Derde Loonse en Drunense duinentocht

Het tweede weekend van november 2016 staan twee winterserietochten op de planning. Met op zaterdag 12 november de 3e WS’78-serietocht vanuit Vught en op zondag 13 november de winterserie-opening bij wsv Hart van Brabant vanuit Tilburg.

Beide verenigingen staan garant voor een parcours door de mooiste natuurgebieden in de omgeving van de startlocatie en daarmee voor prima onderhoud van je persoonlijke fysieke gesteldheid.

Wsv Hart van Brabant heeft vijf serietochten per winterseizoen. Met in maart de afsluiter met het thema „Loonse en Drunense duinen” op het programma. Bij WS’78 is dit het thema op deze tweede zaterdag van november.

WS’78 heeft tien winterserietochten op het programma staan in de periode van oktober tot en met maart. Sinds 1978 steeds tochten van 40 kilometer. Sinds enkele jaren is de 20 kilometer aan het programma toegevoegd.

Debuut bij WS’78
Mijn persoonlijke debuut bij WS’78 was de derde serietocht van het seizoen 1984-1985 vanuit Best. Toen kerkdorp Acht nog omgeven was door dichte bebossing. In de periode van 1990 tot 1995 maakte ik deel uit van de ploeg van vier die om half acht vertrok om de nabepijling te doen. Op de vrijdag vooraf wordt het parcours gemarkeerd met pijlen met het WS’78-logo erop. In de praktijk worden er altijd wel her en der pijlen verwijdert. Er was derhalve steeds genoeg na te pijlen. Tijdens de wandeling zelf staat er bovendien nog een ploeg vrijwilligers op de fiets garant voor parcourscontrole.

Je krijgt bij WS’78 een routebeschrijving mee, maar in het algemeen hoef je die niet te lezen en kun je vooral om je heen kijken.

Deze editie vanuit Vught trok 322 deelnemers naar de 40 kilometer en 179 deelnemers naar de 20 kilometer.

Theater De Speeldoos – foto Frans Leijtens

Onder het genot van een prima bak koffie wordt er vooraf bijgepraat met Jack Bertrums, Trudy van der Meer en voormalig buurvrouw Hanny Klumpkens om vervolgens de buitenlucht op te zoeken om anderen nog even de kans te geven hun koffie of thee zittend te nuttigen.

Na de introductie van de voorzitter van WS’78 mochten we op pad en werd de bebouwde kom van Vught na iets meer dan twee kilometer verlaten. Op weg naar het derde lunet, waarbij de stoet wandelaars over het smalle pad door het natuurgebied op een polonaise lijkt. Alleen de muziek ontbreekt er nog aan. Want vogels hoor je niet zingen bij een temperatuur van onder het vriespunt.

Deze temperatuur lag wel aan de basis van enkele fraaie, winterse plaatjes. Dit inspireert enkele deelnemers tot het maken van vele, prachtige foto’s. Waarbij er hier en daar extra meters gewandeld wordt, om maar de fraaiste beelden vast te kunnen leggen.

Hierop open ik een gesprek met een dame uit Zwolle met de opmerking: „het is maar goed dat je niet bij hoeft te betalen voor de extra kilometers die je aflegt voor het maken van je foto’s. Want dan wordt het maken van die foto’s een dure aangelegenheid.”

Leuk is dat Schotland het hoofdonderwerp is van de gesprekken die er met deze dame gevoerd worden. Ik heb er zelf in een ver verleden prachtige vakanties ondernomen en monroes beklommen. Monroes zijn bergtoppen van boven de 3000 feet. Deze dame heeft het plan om het volgende jaar een tweetal lange afstandpaden in Schotland te bewandelen.

Bij de soeppost wordt asperge-soep gepresenteerd. Na deze genuttigd te hebben ga ik meteen verder, want je koelt erg snel gevaarlijk af bij lage buiten temperaturen. Die aangenaam zijn om bij te wandelen, maar je moet vooral niet stilstaan als je bezweet bent.

Het alleen wandelen duurt echter niet lang, want er ontstaat conversatie met iemand uit de Achterhoek. Waarbij het wel leuk is dat vooral trainingstechnische aspecten onderwerp van gesprek zijn. Bij Giersbergen gaat hij op dopingcontrole en heb ik zicht op Trudy van der Meer en een dame die Colmar – Tilburg 2015 afgelegd heeft.

Colmar – Tilburg is een jubileumwandeltocht van wsv Hart van Brabant, waarbij de afstand tussen Colmar en Tilburg in zeven dagen afgelegd wordt. Een evenement dat in 2004 nog aan de basis lag van een aanhanger met lekke band in mijn tuin in Beringen (België).

Ook met deze twee dames is het aangenaam wandelen en vliegen de kilometers tot aan de cafe-rust bij De Rustende Jager voorbij.

Binnenrust voor mij onverantwoord
Zelf kan ik daar niet naar binnen gaan. Buiten even iets nuttigen bij de soep-, koffie- en fruitpost is prima. Maar met mijn transpireren kan ik met de temperaturen rond het vriespunt niet ergens een kwartiertje binnen gaan zitten met verwarming in hoge stand, om vervolgens weer naar buiten te gaan. Dat is vragen om problemen op het vlak van gezondheid.

Voor een evenement als de Bossch 100 moet ik zorgen dat ik een setje droge kleding bij me heb, voor elke binnenrust.

Na passeren van De Rustende Jager leidt het parcours meteen weer terug de Drunense Duinen in om via een volgende zandvlakte bij een punt te komen waar ik de pijl naar rechts iets te scherp op vat. Dit is te zien in de parcours-schets op mijn Garmin-account. Verderop deze pagina bereikbaar gemaakt voor de geïnteresseerde.

Kort daarna wordt het duingebied verlaten voor een fraai grastraject met wijde blik. In de foto-collectie van Roland Weyers zijn enkele mooie foto’s te zien van het begin van dat grastraject. Mijn foto is genomen op het laatste stukje van dat traject.

Tussen de koffiepost en de fruitpost wordt er opgelopen en bijgepraat met Aaf Peters, die haar tevredenheid uit over mijn lopen. Beiden maakten we deel uit van het deelnemersveld van de Lange Afstand Vierdaagse van Jan de Jonge in 1994. Vier dagen 80 kilometer per dag wandelen vanuit Purmerend. Waarbij we alles van de regio gezien hebben in de driehoek Amsterdam-Hoorn-Alkmaar. Het traject naar de fruitpost bestaat vooral uit smalle, opgehoogde wandelpaden.

De fruitpost is bij Nationaal Monument Vught. Een indrukwekkende locatie, waar de mandarijn zich goed deed smaken. Het lopen ging aangenaam, maar met nog vijf kilometer te gaan was het geen goed idee om even op het gemak het monument te gaan bezichtigen. Via het Tweede lunet wordt de route vervolgd om twee ruime slotkilometers door de bebouwde kom van Vught af te leggen.

Aan het begin van de dag had ik mij voorgenomen een echt Brabants worstenbroodje te nuttigen. De uitbaatster verzorgde een goed gevulde versie, terwijl ze vroeg hoe ik Vught ervaren heb.

Niet al te lang daarna droge kleding aangetrokken om de trein van tien over vier te halen.

Na een aangename terugreis mocht ik thuis aan de slag met het bereide van Spaghetti bolognaise. Met de inspanningen van deze zaterdag is het van belang een goede maaltijd te bereiden. Zeker als je de zondag ook weer wilt wandelen.

De spaghetti bestond uit:
• ui, knoflook en rode peper,
• spinazie,
• twee blikken blokjes tomaat,
• 500 gram gehakt.

Hiermee naderde de smaakvolle spaghetti de status van goed gevulde tomatensoep. Tomaat levert grote bijdrage aan herstelstoffen na een inspanning.

Consequentie van het uitgebreid koken is dat ik pas na negen uur ’s avonds het bed ingedoken ben. Ook in mijn jongere jaren kon ik na een WS-tocht gerust tussen 7 en 8 gaan slapen. Als ik dat niet deed, viel ik wel in slaap in de stoel.

Toen de wekker zondagochtend om half zes ging om op tijd naar Tilburg te gaan waren er signalen dat ik er verstandig aan deed nog enkele uurtjes door te slapen. Ik kreeg er geen gang in. Ik heb er aan toegegeven en er een trainingsrondje Boulevard op nagehouden. Waarbij ik best kon merken dat ik de zaterdag WS gewandeld heb. De zondag verder besteed aan verwerken wasgoed en volgen van inspirerende sportprogramma’s op de buis.

Al met al weer een topweekend gehad.

Garmin Statistiek
zaterdag | zondag

Informatie van anderen

tocht-info | verslag Mari Smits

Foto’s
Roland Weyers | Ineke Gerrits

Theater De Speeldoos | Kamp Vught