Een poosje terug heb ik mij aangemeld voor de Karel Kuip vierkampen in Haarlem, waar ik drie keer eerder van de partij was en een reeks van 7 remises en 2 overwinningen opgebouwd heb. Vervolgens ondervind ik dat het ’s avonds laat maken met vervolgens een kort nachtje niet altijd goed valt, waardoor ik me eigenlijk niet prettig voel bij het vooruitzicht vrijdagavond laat en zaterdagochtend vroeg spelen. Ik besluit alsnog voor de DD editie van de Haagse Rapidcyclus te gaan. Daarnaast kom ik in de loop van april op het idee om mijn debuut te maken tijdens het 74e Bevrijdingstoernooi in Wageningen.

Zo staat er niet alleen schaken op het programma van het eerste weekend van mei. Ook de zon zal zich goed laten zien. De zaterdag benut ik daarbij om de sinds 30 april beschikbare orthopedische werkschoenen verder in te dragen.

De laatste dagen vooraf aan het toernooi is het aantal aanmeldingen goed toegenomen, inclusief een sterk gezelschap vanuit de Leidsche Schaakbond. Er zijn ook last minute afmeldingen.

Met 55 deelnemers kan er op 27 borden strijd geleverd worden en heeft er iedere ronde een deelnemer betaald verlof. Uitbetaling geschied middels het toekennen van een vol punt.

Zoals gebruikelijk gaat het schaken en de sociale conversatie harmonieus samen en wordt er een mooie dag doorstaan.

Evenals vorig jaar mag ik openen tegen Paul de Freytas en deze keer met de zwarte formatie. Het blijft lang in balans, totdat een van mijn pionnen op de damevleugel verloren gaat. In het vervolg van het toreneindspel slaag ik erin een pionnen meerderheid te creëren aan de koningsvleugel, maar doe het niet helemaal goed in het afstoppen van de witte pion.

In de tweede ronde mag ik het opnemen tegen Keerthi. Zij werd 20 januari dit jaar tweede tijdens het Persoonlijk Jeugd Kampioenschap van de Haagse Schaakbond in haar leeftijdcategorie (DE). De partij lijkt rustig te verlopen, maar er zijn twee momenten waarbij ik ineens een pion kwijt ben. Aan de Koningsvleugel is het vier tegen vier pionnen, maar haar a- en b-pion zijn verbonden, gepasseerde vrijpionnen met beiden nog een toren en een witte velden loper voor wit en zwarte velden loper voor zwart.

Ik krijg de kans om torenruil af te dwingen, waarna door de ongelijke lopers de pionnen aan de damevleugel bij goede samenwerking door mijn koning en loper afgestopt zouden kunnen worden. De a-pion gaat eraf en de zwarte loper staat mooi op a1 met de pion op b2 en het lijkt allemaal goed te komen. Totdat ik Kc3?? speel.

Keerthi kan hier promoveren door …b1D met schaak, waarbij ook nog eens de witte loper vervolgens eraf zal gaan. Doch zij ziet dit niet, waarna ik met de zet Kd2 geen schaak hoef op te heffen en mijn loper kan behouden. Met aan de koningsvleugel de boel op slot komen we hier remise overeen.

In de partij tegen Barend Lavrijsen bouwen we beiden aan een mooie aanval, waarbij mijn zwarte formatie het over de damevleugel gooit en mijn koningsvleugel stevig onder druk staat. Net dat ene tempootje spreekt in mijn voordeel voor wat betreft het effectief doorslaan van de aanval.

Soms komt een spelsysteem op het bord, waarin je wat minder handig bent. Bij lange partijen kun je dan uitgebreid de tijd nemen om een veilig plan te kiezen, waarbij je aan bagage bouwt die tijdens rapid- en snelschaken benut kan worden. Wanneer je met een bepaalde opening jarenlang niet geconfronteerd bent tijdens een lange partij, heb je die bagage niet. Zo’n opening is de Benoni, waar Theo me mee confronteerde. Dat mijn stukken onhandig opgesteld stonden maakte Theo duidelijk.

De opmerking van een jeugdspeler “spelen jullie alweer tegen elkaar” drong niet tot mij door, maar Sandra merkte op dat die opmerking echt voor ons bedoeld was. Het is echter voor het eerst dat we tegen elkaar spelen. In een nimzootje krijg ik de kans om te werken aan een eindspel met ieder een toren en vier tegen drie pionnen op de koningsvleugel. Sandra levert optimaal tegenspel, waarbij het lukt een pion naar de overkant te loodsen.

In de partij tegen Marijn zijn er fasen van onhandigheid, waar hij goed gebruik maakt. Vervolgens neutraliseert hij de eventuele tegenkans die er nog is.

Ook in deze partij wordt duidelijk dat de scherpte er vanaf is. Ter voorbereiding van een plan een stuk op d3 te krijgen ruil ik mijn witte velden loper voor het paard op f3, om er vervolgens achter te komen dat het plan onuitvoerbaar is, doordat er nog een witte toren naar d1 kan. Waarmee het stuk gepend staat vanwege de dame op d8. De controle over de witte velden is weg, waar Han zijn kansen ziet en benut.

Voor wat betreft het schaken zit het toernooi erop, waarna door Stefan Boeters gewerkt wordt aan de prijsuitreiking. Er ligt een tafel vol met boeken, wijn en chocolade, waardoor er per categorie tot en met de vijfde plaats een prijs beschikbaar was.

Eenmaal buiten wordt duidelijk dat geen jas meenemen niet zo’n goed idee is geweest. Doordat het niet echt goed gaat regenen kom ik goed weg. Thuis laat een maaltijdje zich goed smaken.

Met bijtijds gaan slapen ben ik zondagochtend ook weer veilig vroeg wakker. Met de trein moeten hebben van 6u56 is er tijd om onder het genot van een bak koffie een stukje eerste etappe van de Giro d’Italia te kijken op Eurosport. Dan zie je landschappen waar je blij van wordt. Vervolgens ga ik die ook zien tijdens de treinreis. Heldere, strakke plaatjes vanaf het station en vanuit de trein.

Door te reizen via Leiden is er zowel op Leiden, Utrecht Centraal als station Ede-Wageningen een ruime overstapmarge. In Utrecht is het wel even spannend, wanneer de aansluitende trein richting Nijmegen eerst vijf en vervolgens tien minuten vertraging heeft. De machinist heeft goed zijn best gedaan om de tijd in te halen en beperkt te vertraging tot zeven minuten en diende goed in de remmen te knijpen om op het station tot stilstand te komen.

Onder het genot van prachtige landschapplaatjes van de Utrechtse Heuvelrug wordt vervolgens station Ede-Wageningen met nog maar drie minuten vertraging bereikt. Ede-Wageningen… op dat station was voor het laatst in 2018. Om er over te stappen om vanuit Lunteren het Meulunterenpad – een Klompenpad – te kunnen wandelen.

In die zes jaar heeft het station een metamorfose ondergaan, een prachtig station geworden.

Eenmaal bij de bushalte tref ik een goed schaakgezelschap aan, waarbij de bus ruim voor vertrektijd arriveert. De haltenaam heb ik goed voorbereid, doch het zit anders in elkaar dan op google-maps weergegeven is. ’s Avonds thuis wordt duidelijk dat er in de ochtend geen GPS-bereik was. Mijn horloge registreerde geen traject – ’s middags wel – dus google-maps op de telefoon was ook niet betrouwbaar. Maar dat heb je dan niet door en ziet niet dat je ergens anders staat dan vooraf ingeschat. Een van de begeleidende moeders kent de locatie van Universitair Sportcentrum De Bongerd, waardoor ze de aanvankelijk verkeerd gekozen wandelrichting heeft kunnen corrigeren. Door het omlopen ging het tempo er even stevig in, wat wel prettig is na zo’n trein- en busreis.

Het Sportcentrum heeft een ruim terras met uitzicht op de atletiekbaan, waar tijdens de vijfde ronde een logge helikopter van Defensie zal landen.

Er zal in drie groepen strijd geleverd worden met totaal 153 deelnemers, waarbij iedere groep oneven is en per ronde drie deelnemers aan betaald verlof zitten. In de A-groep wordt op 24 borden gestreden. Twee Grootmeesters, vier Internationaal Meesters, vijf FIDE Meesters en twee kandidaat meesters mengen zich daarbij in de strijd. Het decor van zowel de B- als C-groep bestaat uit 25 borden, waarbij ik het zelf waar mag maken in de laatstgenoemde groep.

De tegenstander in de eerste ronde is een jeugdlid van sg Amersfoort, wiens vader in de B-groep meespeelt. We gaan op de engelse tour. Niet het London-systeem, maar een niet honderd procent symmetrisch Engels. Ik speel …d6, nadat Youri met Le3 mijn ongedekte pion op c5 aanvalt, waarbij zijn pion handig op e2 staat. In een combinatie dat volgt slaag ik erin zijn loper af te ruilen en met een gedekte pion op d4 in zowel c3 als e3 prachtige steunvelden te creëren. Middels een schaakje ruil ik mijn toren voor zijn dame, waarna hij enkele zetten later zijn koning omlegt.

De tweede ronde tref ik Jan Nijhof uit Almere aan, wonend in een wijk waar elke nacht volle maan is en eens in de maand twee volle manen. Zelf zo’n acht jaar in dat deel van Almere gewoond. Hij presenteert het Hollands met zijn zwarte formatie, waarbij het prettig spelen is en in de loop van de strijd drie pionnen veroverd worden. Twee pionnen kunnen terug opgeëist worden, maar ondertussen is de derde pion niet meer af te stoppen.

In de derde ronde reageer ik weer eens met 1…e6 om het Franse thema op het bord te krijgen en krijg in deze partij de overhand door hem uit de rokade te houden. Met een van zijn torens en een paard op de h-lijn is het zonder lopers lastig verdedigen en vind de combinatie om zijn dame vangen.

Met om half twee – nog zo’n vijftig minuten – aanvang vierde ronde benut ik de tijd om een tomatensoepje en een broodje kroket te nuttigen. Ontdek tevens dat er vele speciaalbieren van de tap te verkrijgen zijn, maar dat is pas relevant na de laatste ronde.

In de vierde ronde speel ik met wit tegen Byron Eekhout. Speelt bij sv Mook, een vereniging met een goed bezochte interne competitie. Evenals in de tweede ronde wordt ik met het Hollands geconfronteerd. Na de openingsfase kan ik tegelijkertijd een ongedekte loper op b7 en zijn dame op g6 aanvallen. Byron vindt de oplossing in de tegenaanval met zijn loper op mijn dame op d3, ondersteund door een zwarte pion op f5. Hierdoor blijft de schade voor de zwarte formatie beperkt tot pion- en kwaliteitsverlies.

Het voorbereiden van mijn pionnenopmars gaat gepaard met het in oog houden van kwetsbaarheid van het pionnenblok en een aanstaande zwarte, gepasseerde vrijpion op de b- of de c-lijn. Met schaakjes met toren in combinatie met veroveren een tweetal pionnen krijg ik mijn torens op de zevende rij en blijft de gepasserde pion op de c-lijn in zicht.

Twee torens, mijn d-pion en de koning werken samen om de zwarte koning mat te zetten.

Na deze ronde zijn er in de C-groep nog twee met de 100 procent score, waardoor ik het in de vijfde ronde mag opnemen tegen een jeugdspeler van Best Moves die een dag eerder ook in het Nationale Schaakgebouw van de partij was.

Ook tegen Vincent ga ik met zwart aan de slag met het Franse thema, waarbij de afruilvariant op het bord komt. In de loop van de strijd wordt duidelijk dat hij zijn stukken beter neerzet, want ik verlies eerst een pion en vervolgens tweemaal de kwaliteit. Met twee lopers kun je nog prima tegenspel creëren, maar kom een of twee zetten te kort om de aanval over de koningsvleugel effectief te laten zijn.

Ik zat in ieder geval wel goed in de partij, want van een blijkbaar duidelijk te horen landing van een helikopter heb ik niets gemerkt. Na de partij is er genoeg te zien buiten.

Met vier uit vijf zit je nog altijd goed in het toernooi en in Mark van der Vooren van sv Wageningen tref ik een tegenstander die ook goed in het toernooi zit. Ik krijg een veelbelovende aanval op zijn koningstelling met dame en toren en kan ondertussen de a-pion op de zevende rij krijgen. Mark verdedigt goed en ik kan daarbij niet voorkomen dat hij kans ziet aan eeuwig schaak met zijn dame te werken.

In de slotronde tref ik de derde jeugdspeler in dit toernooi. Evenals de tegenstander uit de eerste ronde speelt Jesper voor sg Amersfoort. Er komt een konings-indisch op het bord, waarbij complicaties in het middenspel er toe leidt dat er een eindspel komt met loper + paard voor mijn formatie en een toren voor de zwarte formatie. Evenveel pionnen, doch mijn c-pion is een gepasseerde vrijpion. Met mijn koning daar ver vandaan en niet al te veel tijd op de klok voor beiden accepteer ik het remise aanbod van Jesper. Waarna een jeugdspeler die ik begin maart in Apeldoorn tegenover me trof en versloeg me duidelijk maakt hoe ik had kunnen winnen. Vijf punten is echter ook mooi en slaag er vervolgens in bij de bar een prima trappist van de tap te kiezen.

Tijdens de prijsuitreiking wordt duidelijk dat ik vijfde geëindigd ben en deze positie deel met zes deelnemers die ook vijf punten scoorden. Kortom: een goed gezelschap aan elkaar gewaagd.

Vervolgens met de bus en trein naar huis reizen had ik niet als straf gezien, maar ik kon meerijden met Jan Willem Koelmans, wat ook wel gezellig is.