De eerste twee ronden

Het is twee seizoenen stil geweest voor wat betreft mijn activiteiten in de externe schaakcompetitie.

In het nu lopende seizoen zijn er in de meeste competities twee ronden afgewerkt en lijkt het erop dat de leegte van twee seizoenen geen externe competitie ingehaald wordt. Want met vier teamwedstrijden in de 1e ronde en drie teamwedstrijden in de tweede ronde zit ik nu al op zeven extern gespeelde partijen.

Deze partijen leverden twee verliespartijen op, één overwinning en in vier partijen werd de vrede getekend.

Deelname aan de KNSB-competitie staat al enkele maanden via Leidsch Schaakgenootschap op het programma, doordat de Schaakbond het voor iedere schaker mogelijk heeft gemaakt om op zaterdag in de landelijke competitie te schaken. Een initiatief dat voor verbreding van het schaakplezier zorgt.

In augustus komt daar uitzicht op deelname aan de regionale competitie van de Haagse Schaakbond bij. Op 18 augustus bracht ik sinds lange tijd weer eens een bezoek aan het Nationale Schaakgebouw, nadat ik er tijdens Schaken aan de Kust met norse uitspraak op gewezen werd dat ik er nooit ben op zaterdag.

Het was er meteen gezellig. Nadat een bestuurslid aan had gegeven dat er personeelskrapte in de competitie heb ik niet lang na hoeven denken en besloot ik om mij beschikbaar te stellen voor de avondcompetitie binnen de Haagse Schaakbond. Voor de Leidsche Schaakbond stond zulke deelname sowieso niet op de planning, omdat dit geen doen is met thuis komen na vooral wedstrijden op verplaatsing.

Ingedeeld in de teams LSG 7 en DD 5 zou het gaan beginnen op 6 oktober voor de KNSB-competitie en op 9 oktober voor de HSB-competitie. Maar er kwam nog wat tussen: er wordt eerst ingevallen in DD 4 en ook DD 3. Waardoor er al externe partijen op 27 september in het Nationale Schaakgebouw en op 3 oktober in Naaldwijk op het programma staat.

De eerste ronde van de KNSB-competitie stond er in het Nationale Schaakgebouw een echte streekderby op het programma met de wedstrijd DD 3 – SHTV 2. Deze avond maakte ik zelf deel uit van zo’n derby, hoewel dat in de regionale competitie niet zo bijzonder is: dan zijn alle wedstrijden een regionale derby.

In de partij met zwart tegen André Wagner komt de Hongaarse variant van het Siciliaans op het bord. De witte formatie bouwt enige druk op aan de d-lijn, maar dat wordt opgelost door af te wikkelen naar een toreneindspel met behoud van materieel evenwicht, doch ten koste van een dubbelpion voor wit op de f-lijn.

Het pionneneindspel zonder torens is gewonnen voor zwart, maar de torens doen nog mee. Wit moet een pion inleveren om dit zo te houden en houdt hiermee een actieve toren op het bord. Waardoor de zwarte formatie niet de kans krijgt om een rode loper uit te rollen naar de overkant voor een van zijn pionnen door het ontbreken van schuilmogelijkheden. Er wordt berust in herhaling van zetten.

In deze wedstrijd is dit de eerste partij die ten einde is.

Het is lang geleden dat ik naar het Westand afgereisd ben om er te schaken. Door de invalbeurt in DD 3 gaat het er weer van komen.

Ik neem het met de witte stukken op tegen Karg Brunner, waarbij hij de Hollandse Verdediging hanteert met de stonewall-opstelling van pionnen.

In de loop van het middenspel zie ik niet in dat ik een van de knollen op het bord moet houden, om goed tegenspel te kunnen bieden aan de zwarte aanval.

Ondanks mijn verloren partij kunnen we als team een matchpunt meenemen uit Naaldwijk.

Zes oktober is dan de grote dag: het debuut in de KNSB-competitie. Afgelopen jaren op zulke dagen meegedaan aan de Kennemer Open, waar je voor jezelf aan het toernooi mee doet. Waardoor je achteraf bekeken soms wel gemakkelijk een reden vindt om af te melden. Wanneer je voor een team speelt sta je daar toch anders in.

In de loop van september is duidelijk geworden welke teams we tegen zouden komen in ons eerste KNSB-seizoen en ook de teamopstellingen zijn daarbij bekend gemaakt.

Het is een fantastische ervaring om in een vol Denksportcentrum zo’n competitiewedstrijd te spelen.

In mijn partij met wit tegen opponent en clubgenoot Quinten Salomons komt een leuke partij met het thema Nimzo-Indisch op het bord.

Via de damevleugel voert de zwarte formatie enige druk uit. De witte formatie speelt zich hier uit, waarna de volgende stelling op het bord komt.

Hierna volgt een fase waarin wit betere mogelijkheden had dan er gespeeld werd.

18…Pxe5 19.Dxe5 Pc4 20. Dxc5 Pxd6.

Hier stelde tante Houdini 21. La3 voor. Waarmee na 21…Tac8, 22 Dd4 een effectievere druk op het paard op d6 gecreëerd zou zijn. Quinten zag in 21.La3 ook meer mogelijkheden voor wit. Zelf heb ik wel naar deze zet gekeken en geloofde achter het bord meer in de gespeelde opzet.

Vanaf deze stelling is de strijd terug binnen de remise-marge om deze marge niet meer te verlaten.

Met zetherhaling in zeer beperkte tijdvoorraad voor Quinten wordt remise overeengekomen

 

In de voorbereiding naar deze wedstrijd heb ik het Benko-Gambiet bestudeert. Een aanpak van zwart waar ik de laatste tijd onhandig mee om ga, terwijl dat in het verleden een stuk beter ging. De voorbereiding wordt beloond: het Benko-Gambiet komt op het bord, waarbij ik een stuk comfortabeler in mijn stoel zit dan in een recent verleden. Desondanks raak ik in de loop van de strijd een pion extra kwijt. Net zoals in de partij in de slotronde van OKU2017. Waarna de tegenstander het goed kan afmaken. Desalniettemin is dit een interessante partij geweest en als team winnen we met 4½ – 3½ van Voorburg.

Voor de tweede ronde van de HSB-competitie mogen we naar Delft afreizen. Aantreden tegen een team dat de eerste ronde met 8 – 0 gewonnen heeft. Dat belooft weer interessante partijen op het bord en dat werd op mijn bord wederom waargemaakt.

Ik mocht de zwarte formatie hanteren in mijn partij tegen Niels Jansen, waarbij we een gesloten siciliaanse strijd overeenkomen. Rustig bouwen we naar een solide opstelling voor beide formaties, totdat ik 15…Pg4 speel.

In plaats van verder te ontwikkelen met bijvoorbeeld 15…Tfe8, om e6 te dekken. Een veld dat een zorgkindje ging worden niet veel later in de partij. Tante Houdini onderstreepte dat tijdens het nakijken van de partij. Maar gelukkig zag de tegenstander dat niet.

Nu kon de witte formatie het initiatief nemen, een pion winnen en een mooie gedekte loper op veld b6 krijgen. Nu kon er niet aan een aanval gewerkt worden, maar diende alle zeilen bijgezet te worden om de tegenstander geen rode loper te laten uitrollen om een pion naar de overkant te krijgen.

Nadat ik daarin geslaagd was, bood de tegenstander remise aan, na goedkeuring hiertoe van zijn teamcaptain.

Gelet op enkele beoordelingsfouten waar ik me tijdens de partij bewust van werd aarzelde ik niet lang in het aanvaarden van de remise.

Uiteindelijk weten we als team opnieuw met minimaal verschil te winnen, waardoor we na twee wedstrijden op vier matchpunten staan.

In de tweede ronde van de KNSB-competitie van klasse 6D mocht ik op bord 1 aantreden vanwege de uitwedstrijd tegen RSR Ivoren Toren in Rotterdam. Deze klus werd mij duidelijk gemaakt, terwijl ik in Pannerden aan de soep zat na negen kilometer afgelegd te hebben tijdens de winterserietocht van WS’78 vanuit Zevenaar.

De speellocatie is Denksportcentrum De Lombard aan de Lombardkade. Een gebouw met knus interieur dat vooral bridge uitstraalt, waar RSR Ivoren Toren sinds kort ingetrokken is.

Ik mocht met de witte stukken aantreden tegen naamgenoot en wedstrijdleider Paul Dekker. Er komt een klassiek Konings-Indisch op het bord, een mooi thema om mee aan de slag te gaan. In lange partij toernooien enkele keren met wit en met zwart gespeeld, maar dat was alweer een tijdje geleden.

Het werd dus weer een ontdekkingsreis, waarvan de positie op het bord de eerste negentien zetten niet spectaculair in iemands voordeel stond.

Zwarts negende zet was de inleiding om zijn paard naar b3 te manoeuvreren. Een situatie waarvan ik er op vertrouwde in de loop van de partij te kunnen neutraliseren.

Het paard op d4 moet nog even gedoogd worden, want de zwartenveldenloper heb ik nodig voor controle van enkele zwarte velden op de koningsvleugel.

Mijn twintigste zet is het kantelpunt in de partij, waardoor het voordeel nadrukkelijker naar de zwarte formatie gaat. Gelukkig is mijn tegenstander ook een mens. Hij heeft enkele sterke voortzettingen, maar niet bij elke zet. Hierdoor is het voordeel na zwarts 28e zet weggeëbt.

De stand van de wedstrijd komt hiermee op 2½ – 1½. Er wordt goed gestreden, maar er wordt nog een halfje toegevoegd aan de door LSG verzamelde bordpunten.

Na de wedstrijd volgt er nog een mooie stadswandeling naar station Rotterdam-Blaak, om gezamenlijk een gezellig treinreis te ondernemen.

Vijf jaar geleden speelde ik met DD 8 een wedstrijd tegen de destijds juist opgerichtte schaakclub Novelty Destroyers op hun speellocatie in het Octrooibureau te Rijswijk. Op een avond dat ze daar op de afdeling een personeelsfeestje organiseerden. Mijn partij tegen Christian Gruss is weergegeven in het verslag van de wedstrijd Novelty Destroyers – DD 8, geschreven door Kees van Hulst.

Het eerste team speelt nu Hoofdklasse. In het Nationale Schaakgebouw krijgen we het tweede team op bezoek, waarvan de meeste spelers goed in het Nederlands uit hun woorden kunnen komen. Op bord zeven mag ik het met de zwarte stukken opnemen tegen Olivier Krikorian.

Na verwisseling van zetten komt er een Morra Gambiet op het bord, waarbij Lf4 voor mij een nieuwe situatie is.

De 7.e5 die volgt heb ik zien aankomen, ook de vlotte dameruil die dan kan volgen met enkele van de mogelijke voortzettingen. Ik blijf een poosje achter in ontwikkeling, maar het voelt allemaal speelbaar aan. Op de tiende zet rokeert de witte formatie lang, waarmee de koning op een open c-lijn terecht komt. Ik dacht: dat biedt perspektief.

Wit laat het niet zover komen dat zowel mijn dameloper als de dametoren ontwikkelt worden. Maar daarmee wordt bereikt dat een potentiele deelnemer aan een aanval vanuit de witte formatie van het bord verdwijnt, mijn andere loper bewegingsvrijheid krijgt en de dametoren een mooie positie op c8 inneemt.

De witte formatie gaat in opmars en krijgt een loper, paard en toren op zwarts grondgebied. Een aanpak die goed op te vangen was, waarbij ik tegelijkertijd mijn eigen stukken op mooie lijnen en diagonaal kon plaatsen.

Dat …b6 in de stelling zit, ziet de tegenstander niet. Met deze zet staat zowel het paard als de loper aangevallen. Na het vallen van de loper gaat de witte koning vlot mat.

Met mijn overwinning breng ik de stand van de wedstrijd op 2 – 0 en kon ik aan de slag met de afwas. Want deze avond draai ik bardienst. Dat betekent dat je voldoende koffie zet, het consumptieregistratieformulier klaarlegt, de koelkasten opent en de afwas doet.