Na een avonddienst op de vrijdag is het de dag van de slotronde van de twaalfde editie van de Kennemer Open.

Met de zonovergoten vrijdag nog in mijn achterhoofd verlaat ik bij het naderen van elf uur mijn paleiskamer zonder jas. Om – eenmaal buiten – te ontdekken dat het niet helemaal droog is. Het heeft geregend, maar het is niet noemenswaardig.

Bovendien is de temperatuur dik in orde. Ik overweeg even terug naar boven te gaan om paraplu en/of jas op te halen. Maar voor de jas die er hangt is het toch echt te warm en een paraplu ga ik laten liggen in de trein, of in Haarlem.

In Haarlem is de aanlooproute via de Generaal Cronjéstraat een mogelijkheid: aan beide zijden is het trottoirgedeelte overdekt. Dan blijft er maar een kort stuk over, waar je besproeit kan worden. En hard zal het niet gaan regenen. Het zou juist prettig zijn die frisse lucht dat het beetje regen leverde te ondergaan.

In de trein kies ik weer voor het doornemen van een eindspelthema. Wederom leuk en inspirerend om te bestuderen, om alvast in het schaakritme te komen.

Geen Halloween

In Haarlem sloeg ik uit het station eerst rechtsaf, koers richting Het Spaarne. Maar bedacht mij na enkele seconden: voor het geval het met de regen uit de hand gaat lopen, kan ik beter het knusse, grotendeels overdekte traject over de Generaal Cronjéstraat kiezen.

Via het Julianapark en het Soendaplein beland ik vervolgens op de Floresstraat, waar ik een jongedame vanuit de tuin een groene container naar buiten zie rijden. Mijn richting op. Zaterdag afvalophalen? Het zal wel.

Maar het duurt niet lang voor de clou duidelijk wordt: ineens opent de deksel van de container en komt er een andere, feestelijk versierde jonge dame uit de container te voorschijn. Goed dat het geen Halloween is. Nu kon een lach niet onderdrukt worden, maar tijdens Halloween zal er heel iets anders achter het openen van de deksel volgen.

Denksportcentrum ’t Spaerne

Eenmaal in de zaal vond ik snel een plekje. Met nog zo’n drie kwartier te gaan was het nog aangenaam een krantje lezen, om ontspannen naar de partij te acclimatiseren. Een zaterdagkrant heeft meestal inspirerende artikelen. Afgelopen woensdag in Zoetermeer is dat ontspannen zitten lezen vooraf ook goed bevallen. De gewoonte in Haarlem is bij betreden eventjes helpen de laatste paar borden op te zetten. Maar de vorige keer bekroop mij het gevoel dat ik het restje borden opzette, die ze juist zorgvuldig voor een laatkomer onder de vaste vrijwilligers hadden laten liggen. Een situatie waar ik wel de humor van in kan zien.

Voordat het schaken daadwerkelijk begint houdt Bert Bergshoeff alvast een stukje slotwoord. Er rekening mee houdend dat niet iedereen de prijsuitreiking af zal wachten. De vrijwilligers worden bedankt, er is een aankondiging van de dertiende editie van de Kennemer Open en spreekt van een deelnemersveld waar iedere organisatie van droomt: iedereen meld zich keurig af en aan wanneer dat relevant is. En twee deelnemers openen de lijst van 100: Frank Sala en Robert Balm hebben meer dan 100 partijen in de Kennemer Open gespeeld. Iedere deelnemer die het aantal van 100 bereikt, zal in deze lijst worden opgenomen.

1.e4 c5 2.Pc3

Tijdens snelschaakpartijen en internetpartijen op online-schaken speel ik op deze tweede zet van wit meestal 3…a6. Achter het bord denk je er goed over na en realiseer je je dat extra invloed op een centrumveld geen kwaad kan en dat tevens de mogelijkheid van een overgang naar Frans-achtigsysteem met verwisseling van zetten open gehouden moet worden.

2…e6 3.f4

Wit gaat belang hebben bij beheersing van de zwarte velden. Blokkeren van de a1-h8-diagonaal en/of wits zwarte veldenloper afruilen worden de lange termijn doelen.

3…Pc6 4.Pf3 d5 5.Lb5

Bij het behandelen van deze positie is zwarts vijfde zet vooral het resultaat van afkeuren van andere zetten. Het vervolg van 5…d4 was in mijn doorberekeningen nog enigszins vaag, maar lijkt de beste voortzetting. Andere voortzettingen kunnen de witte formatie kleine voordelen opleveren. 5…a6 heeft geen zin. Wit gaat het paard op c6 zowiezo ruilen. Dus 5…a6 is tempoverlies voor zwart en levert wit extra ontwikkelings voordeel op. 5…h6 werkt verlammend voor de zwarte stelling. Wit kan naar een formatie gaan werken, waarbij de pionnenstructuur aan de koningsvleugel onder druk komt te staan. Nu al werken naar een korte rokade leek mij wit ook in de kaart te spelen. Op 5…d4 is wit gedwongen te ruilen op c6. Na 6.Pe2 Ld7 7.Lxc6 Lxc6 heeft zwart een mooie diagonaal in handen.

5…d4 6.Lxc6+ bxc6 7.Pe2 Pf6 8.d3 Le7 9.O-O Tb8

Ik wilde 10.b4 voorkomen. Het is in deze stelling handiger de loper op e7 beschikbaar te houden om te helpen een invasie over de koningsvleugel op te vangen. Na 11.bxc5 Lxc5 kost dat weer een extra tempo. 10.cxb4 lijkt ook geen fijne optie, want wit krijgt het centrum in handen.

10.Pg3 O-O 11.De2 Pg4 12.e5 Pe3

Achteraf bekeken moet het traject tussen de 10e en de 12e zet van zwarte zijde anders aangepakt worden. Wit’s zwarte veldenloper eraf leek mij een prima compensatie voor een pion minder. Maar in het vervolg van deze partij kreeg ik niet echt spel.

13.Lxe3 dxe3 14.b3 f5

15.Dxe3 a5 16.Pe2 a4 17.Pd2 a3 18.Pc4 Ta8 19.Tfd1 Dc7 20.Pc3 La6

21.Pa4 Lxc422.dxc4 Tfd8 23.Td3 Txd3 24.cxd3 Db7 25.Pxc5 Db6

Hier was 25…Da7 beter geweest. Dan had ik geen extra damezet hoeven te besteden na 27.dxc5.

26.d4 Lxc5 27.dxc5 Da5 28.Td1 Td8 29.Td6

Hier dacht ik: deze partij gaat verloren. Mijn tegenstander zal dit gecontroleerd uit gaan spelen. Maar je speelt door, omdat je de manier van denken van de tegenstander niet kent. Misschien beheerst hij dit type eindspelen niet en komt er nog een kans. Daarnaast is het zowiezo leerzaam een eindspel als deze uit te spelen.

29…Kf8 30.Kf1 Dc7 31.Ke2 Txd6 32.cxd6 Df7 33.Df3 Dd7 34.c5 Db7 35.Dd3 Ke8 36.Kd2

Toen we in de analyse na de partij in deze fase beland waren, kregen we ondersteuning van geïnteresseerden en waren we er snel uit dat 36.Dc4 de winst gewoon in handen van wit houdt.

Zo was 32…Df7 op geen enkele wijze een bedreiging voor wit. Op 33.Dc5 kan 33…Dh4+ niet, want de witte d-pion is niet meer te stoppen van promotie en er is geen uitzicht op eeuwige schaak. 33.Db6 was ook effectief geweest. 33…Dd7 34.Dd8+ Kf7 35.Dc7. De dames gaan van het bord en wit heeft snel een nieuwe.

36…Db4+

Over deze fase vertelt Hans Pot na afloop dat hij hier huilend de zaal had willen verlaten, maar dat niet deed vanwege de geluidsoverlast dat dit met zich mee brengt. Ik was er nog niet, maar het is duidelijk dat de uitzichtloosheid van mijn stelling verdwenen is en dat wit zelfs op moet passen, nu mijn dame de extra bewegingsvrijheid heeft waar ze op wachtte. Wit staat nog wel gewonnen. Rybka geeft de stelling ruim plus 1 voor wit. Maar achter het bord blijft het mensenwerk en hangt het af van je persoonlijke sterke en zwakke punten. Waarbij je door te spelen zowel je sterke als je zwakke punten steeds verder verbeterd.

37.Ke3 Dxc5+ 38.Kf3 Da7 39.Dc4 Kd7 40.h3

Na deze zet biedt Hans remise aan. Over aanvaarding heb ik geen enkel twijfelmoment. Het door blijven schaken is beloond, waardoor ik het toernooi afsluit met 5 punten. Drie overwinningen en twee remises. Er volgt een boeiende, gezellige nakaart sessie in het bargedeelte van het Denksportcentrum. Met analyse en vol anekdotes.

In de loop van de middag wordt duidelijk dat er volgend seizoen weer Meesterklasse competitie gespeeld wordt in Denksportcentrum ’t Spaerne. De Kennemer Combinatie is kampioen geworden in de 1e klasse A en zal Meesterklasse gaan spelen.

Bij het naderen van de beslissende momenten voor wat betreft de prijzen in de Kennemer Open waren de Zoetermeerders klaar om naar huis te rijden. Met de mogelijkheid weer mee te rijden tot RandstadRailhalte Centrum-West heb ik de prijsuitreiking niet afgewacht en ben na het bedanken van de organisatie voor dit mooie evenement vertrokken.