Zaterdag 20 oktober ouderwets volop kunnen genieten van een aaneenschakeling van schilderijplaatjes tijdens de tweede WS’78-serietocht van het seizoen 2018-2019. Deze zaterdag vanuit Zevenaar, oftewel: Tocht door de Liemers.

Het is nog geen half jaar geleden dat 400 meter aan een stuk wandelen een hele opgave was. En iets meer dan een half jaar geleden dat ik tijdens de jubileumtocht vanuit Maarn na 10 kilometer op de bus kon stappen, omdat het niet meer op te brengen was. Terwijl de 25 kilometer vanuit Castricum een week later wel uitgewandeld werd. Vraag alleen niet hoe.

Kort na Castricum is er onderzoek gestart, hartritmestoornis geconstateerd en zijn er voorbereidingen getroffen om cardioversie te kunnen ondergaan. Waarbij twee electroden op je lichaam geplaatst worden om je lichaam een boost te geven.

Door de toediening van cardioversie werd hartritmestoornis opgelost, waarna er aan revalidatie gewerkt kon gaan worden: wandelen in veilige, ontspannen hartslagzone en dat voelde aan als een bevrijding. Een MRI-scan eind september laat zien dat het hart volledig herstelt is en dat er geen schade is overgehouden aan de periode van rondlopen met de hartritmestoornis.

Met dit gegeven en het verloop van de revalidatietraining is deelnemen aan de 40 kilometer nog geen optie. Maar de 20 km op het programma betekent dat er toch op het kaliber WS’78-parcours gewandeld kan worden. Zonder tijdsdruk en met de ruimte om hier en daar foto’s te maken op het parcours.

Ik geniet ook van het vroeg opstaan en in alle vroegte vanuit huis door de stad van Den Haag naar station Den Haag Holland Spoor wandelen. Waarmee ik voor een treinroute kies met twee overstappen: een overstap op Amsterdam Centraal met ruime overstapmarge en overstap op Arnhem Centraal met riskante overstapmarge. Met vertrek uit Den Haag HS om 6.03 uur kan ik veilig op tijd in Zevenaar arriveren, ook al zou het bij de riskante overstapmarge misgaan.

In Arnhem wordt de aansluiting met de trein naar Zevenaar gemist, waardoor er gelegenheid ontstaat om twee oud-bekenden te zien en spreken op het traject van Arnhem naar Zevenaar, Zalencentrum Staring wordt bereikt op het moment dat de grote horde wandelaars al op pad is.

De rust waarmee de twintig aangevangen kan worden mag er zijn, waardoor er volop genoten kan worden van wat er te zien is en er belangrijk goed gereageerd kan worden op het verkeer dat sporadisch tegemoet rijdt, of van achteren nadert.

De lage waterstand zal een rol gespeeld hebben dat de schoenen schoon bleven, ploeteren en glijpartijen door modder uitbleef.

Bij de soeppost lees ik het bericht dat mij op 3 november een mooie klus op het schaakbord te wachten staat, vanwege de volgende ronde van de KNSB-competitie. In deze competitie maak ik dit seizoen mijn debuut, waarbij er drie KNSB-competitieronden samen vallen met een serietocht van WS’78. Deze drie zaterdagen ben ik beschikbaar voor het team. Daar tegenover staat dat ik in Klarenbeek gewoon weer kom helpen en daarvoor een vrije ronde neem tijdens de 7e editie van het Best of the West toernooi, georganiseerd door schaakvereniging Amsterdam-West. Een toernooi waar ik vorig seizoen in de B-groep gedeeld eerste werd.

Kort na de soeppost splitsen de afstanden zich en gaat de 40 kilometer nog een fraaie lus tegemoet in de richting van Spijk, waar de Rijn ons land binnenkomt.

De route van de twintig leidt meteen terug richting Pannerden om onder het genot van de wijde blik de Oude Rijn op te zoeken. Waarbij aan de horizon de Veluwezoom te zien is. Bij het naderen van de Oude Rijn biedt de parcoursbouwer twee opties:

• variant met gebruik van trekpontje,
• variant over fietspad.

Het commentaar op het nieuws over de extreem lage waterstand, waar de reguliere veerponten problemen van ondervinden is mij niet ontgaan. Waardoor ik besluit de variant over het fietspad te kiezen en vanaf de brug over de Oude Rijn fraai uitzicht heb over dit riviertje in beide richtingen.

Bij de fruitpost sprak ik een koppel – beiden oud-crewleden van WS’78 – die wel kozen voor een poging met het trekpontje. Zij vertelden dat het pontje niet van zijn plaats te trekken was.

Na de fruitpost is er nog ruim vier kilometer af te leggen, waarbij het naderen van kerst even aandacht krijgt: een veld met groepen kerstbomen van verschillende leeftijdcategorieën wordt gepasseerd.

Na het betreden van Zevenaar gaat de slotkilometer door een mooie groenstrook langs de spoorlijn, alvorens zalencentrum Staring te bereiken.

Hier is het nog even nakaarten alvorens er uitgewandeld mag worden naar station Zevenaar, om een vlotte, ontspannen treinreis aan te gaan. Op weg naar Den Haag. Vanwege de werkzaamheden voorbij Utrecht via Amsterdam Centraal.

Informatie over WS’78 | Parcoursschets | Complete foto-album

Informatie vooraf over Tocht door de Liemers

Andere Verslagen
Mari Smits

Foto-albums
Roland Weyers | Ineke Gerritsjans | Mari Smits | Bertus Meurs