Op het laatste moment kon ik besluiten voor de derde keer mee te gaan doen aan het Stukkenjagers Kersttoernooi.

Vooraf aan de Kerstdagen heeft mijn moeder gevraagd haar te vergezellen naar een verjaardag dat op 7 januari gevierd wordt in Voorschoten. Doch gedurende de eerste week van het nieuwe jaar krijgt mijn moeder te horen dat ze opgehaald wordt.

De kersttochten voor het wandelen in Halsteren en in Nijverdal waren voor de kerstdagen georganiseerd.

Voor het schaken heeft De Stukkenjagers haar traditionele kersttoernooi op de eerste zaterdag na de jaarwisseling gepland, vanwege meer kans op sneeuw. Aldus César Becx, organisator van De Stukkenjagers.

Eerder was ik eind 2006 en eind 2008 van de partij in Tilburg, toen een café aan de Heuvel nog de strijdlocatie vormde.

Deze 7e januari mocht ik me in Cinecitta melden. Een pand met drie filmzalen, de schaakzaal en een ruime barruimte.

In de barruimte staat een ruime leestafel, waar het Brabants Dagblad en enkele andere interessante boeken te vinden waren.

Op die manier kon de tijd vooraf aan het toernooi en tussen de ronden door op aangenaam, ontspannen wijze doorgebracht worden.

Er werd gestreden in drie groepen:

Hierbij streden de deelnemers van groep B en groep C in één groep.

Met een persoonlijke rating van 1626 werd ik ingedeeld in groep C. Tijdens het toernooi zou ik alleen de eerste ronde tegen tegenstander uit groep C spelen. Daarna werd er gedurende zes ronden de degens gekruist met deelnemers uit groep B.

In de openingsronde mag ik met zwart tegen Wil Wouts, die zijn aandeel heeft in het organisatorische aspect van De Stukkenjagers. Hij ontwijkt het Siciliaans met 2.d3 en komt vroeg met f4. De strijd ontwikkelt zich nadrukkelijk op de koningsvleugel, waarbij wit een half-open h-lijn krijgt. Ten koste van een pion. Met zwart lukt het de dames te ruilen, waarna een opmars van de zwarte koningspionnen een inleiding zijn voor het mat-zetten van de witte koning.

In de tweede ronde tref ik in Roland Robinson de enige tegenstander van deze dag, waar ik eerder al eens tegen gespeeld heb.

Tijdens de HSC Legibus Open van 2014 troffen we elkaar in de 6e ronde op zondag 29 juni. De dag van Nederland – Mexico. Ik weet nog wel dat het een lange, boeiende strijd is geworden, waarbij Roland met de witte stukken gewonnen heeft.

Tijdens dit Kersttoernooi mocht ik met de witte stukken aan de slag en werd ik voor het eerst geconfronteerd met de Poolse Verdediging.

Zoiets vind ik een van de vele mooie aspecten van het schaken. Dat je met een zet of positie geconfronteerd wordt, die je nog niet eerder op het bord gehad hebt. Ik zie dan de uitdaging om daar optimaal tegen te spelen. Dat werkt verfrissend.

Voor mij gevoel slaag ik erin een houdbare stelling op te bouwen, die in het middenspel een pion oplevert. Een tweede pion wordt ook opgeëist, met de wetenschap dat zwart er een kan terugvorderen. Waarbij ik een gepasseerde vrijpion op de b-lijn heb gecreëerd. Die na het afruilen van de dames naar de overkant begeleid kan worden. Maar voordat het zover is, gaat de zwarte koning mat.

In de derde ronde ben ik opnieuw de beheerder van de witte stukken en mag ik het opnemen tegen Rob Haast. Een lid van een zeer actieve schaakfamilie. Zijn zus is tweevoudig Nederlands Kampioen bij de dames.

Dat belooft een interessante strijd. Na

1.d4 Pf6 2.c4 d5 3.cxd5 Dxd5 4.Pc3 Dd8 heeft wit ontwikkelingsvoorsprong.

Het lukt om de zwarte ruimte lange tijd te beperken. Echter zonder dat ik een echt plan kan bedenken om mijn ruimte voordeel uit te buiten. De besluiteloosheid geeft de zwarte formatie de gelegenheid het initiatief te grijpen. Al geeft ook hij na afloop aan geen echt plan te hebben kunnen bedenken. Het is een complexe partij voor de tijd die we voor de partij hebben: 20 minuten bedenktijd per persoon.

De zwarte dame gaat in de doos. Met nog minder dan twee minuten bedenktijd laat de beheerder van de zwarte formatie het mij bewijzen, waarbij ik er in slaag de zwarte koning mat te zettten.

In de derde ronde mag ik weer eens met de zwarte stukken aan de slag. Tegen Kienfong Lie-Kwie. Met verwisseling van zetten komt het Frans op het bord. Gevoelsmatig gaat de zettenverloop in de opening voor mij gemakkelijk. En heb het idee de stelling ‘fluitend’ onder controle te hebben.

Die manier van denken is in schaken juist gevaarlijk. Want wanneer je zo denkt, ben je in feite uit de partij. Dan beoordeel je de stelling onvoldoende grondig. Mijn dame gaat in de doos in een fase waarin mijn tegenstander – achteraf bezien – zettenherhaling in zijn repertoire had, als weerlegging van een ingesloten witte loper.

De partij was nu snel afgelopen. Dat had zo zijn voordelen.

Vooraf heeft César Becx aangegeven dat het toernooi zonder pauze gedraaid zou worden. Hoewel er ruime tijd tussen de ronden was, nam je na een lange partij niet de tijd om even iets te eten. Terwijl je dat toch wel nodig hebt. Niet veel, maar wel iets eten.

Door deze vlot afgeronde partij kon ik de tijd nemen wat foto’s te nemen en een broodje te eten.

In de partij tegen Mark van den Berg komt het Konings Indisch op het bord, waarbij in het middenspel alle lichte stukken betrokken zijn bij de strijd om het centrum. Een witte toren bereikt de zevende rij en biedt mooie ondersteuning voor een verder oprukkende witte paardenkoppel om de zwarte koning onder beslissende druk te zetten.

Na deze partij is het alweer tijd voor de voorlaatste ronde op een dag die omvliegt, zodra het evenement eenmaal begonnen is.

Met Niek Oostvogels achter de witte stukken wordt ik met het morra-gambiet geconfronteerd. Met

1.e4 c5 2.d4 cxd4 3.ce dxc3 4.Pxc3 Pc6 komt de volgende stelling op het bord.

Gedurende de afgelopen jaren heb ik al enkele keren de goede aanpak gevonden tegen het morra-gambiet. Waardoor ik tijdens dit rapid-potje een reeks zetten refereerde aan mijn geheugen. Het omschakelen naar de stelling weer grondig bekijken gebeurde pas toen er teveel stukken afgeruild waren, om met zwart nog enig tegenspel te kunnen bieden. Ook in deze partij kon mijn dame zonder enige compensatie in de doos.

Dat je je zo’n aanpak niet kunt permitteren, daar moet je soms mee geconfronteerd worden om je scherp te houden voor wanneer het er weer echt op aankomt.

Evenals in de openingsronde mag ik het in de slotronde tegen een bestuurslid van De Stukkenjagers opnemen.

Jan Otten presenteert mijn witte formatie met de Fajarowicz variant van de Budapester Gambiet. Die met

1.d4 Pf6 2.c4 e5 3.dxe5 Pe4 op het bord komt.

Eenmaal eerder heb ik dat op het bord gehad. Tijdens de openingswedstrijd in de 3e klasse A van de HSB-competitie in het seizoen 2013-2014. Tijdens de wedstrijd DD 7 – Prometheus kwam ik uiteindelijk goed weg met remise.

In deze partij ontstond er in een gecompliceerd, gesloten middenspel een situatie waarbij er voordeel behaald kon worden. Er kon een zwarte pion gewonnen worden. Met de dame of met een paard. Nadat met de dame genomen is, dringt tot mij door dat er met het paard een vork op toren en dame op het bord zou staan.

Als je zo’n voordeel niet ziet, verdien je niet te winnen. Dat zat er in het vervolg van de partij dan ook niet in. Zwarts zware stukken konden hun dreiging beslissend uitdrukken.

Met deze derde verliespartij van deze dag heb ik nog altijd een prima toernooi gedraaid en is het vooral ontspannen en gezellig geweest. Ik boek een overscore van 1,49.

Er wordt nog even nagekaart tot aan de prijsuitreiking. Tijdens de ceremonie wordt duidelijk dat de vier punten toch nog oplevert dat ik het inschrijfgeld terugverdiend heb.

Daarna bedank ik de organisatie en de barcrew voor de goede ontvangst en ga meteen op weg naar het station, waar ik meteen in de trein kan stappen.

Geïnspireerd door een mooie dag neem ik thuis de tijd om een uitgebreide spinazie-macaroni-maaltijd te bereiden. Met ui, knoflook, rode peper en gyros.

	speler	pnt	score
3	Kienfong Lie-Kwie	5½	0
4	Niek Oostvogels	5½	0
7	Rob Haast	4½	1
8	Jan Otten	4½	0
13	Roland Robinson	4	1
17	Paul Koks	4
20	Mark van den Berg	3½	1
40	Wil Wouts	2	1

Verslag Stukkenjagers | Mijn resultaten