Zaterdag 13 september 2025 wordt het NK Snelschaken voor de 3e keer georganiseerd op speellocatie Rustburcht in Rotterdam. Snelschaken met een speeltempo van 3 minuten plus 2 seconden per zet increment per persoon. Een prima tempo; wanneer je weet wat je moet doen, kunnen ze je niet door de tijd jagen.

Er worden drie voorrondes zeskampen gespeeld, voordat de finales in twaalfkampen gestreden gaan worden. Er staan derhalve 26 partijen op het programma.

Vanuit de organisatie is niet alleen ondersteuning op vlak van soepel lopende speelronden. Ook wordt een prima lunch gepresenteerd, dat na de tweede voorronde genuttigd kan worden.

Aansluitend aan het weekend 13-14 september volgt er 15 en 16 september. Dan is het 35 jaar geleden dat ik in het weekend van 15 op 16 september 1990 mijn grootste klus op het vlak van ultralopen voltooide. Tijdens de 28 uur van Roubaix legde ik 207,8 kilometer wandelend af.

Op de foto kijk ik op het scorebord, waar je je positie in de rangschikking kon zien. Ik startte destijds met enkele Engelsen in de staartploeg gedurende het eerste uur van de wedstrijd. Een behoudend tempo houd je het langste vol. En eindigde als 11e in deze 28 uurs, 3e Nederlander op een veld van 96 deelnemers. Ook de Engelsen uit de staartploeg van het begin bereikten een afstand van boven de 200 kilometer.

Gekozen voor een reis met de sprinter vanuit Den Haag Centraal naar Rotterdam, over een traject dat binnen mijn weekend-abonnement valt. Op Metrostation Rotterdam Centraal tref ik deelnemers aan het NK Snelschaken uit de hoek van Zuid Limburg, die er vorige week ook in Arnhem bij waren. Waardoor er gezamenlijk toegeleefd kan worden naar het toernooi in zaal Rustburcht.

In de eerste voorronde mag ik uitkomen in de groep AI, in een tijdperk dat dit een verwarrende afkorting kan zijn.

Onderweg in de trein is deze indeling al zichtbaar en weet ik dat ik mag openen tegen Robert Klomp. Robert ken ik sinds mijn deelname aan Panfox Open 2000. Destijds vervolgens ook organisatorische betrokkenheid vanwege slotweekend KNSB-beker in weekend na Hemelvaartsdag. Doch nog niet tegenover me getroffen op het bord.

In zijn Engelse aanpak is het lang een spannende partij geweest, maar liep ik uiteindelijk vast.

In de partij tegen Mathijs Huiskes van Groninger Combinatie kom ik in deze eerste voorronde al van de nul af, doordat ik een eeuwig-schaak-themaatje herken en succesvol kan uitvoeren.

In de vierde partij van deze voorronde tref ik in Evan Los van sv Voorschoten een oud-bekende. Tijdens Volewijckers Rapid maart 2024 trof ik deze zich sterk ontwikkelende jeugdspeler tegenover me. Ik heb wel het idee dat ik hem deze keer van sterkere tegenstand heb kunnen voorzien dan destijds in Amsterdam-Noord.

Tijdens de tweede voorronde mag ik opnieuw optreden in groep AI, waarbij er opnieuw een halfje gescoord zal worden. Dat gebeurt in de vierde partij van deze voorronde tegen Martijn Dudink, als gevolg van zettenherhaling. 

In de tweede partij tegen Nije Bloemendal kreeg ik twee verbonden vrijpionnen op de zesde rij als compensatie voor een paardoffer. Met mijn koning nog op te grote afstand om de opmars te laten ondersteunen heb ik dit niet kunnen verzilveren.

Na deze voorronde wordt de weg naar de lunchzone vlot gevonden. Het lijkt een lange rij vanaf de begane grond naar de eerste verdieping op weg naar de lunchruimte. Maar het gaat vlot.

Kies voor groentesoep, broodje kalfskroket, broodje rosbief met groente-garnituur en jus d’orange., waarna vlot plaats gevonden wordt om het op gemak te kunnen nuttigen.

In de derde voorronde kom ik in een groep jeugdspelers terecht, waardoor de score-administratie in mijn handen komt. Op momenten ondersteund door de vader van Sage Hart.

De groep AM en die ernaast is geen rustige groep. Enkelen worden gemakkelijk afgeleid door gebeurtenissen in de groep ernaast. Wellicht ligt dit wel aan de basis van het feit dat de groep met 5 uit 5 gewonnen kan worden.

Ik kom in een finalegroep terecht, waarbij er twee uit voorronde 2 opnieuw getroffen worden. Benjamin Beardsley is heer en meester in deze finalegroep en tref ik in de eerste ronde. Dat je tegen hem geen foutje kunt permitteren is in de resterende ronden onderstreept.

Tegen Jimmy Roshania wordt de speeltijd nagenoeg volledig benut met spektakel op het bord. Met overwicht met mijn witte formatie op de koningsvleugel lijkt het dat mijn witte formatie beslissend door kan drukken. Het ontgaat ons beiden dat de beslissende pionpromotie, waarop opgave volgt; een illegale zet is. Want de witte koning komt met die promotie schaak te staan. Duncan Elferink wijst daar na afloop van de partij op. Dat compenseert weer met dat ik wel eens mat ben gezet in zo’n constructie. Het is in elk geval een gave pot geweest.

Tegen Dries Bolkestein kan ik het evenals in de tweede voorronde niet bolwerken. In de partij tegen Sjo Smeets wil ik mijn paard van b1 verplaatsen, maar heb loper c1 in handen. Tja, aangeraakt… Zo simpel is het nog niet te benutten, maar het lukt Sjo uiteindelijk wel.

We zijn vier ronden verder, wanneer er twee achtereenvolgende prettig lopende overwinningen aan de reeks worden toegevoegd.

Na een onhandige aanpak van de London-variant tegen Elof Henckens volgt nog een mooi slotakkoordje in de laatste ronde met een mooie, gestroomlijnd lopende overwinning.

De Open Schaakkampioenschappen van Arnhem wordt georganiseerd door Arnhemse Schaakvereniging en staat steeds het eerste weekend van september op het programma. Valt daarmee steeds samen met een mooi rapidtoernooi in Gouda.

Ergens in juli word ik erop gewezen dat je bij het toernooi in Arnhem de mogelijkheid hebt om twee byes op te nemen. Waardoor mijn interesse gewekt wordt, want met op en neer reizen en niet spelen tijdens de avondronden wordt deelname aan het toernooi haalbaar. Je speelt dan weliswaar twee ronden niet, maar je speelt wel vier nuttige trainingspartijen.

In Arnhem is gestreden in twee groepen:

Hieronder mijn resultaten.

In de week vooraf aan het toernooi is het maximum aantal van 160 deelnemers bereikt, waardoor er een reservelijst is ontstaan. In de loop van de vrijdag wordt duidelijk dat de reservelijst van het toernooi weggewerkt is.

In mijn voorbereiding op de heenreis zaterdagochtend heb ik gezien dat er kans is brengbus 12 te halen en zo niet, dan zal buslijn 5 me naar de nabije omgeving van activiteitencentrum Het Pleijwerk brengen.

Buslijn 12 haal ik nipt en rijdt via het centrum, een stuk langs de Rijn en Haven van Arnhem alvorens ik op steenworp afstand van Het Pleijwerk kan uitstappen, nadat ik de chauffeur vertelt heb dat ik er ben om aan een schaaktoernooi mee te doen.

Na het vinden van Het Pleijwerk en aanmelden kan ik me in de kantine installeren om toe te leven naar mijn eerste partij in dit toernooi.

Ik mag het met de zwarte formatie opnemen tegen Niels Schaap van De Elster Toren. Voor de tweede keer wordt ik tijdens toernooischaak in klassiek tempo geconfronteerd met 1.b4.

De vorige keer was tijdens de vijfde ronde van Science Park Chess Tournament Amsterdam 2019 tegen Ton Sprong. Een partij die in remise eindigde.

Na wits vijfde zet is er uitzicht op pionwinst.

De pionwinst wordt uitgevoerd met een schaakzetje, waarna zwart goed door de opening is gekomen en beschikking heeft over twee vrijpionnen.

Die twee pionnen worden op pad gestuurd.

In het vervolg had ik het beter kunnen doen dan zoals ik op het bord speelde, maar het lichte voordeel is er nog wanneer wit dan toch 13.c4 speelt.

Zowel slaan met de b- als d-pion heb ik zo goed als mogelijk doorgerekend, maar zie mooie kansen met 13…d4

Zwarts b-pion wordt geslagen en met een wit paard op d6 geloof ik nog steeds in mijn aanpak, omdat het paard van f6 naar d5 kan zodra nodig.

Middels 20…Txe1+ 21.Txc1 Te7 22.Pxb7 Txb7 23 e5 Pd5 24.Lxd5 exd5 25.Ld6 Td7 ga ik wel realiseren dat de witte formatie na 13…d4 vooral steeds verder in het zadel geholpen is.

In de vervolgafwikkeling verlies ik een pion en is er zicht op verlies van de a-pion.

Ik sta verloren, doch besluit het eindspel uit te wringen. Omdat het handig is zo’n eindspel weer eens onder ogen te hebben. Niels maakt geen fout en bereikt met de slotstelling uitzicht op het definitief afhouden van mijn toren.

Het is tegen twaalven in de middag, wanneer de partij ten einde is. Waardoor er vervolgens vooral ontspannen wordt, met zicht op de volgende ronde vanaf 14.00 uur. Het is goed vertoeven in de kantine, waar de broodjes knakworst en brie zich goed doen smaken.

Met zicht op aanvang van de derde ronde is de partij tussen Sten Goes en Paul de Freytas van groep A nog in de laatste fase en om twee uur nog niet ten einde. Ogenschijnlijk lijkt de stelling remise, maar details in de uitvoering spelen een rol in de laatste minuut voor beide formaties, waarbij je per zet steeds 30 seconden erbij krijgt.

In de B-groep mag er alvast begonnen worden, wanneer je tegenstander tegenover je zit. Tegen Omar Alsaman komt er een partij op het bord dat door Komodo het Colle systeem genoemd wordt.

Tijdens de partij zal de stelling lang in balans blijven, met een boeiende positie op het bord na de tiende zit van mijn witte formatie.

Omar besluit meteen het paard op e5 te ruilen, waarna er met de afwikkeling 10…Pxe5 11.fxe5 Pd7 12.Dh3 h6 13.Pf3 c4 14.Lc2 de stelling nog steeds in balans is.

De zwarte formatie kiest vanuit deze positie voor ruimte creëren voor activiteit van zijn paard via de koningsvleugel middels 14…Te8, waarmee mijn positie geleidelijk steeds verder in het zadel geholpen wordt.

Na 14…Te8 15.Ld2 Pf8 16.Le1 Lg5 17.Pxg5 Dxg5 18.Tf3 Pg6 19.Lxg6 fxg6 20.Lh4 Dh5 21.g4 staat wit zeer comfortabel.

Mijn tegenstander houdt er een rokerspauze in de buitenlucht op na, terwijl ik de mogelijkheden na 23.Dh5 aan het checken ben. 21…Dxh4 22.Dxh4 g5 23.Dh5.

Een van de arbiters vraagt bezorgd: “sta je een stuk achter?”. Waarop ik kan geruststellen: “ik heb zijn dame…”.

Na 23…Te7 24.Taf1 Lc6 25.Tf7 Tae8 26.Dg6 ontsnapt de zwarte koning niet meer aan het matgezet worden en feliciteert Omar me.

Na afloop zoek ik vlot de halte van bus 12 op, waarbij ik dezelfde chauffeur tref als in de ochtend. Het gesprek over schaken kent een vervolg. De terugreis verloopt vlot, waarna ik eerst de editie van De slimste mens van vrijdag kijk, alvorens mijn twee partijen in te voeren. Na kijken van een stukje Allesweters ga ik slapen om wakker te worden voordat de wekker van 5 uur gaat.

Bij het even wakker zijn kijk ik toch even naar de indeling voor de zondagochtend, waarbij het niet tegenvalt dat er weer met de witte formatie opgetreden mag worden.

De treinreis gaat deze zondag via Schiphol Airport en Utrecht met comfortabele overstapmarges. In Arnhem is buslijn 62 de vlotste mogelijkheid, waarbij de bus verlaten wordt, vlak voordat het de IJssel naar Westervoort oversteekt.

Op deze zondagochtend mag ik het opnemen tegen Mitch Amkreutz, die voor het Schaakgenootschap uit Winterswijk uitkomt. Er komt een Konings-Indisch op het bord met het Smyslov Systeem, waarbij de stelling lang in balans blijft.

Er volgt 12.Ld2 Pb6 13.Pb5 Dd7.

Heb ik naar 14.dxc5 gekeken, maar onvoldoende grondig. Want ik kom niet tot de conclusie dat dit de beste voortzetting geweest zou zijn.

Met mijn 14.a4 blijft de stelling in balans.

In het vervolg van de afwikkeling komt ik met mijn witte formatie in het voordeel met uitzicht op kwaliteitsverlies. Met compensatie in de twee verbonden pionnen op de 5e rij.

Hier had ik gewoon het paard op b6 moeten pakken, want twee stukken voor een toren. Maar ben overtuigd van mijn pionnenformatie en speel c6, waarmee de stelling in balans blijft.

Er volgen enkele niet optimale voortzettingen, waardoor de partij uit mijn vingers glipt.

Evenals in de eerste ronde veel moois op het bord gekregen, maar dit niet uit weten te buiten. Dat is een volgende stap.

Het is weer goed vertoeven in de kantine in afwachting van de indeling voor de slotronde.

In de slotronde mag ik het opnemen tegen de oud-burgemeester van Duiven, dat nog steeds een zelfstandige gemeente is. 

Er komt een symmetrisch engels op het bord, waarbij de stelling lange tijd in balans blijft.

Middels 9…Tb8 10.Ld2 Lf5 11.e4 Lg4 12.f3 Ld7 help ik mijn positie gevoelsmatig toch wel een beetje in het zadel.

Dat blijft zo totdat er na 13.Lg5 f6 14.Le3 Pxd5 Lxd5 15.exd5 Pd4 16.a4 a6 17.Lxd4 exd4 18.Pf4 Te8 19.Te1 een stelling ontstaat, waarbij ik onvoldoende grondig analyseer.

Ik zie de zet Pe6! aankomen en ben overtuigd van mijn loperpositie op e3 en er volgt 19…Lh6 20.Pe6 Le3+

En zie over het hoofd dat eerst slaan op e6 en daarna de loper naar a3 de correcte aanpak geweest zou zijn. Nu gaat er een vol stuk verloren en hangt mijn dame vlot in het net doordat ik uit de partij ben.

Na een nababbel met de oud-burgemeester geniet ik nog even van een Westmalle Triple, om na het bedanken van ASV-betrokkenen voor een fantastisch weekend de reis huiswaarts te aanvaarden.

Ik wandel daarbij naar het eindpunt van trolleybuslijn 5, die elk half uur rijdt. Onderweg naar Arnhem Centraal krijg ik een stukje sightseeing groenrijk Presikhaaf voorgeschoteld. Om aansluiting te halen met een trein die me op tijd in Den Haag brengt. Waardoor ik getuige kan zijn van een zeer boeiende Litouwen – Nederland.