Zaterdag 13 september 2025 wordt het NK Snelschaken voor de 3e keer georganiseerd op speellocatie Rustburcht in Rotterdam. Snelschaken met een speeltempo van 3 minuten plus 2 seconden per zet increment per persoon. Een prima tempo; wanneer je weet wat je moet doen, kunnen ze je niet door de tijd jagen.

Er worden drie voorrondes zeskampen gespeeld, voordat de finales in twaalfkampen gestreden gaan worden. Er staan derhalve 26 partijen op het programma.

Vanuit de organisatie is niet alleen ondersteuning op vlak van soepel lopende speelronden. Ook wordt een prima lunch gepresenteerd, dat na de tweede voorronde genuttigd kan worden.

Aansluitend aan het weekend 13-14 september volgt er 15 en 16 september. Dan is het 35 jaar geleden dat ik in het weekend van 15 op 16 september 1990 mijn grootste klus op het vlak van ultralopen voltooide. Tijdens de 28 uur van Roubaix legde ik 207,8 kilometer wandelend af.

Op de foto kijk ik op het scorebord, waar je je positie in de rangschikking kon zien. Ik startte destijds met enkele Engelsen in de staartploeg gedurende het eerste uur van de wedstrijd. Een behoudend tempo houd je het langste vol. En eindigde als 11e in deze 28 uurs, 3e Nederlander op een veld van 96 deelnemers. Ook de Engelsen uit de staartploeg van het begin bereikten een afstand van boven de 200 kilometer.

Gekozen voor een reis met de sprinter vanuit Den Haag Centraal naar Rotterdam, over een traject dat binnen mijn weekend-abonnement valt. Op Metrostation Rotterdam Centraal tref ik deelnemers aan het NK Snelschaken uit de hoek van Zuid Limburg, die er vorige week ook in Arnhem bij waren. Waardoor er gezamenlijk toegeleefd kan worden naar het toernooi in zaal Rustburcht.

In de eerste voorronde mag ik uitkomen in de groep AI, in een tijdperk dat dit een verwarrende afkorting kan zijn.

Onderweg in de trein is deze indeling al zichtbaar en weet ik dat ik mag openen tegen Robert Klomp. Robert ken ik sinds mijn deelname aan Panfox Open 2000. Destijds vervolgens ook organisatorische betrokkenheid vanwege slotweekend KNSB-beker in weekend na Hemelvaartsdag. Doch nog niet tegenover me getroffen op het bord.

In zijn Engelse aanpak is het lang een spannende partij geweest, maar liep ik uiteindelijk vast.

In de partij tegen Mathijs Huiskes van Groninger Combinatie kom ik in deze eerste voorronde al van de nul af, doordat ik een eeuwig-schaak-themaatje herken en succesvol kan uitvoeren.

In de vierde partij van deze voorronde tref ik in Evan Los van sv Voorschoten een oud-bekende. Tijdens Volewijckers Rapid maart 2024 trof ik deze zich sterk ontwikkelende jeugdspeler tegenover me. Ik heb wel het idee dat ik hem deze keer van sterkere tegenstand heb kunnen voorzien dan destijds in Amsterdam-Noord.

Tijdens de tweede voorronde mag ik opnieuw optreden in groep AI, waarbij er opnieuw een halfje gescoord zal worden. Dat gebeurt in de vierde partij van deze voorronde tegen Martijn Dudink, als gevolg van zettenherhaling. 

In de tweede partij tegen Nije Bloemendal kreeg ik twee verbonden vrijpionnen op de zesde rij als compensatie voor een paardoffer. Met mijn koning nog op te grote afstand om de opmars te laten ondersteunen heb ik dit niet kunnen verzilveren.

Na deze voorronde wordt de weg naar de lunchzone vlot gevonden. Het lijkt een lange rij vanaf de begane grond naar de eerste verdieping op weg naar de lunchruimte. Maar het gaat vlot.

Kies voor groentesoep, broodje kalfskroket, broodje rosbief met groente-garnituur en jus d’orange., waarna vlot plaats gevonden wordt om het op gemak te kunnen nuttigen.

In de derde voorronde kom ik in een groep jeugdspelers terecht, waardoor de score-administratie in mijn handen komt. Op momenten ondersteund door de vader van Sage Hart.

De groep AM en die ernaast is geen rustige groep. Enkelen worden gemakkelijk afgeleid door gebeurtenissen in de groep ernaast. Wellicht ligt dit wel aan de basis van het feit dat de groep met 5 uit 5 gewonnen kan worden.

Ik kom in een finalegroep terecht, waarbij er twee uit voorronde 2 opnieuw getroffen worden. Benjamin Beardsley is heer en meester in deze finalegroep en tref ik in de eerste ronde. Dat je tegen hem geen foutje kunt permitteren is in de resterende ronden onderstreept.

Tegen Jimmy Roshania wordt de speeltijd nagenoeg volledig benut met spektakel op het bord. Met overwicht met mijn witte formatie op de koningsvleugel lijkt het dat mijn witte formatie beslissend door kan drukken. Het ontgaat ons beiden dat de beslissende pionpromotie, waarop opgave volgt; een illegale zet is. Want de witte koning komt met die promotie schaak te staan. Duncan Elferink wijst daar na afloop van de partij op. Dat compenseert weer met dat ik wel eens mat ben gezet in zo’n constructie. Het is in elk geval een gave pot geweest.

Tegen Dries Bolkestein kan ik het evenals in de tweede voorronde niet bolwerken. In de partij tegen Sjo Smeets wil ik mijn paard van b1 verplaatsen, maar heb loper c1 in handen. Tja, aangeraakt… Zo simpel is het nog niet te benutten, maar het lukt Sjo uiteindelijk wel.

We zijn vier ronden verder, wanneer er twee achtereenvolgende prettig lopende overwinningen aan de reeks worden toegevoegd.

Na een onhandige aanpak van de London-variant tegen Elof Henckens volgt nog een mooi slotakkoordje in de laatste ronde met een mooie, gestroomlijnd lopende overwinning.