Het eerste weekend van november is weer eens zo’n trainingsweekend dat afgesloten wordt met op maandagavond een competitiewedstrijd in het schaken. In de competitie van de Haagse Schaakbond.

Steeds leverde zo’n combinatie geen windeieren op tijdens het schaken, doordat ik op en top fris achter het bord verscheen. Eenmaal volgde na een aktief trainingsweekend op 23 maart 2009 een partij die ertoe leidde dat er een spektakelprijs mee gewonnen werd.

Het weekend werd geopend met een telefoongesprek met Priscilla. Waarbij ik haar kon feliciteren met haar alweer dertiende verjaardag.

Een verjaardag waar we een week eerder alvast een voorschot op genomen hadden. Door een fantastische zaterdag door te brengen in en rond boerderij Meyendel.

Zelf zou ze haar verjaardag nog gaan vieren op de zaterdag tijdens Halloween op De Efteling.

Voor mijzelf werd de zaterdag ingevuld met een ontspannen trainingsrondje. Zodra het rondenverslag van de achtste ronde van het Persoonlijk Kampioenschap van de Haagse Schaakbond afgerond en geplaatst was, kon ik naar buiten om de kilometers te maken.

Er werd gelopen over het standaard Rondje Boulevard, wat iedere keer opnieuw leuk is om te doen. Via de rand van de Scheveningse Bosjes wordt Madurodam bereikt. Om via de Haringkade het Westbroekpark te bereiken.

In het Westbroekpark wordt ook door anderen fanatiek gesport. Waaronder door een tweetal dames en tweetal heren, die een spelsysteem in het rugby aan het oefenen waren.

Daarna volgt tennispark Mets. Een sportcomplex dat alweer enkele weken aan de andere zijde gepasseerd wordt dan al die jaren gebruikelijk. Doordat de Nieuwe Parklaan en tijdelijk ook de NIeuwe Duinweg opengebroken lagen.

Het is een andere blik en vooral leuk om steeds gedurende enkele seconden tijdens een training tennis te kunnen zien. En om te zien wat voor een mooi sportcomplex het is.

De passage van het Circustheater volgt, om via de Gevers Deynootweg de parkeerplaats van het Zwarte Pad te naderen. Tijdens de klim achterlangs het Carlton Beach Resort volgt er een signaal dat er toch even een bezoek gebracht moet worden aan het Carlton Beach Resort. Om vervolgens de training – weer een paar kilo lichter – te kunnen vervolgen.

Op het Dak van de Pier is het nog rustig. Dus ondanks weekend kan ik het Dak weer eventjes meenemen. Een van de vele traject-fragmenten dat de training iedere keer tot een feest maken. Dat kleine tintje vakantiegevoel geeft en je tot een bevoorrecht mens maakt, dat je zulke trajecten in je standaardtrainingsrondje kunt opnemen.

De Strandweg vervolgend maak ik de overweging het lusje Havenhoofd nog mee te pakken. Maar er moet ook nog een stukje was uitgespoeld worden. Deels kleding die zondag vooraf en tijdens de wedstrijd nodig is. En sla daarop na het monument ter hoogte van de Keizerstraat linksaf de Keizerstraat in. Die ze feestelijk aan het inrichten zijn ter gelegenheid van de viering van Halloween. Heksen in alle leeftijdscategorien zie je er al los rondlopen en de kraampjes worden in verschillende variaties op gemaakt.

Scheveningen wordt verlaten middels een lusje, waarbij er zicht is op Waterpartij, het England Spiel Monument en Indisch Monument. Om via een fragment LAW-gemarkeerde route door de Scheveningse Bosjes weer bij de Scheveningseweg uit te komen.

Daarna volgt nog het Vredespaleis voordat de Zeeheldenkwartier weer bereikt wordt. Om vervolgens eerst bij Albert Hein Elandstraat de ingredienten in huis te halen voor de te bereiden macaroni: ui, venkel, bimi, spruitjes, knoflook en rode peper zijn al in huis. Maar een paar stronken prei en een pond rundergehakt zijn nog een mooie aanvulling om er voor meerdere dagen plezier aan te kunnen hebben.

1e RWV Winterseriewedstrijd 2015/2016

Daarna is het zondag 1 november. De dag van de 1e winterseriedag 2015/2016, georganiseerd door de Rotterdamse Wandelsport Vereniging. Een winterserie waar ik sinds het seizoen 1984/1985 aan deelneem.

Het bijzondere van deze zondag is dat ik gewoon weer werkzaam ben in dezelfde branche als toen ik er 32 jaar geleden voor het eerst deelnam: de grafische reproductie-industrie. En dan nog eens op een steenworp-afstand van het wedstrijddecor van deze winterserie.

Met de trein en de metro wordt Metrostation Gerdesiaweg bereikt, vanwaar het op deze zomerse herfstdag aangenaam wandelen is naar de kantine van av PAC aan het Langepad.

De kantine van av PAC aan het Langepad is tevens al vele decennia het thuishonk van de Rotterdamse Wandelsportvereniging. De winterserie en de uurwedstrijd wordt er steeds georganiseerd. Regelmatig ook de Nationale Recordwedstrijden en de locatie doet dienst als eindpunt van de Nijmegen-Rotterdammars. Dit jaar voor de vijftigste keer georganiseerd.

Ik ben er ruim op tijd aanwezig. Het is er ouderwets gezellig, maar ik verlies niet uit het oog dat ik rond kwart voor tien wil beginnen met het inlooprondje Kralingse Plas.

Een inlooprondje dat er voor zorgt dat er voldoende ingelopen is, voordat er aan de wedstrijd begonnen wordt die om 11:00 uur van start gaat.

De elf-rondigewedstrijd wordt gelopen in een mooi achterhoedeveldje.

Na een lange eerste ronde in 7’10” volgen enkele ronden van 6’55”, om na een vijftal ronden minimaal terug te vallen. Rondentijden lopen geleidelijk op tot 7 minuten per ronde, maar het lijkt comfortabel te blijven om binnen de 1u18′ over de finish te komen. Een mindere negende ronde zorgt er voor dat ik weer bij de les ben, om de laatste twee ronden wel weer op een goede pasfrequentie te zitten.

Na de wedstrijd volgt een comfortabele, zonovergoten terugreis en kan er – eenmaal thuis – genoten worden van enkele leuke voetbalwedstrijden. Onder het genot van prima achtergrondmuziek via Youtube.

Maandagavond: schaken in Scheveningen

Op maandagavond is het dan schaken. Na een dag waarin het op het werk ook prima gelopen is. Een uitdagende hoeveelheid visitekaartjes heb ik op tijd en netjes op maat gesneden en ingepakt voor levering.

Dan het schaken. Je kunt er oorzaken voor zoeken en benoemen. Maar verliezen hoort er soms ook bij in de sport en dus ook in het schaken.

Ik kon de partij niet goed noteren en trof een tegenstander die daar geen commotie om ging maken. Een deel van de notaties was niet zichtbaar. Waar het bij mij in het papier zat ging Dennis problemen met zijn pen ondervinden. Dat scheelde enigszins. Maar kon niet verhinderen dat ik mijn partij ging verliezen.

Troost is dat er een matchpunt aan de competitiewedstrijd over gehouden is.