Mooi overzichtje. Ik had het er afgelopen zaterdag nog met Carola Regts over: dat het wandelen de mooiste hobby is die je je kunt bedenken. Met het bijbehorende buiten zijn in weer en wind.

De laatste zaterdag voor Kerst staat in Nijverdal de Kersttocht op het programma. Georganiseerd door de Almelose Kring, waarbij gebruik gemaakt wordt van de kantine van Korfbalvereniging De Benne als start-, rust- en finishlocatie.

In 2013 is viermaal de Holterberg NS-wandeltocht afgelegd, waarbij zowel station Holten als station Rijssen tweemaal als eindpunt van de wandeling gold. Het vooruitzicht kennis te gaan maken met een ander stukje van de mooie omgeving van Nijverdal leidde tot een eerste deelname aan de Kersttocht in 2013.

Verkenning van de kalender maakte ergens in november al duidelijk dat de Kersttocht dit jaar op 20 december op het programma stond, waarmee de tocht in mijn geheugen gegrift stond. Met de proefperiode bij McDonalds was het op dat moment echter onzeker of er vlak voor kerst misschien toch in het weekend gewerkt moet worden.

Inmiddels werk ik in het Bedrijfsrestaurant van Werkgeversservicepunt Den Haag en is er daarmee een eerste signaal dat het weekend niet gewerkt hoeft te worden. De woensdag vooraf wordt duidelijk dat mijn moeder op de zaterdag haar afleiding heeft door een middagje zingen met De Gatezangers, zodat het licht voor een dagje Nijverdal steeds helderder groen wordt. Met de bedoeling na de Kersttocht meteen voor de vijfde keer de Holterberg NS-wandeltocht er aan te plakken.

Vrijdag was er nog wel een bericht van Jannie Bos op facebook vanwege een wandeltocht in Putten, die uitnodigde tot nader onderzoek, maar de drang om weer eens naar Nijverdal af te reizen was te nadrukkelijk aanwezig. Het stadje is per trein met één keer overstappen te bereiken.

Met de wekker op half vijf was ik even na vieren ruim voor de wekker wakker en kon comfortabel op mijn gemak het brood klaar maken. Dat werden twee dubbele boterhammen met kaas, salami, komkommer en koriander en een dubbele boterham met pindakaas en basilicum.

Een treinreis leidde me via Amsterdam, Flevoland en Zwolle vlot in Nijverdal, waarbij een dopingcontrole reeds op het treintraject Zwolle – Nijverdal ondergaan werd. Na de inschrijfformaliteiten was ik vlot weer buiten om aan de tocht te beginnen. Het was nog te donker om foto’s te maken van de directe omgeving van de startlocatie. Ook tijdens de opname van de eerste foto op de route was het nog net iets te donker: de flitser van de camera dacht zich ermee te moeten bemoeien, waardoor de reflectie verblindend werkte bij het fotograferen van Gemeentegrensbordje ‘Nijverdal’. Spoedig daarna werd de indruk gewekt dat de twee lussen van 10 kilometer in grote lijnen in tegengestelde richting afgelegd zouden worden ten opzichte van vorig jaar. Dat maakt een mens blij, want vorig jaar waren het schitterende, natuurrijke en glooiende lussen.

zicht vanaf De Uitkijk

Na een uitgebreide lus door Landgoed De Uitkijk en bezoek aan Hellendoorn was riviertje Midden-Regge

Midden-Regge

het slotthema van de eerste lus van tien kilometer. Bij het betreden van Hellendoorn haalde ik Anne en Anneke Molenaar in, waarna er een gedeelte met Anne opgelopen werd. Een van de gespreksthema’s was denksport, waarbij duidelijk werd dat Anne in het verleden een sterk dammer geweest is. Eenmaal terug bij de kantine van de korfbalvereniging maakte ik buiten enkele foto’s om vervolgens aan de tweede lus te beginnen. Eenmaal bezweet is tussendoor binnenzitten een risico.

Qua parcours is het hoofdthema van de tweede lus het ravijn. Het algehele hoofdthema is natuurlijk de traktatie namens de Almelose Kring: warme chocolademelk of warme gluhwijn. Die traktatie werd uitgereikt in een verzorgingstent, op een paar honderd meter verwijdert van de finish.

Vorig jaar was ik nog niet op de hoogte van de traktatie en passeerde de tent zonder er verder aandacht aan te schenken. Het lezen van de informatie op de website van de Almelose Kring attendeerde op een traktatie, waardoor er bij mij een lichtje op ging waarvoor die tent bedoeld was.

verzorgingstent

Een eerste slok maakte duidelijk dat het geen ijswijn is, wat er geschonken werd. Zo kon er in goed gezelschap de tijd genomen worden om de wijn op het gemakkie weg te werken. De conversatie in de tent is leuk en de warme drank doet goed, voordat er na kerstwensen over en weer de weg voortgezet wordt.

Na binnenkomst en afmelding bij het startbureau wordt er nog even bijgepraat met Carola Regts om daarna voor de vijfde maal op pad te gaan om de Holterberg NS-wandeltocht af te leggen.

startbureau

Het is maar net half één geweest, als ik weer een kerkklok zie. Niet eerder is er op een zo vroeg tijdstip aan deze NS-wandeltocht begonnen. Na passage van de zaterdagmarkt in het knusse Nijverdal wordt vlot de natuur van de Sallandse Heuvelrug opgezocht, om niet eerder dan bij het betreden van Holten weer bebouwde kom te zien.

zaterdagmarkt Nijverdal

Loof-, dennenbossen, uitzichtpunten en uitgestrekte heidevelden maken het ernaar dat je je ruim twee uur in de middle of nowhere waant, waarbij je heel af en toe iemand te fiets of te voet tegenkomt.

Landgoed De Noetselenberg

Hier en daar valt er een spatje motregen en de bomen gaan behoorlijk te keer onder leiding van een stevig windje. Op het fietsknooppunt waar ik nog kan kiezen voor Rijssen sla ik rechtsaf naar Holten, vanwaar de Almelose Kring op 21 februari een wandeltocht organiseert. Nu kies ik er vooral voor, om foto’s te kunnen maken van het thema ‘een eeuw in vogelvlucht’. Later in de trein wordt duidelijk dat ik er goed aan gedaan heb. Want ik zit nog maar net in de trein, of ‘af en toe motregen’ maakt plaats voor hevige regenval.

een eeuw in vogelvlucht – 1937

Maar voor ik in de trein zit mag ik eerst ondervinden dat het traject naar Holten er een is, waar het een klus is om je schoenen redelijk schoon en je voeten droog te houden. De beloning is daar als schimmen van Holten onderdeel gaan uitmaken van het panorama wat je mag aanschouwen. Het blijft prachtig om na vele uren in de natuur een dorpje als Holten te naderen, met bijbehorende vergezichten.

naderen van Holten

De terugreis verloopt vlot. In de hoop nog iets van het Oostvaarderplassengebied bij daglicht te zien vanuit de trein kies ik ervoor vanuit Holten via Wierden en Zwolle te reizen. Eenmaal op station Holten duurt het nog geen tien minuten voor een extra sprinter richting Enschede het station binnen komt rijden. In die sprinter heb ik de treincoupé voor mezelf, waardoor ik niet hoef te zoeken naar een locatie om een droog shirtje aan te trekken. Zowel in Wierden als in Zwolle is er rechtstreekse aansluiting met de trein die ik moet hebben, waarna ik een kleine twaalf uur na vertrek uit Den Haag weer terug ben.

Eenmaal thuis worden de foto’s verwerkt voordat het eten bereid wordt: gebakken ei met bakbacon. Vervolgens kunnen inspirerende sportprogramma’s mij niet tegenhouden even voor tienen te gaan slapen, om bij klokslag acht uur weer op te staan.

De zondag moet er ook wat kleding schoongewassen worden en zal er een uitgebreide macaroni bereid worden. De te weken kleding wordt in de biotex gezet. Onder het genot van koffie wordt er weer eens naar Aan tafel bij Kees gekeken. Een leuk programma wanneer je er zo nu en dan eens naar kijkt. Ook worden de zetten gedaan in de ‘aan-zet’ zijnde schaakpartijen op online-schaken. Waarna om even na elven aan een zondags ommetje begonnen wordt. Om ontspannen uit te wandelen over een groenrijk traject, na een indrukwekkend dagje Overijssel.

In de Scheveningse Bosjes wordt een stuk opgelopen met een dame die haar hond uitlaat, waarvan bijna alle vogels weten welke auto van haar is. Het is haar gewoonte om voer mee te nemen voor vogels in de bosjes, terwijl ze haar hond uit laat. Inmiddels zijn er ook vogels die het niet nodig vinden met haar mee te vliegen. Die wachten bij haar auto tot ze daar terug is, waar de laatste restanten voer uitgereikt wordt. Ondertussen zijn er tijdens onze wandeling raven die vlak langs haar hoofd scheren. Die weten waarschijnlijk dat deze dame nog voorraad heeft om bij de auto uit te reiken en proberen die voorraad ter plaatse op te eisen.

Na de Scheveningse Bosjes volgt Madurodam, Westbroekpark en Nieuwe Scheveningse Bosjes, om daarna bij AH-Archipelbuurt nog even venkel te halen voor in de macaroni.

Routes