Na een geslaagd kroeglopertoernooi op Eerste Pinksterdag in Delft kwam Kroeg & Loper in Leiden in het vizier te staan, maar het was te vroeg om er meteen voor aan te melden. Ik dacht: ergens in juli ga ik deelname aan Kroeg & Loper wel voorstellen. Maar dan zit het al vol… Inmiddels komt ook de uitnodiging voor het 5e Bomanstoernooi binnen, dat ook op 24 augustus georganiseerd wordt.

Er gaat nog een periode overheen, maar kom uiteindelijk tot de conclusie: mee gaan doen aan de 5e editie van het Bomanstoernooi in een historisch gebouw. Een toernooi dat me tijdens de 2e editie in Vogelenzang al een bijzondere ervaring opleverde. Voor de derde keer wordt dit toernooi door de Kennemer Combinatie georganiseerd op fraaie locatie Bibliotheek Zuid-Kennemerland in Haarlem.

Op een zonovergoten dag tref ik onderweg naar Haarlem nog even Ton Bodaan en Norbert Harmanus op Den Haag Centraal, die naar Kroeg & Loper in Leiden gaan. Tijdens de wandeling van station Haarlem naar Bibliotheek Zuid-Kennemerland valt de rustige levendigheid en de op zondagochtend in alle vroegte actieve ondernemers op: er zijn al volop winkels open.

Met Rogelio Lujan Garcia van sv Almelo tref ik in de eerste ronde een oud-bekende. Tijdens de voorlaatste ronde van een snelschaaktoernooi in Wassenaar heb ik met twee torens op de 7e rij remise kunnen afdwingen, waardoor Roderick van Kempen het toernooi ongedeeld kon winnen. Tijdens snelschaken in Apeldoorn heb ik twee keer van hem verloren en ook deze zondag loop ik na een voorspoedig lopende openingsfase vast met mijn aanpak.

Na een opwarmertje in de tweede ronde volgt een streekderby met mijn witte formatie tegen Thomas Bredewoud van DSC Delft. Er komt een partij op het bord, waarbij de vonken er vanaf spatten. Op gegeven moment staat er een zwarte toren op g2, gedekt door een paard op f4. Doch het lukt me om winnend af te wikkelen.

Harrie van der Peet van HWP Haarlem krijgt met wit een veelbelovende opmars met zijn dame-pionnen. Een overbodig paardzetje van wit, dat vervolgens weer terug moet biedt ruimte voor een belangrijk tempo. Waarmee mijn ondersteunde zwarte centrumpionnen wél de overkant bereiken.

Er volgt pauze, waarbij onder het genot van een gemberthee hier en daar bijgepraat wordt. Na de pauze wordt eerst een presentatie verzorgd ter nagedachtenis van Godfried Bomans, waarbij mooie anekdotes vertelt worden.

Met 3 uit 4 mag ik het gaan bewijzen tegen Olaf Vlieger van HWP Haarlem. Het loopt prima in de opening en de overgang naar het middenspel, waarbij een cruciale stelling op het bord komt.

Zwart heeft zojuist 1…Lb4 gespeeld, waarna ik vrijwel onmiddellijk de pionwinst middels 2.Pxd5 herken en aarzel niet.

Er volgt verder 2…Dxf3 3.Pxb4, waarmee ik de partij met een vrijpion op de a-lijn gevoelsmatig wel in handen heb.

Ik krijg de pion op de 7e rij, maar vereenvoudiging van de stelling gaat gepaard met val van de pion. Een eindspel met ieder een toren en 4 pionnen staat op het bord. Ik ben niet zozeer met de tijd bezig, maar constateer vooral dat er niets meer te halen valt. En stel remise voor. Met het spelen zonder increment had ik niet langer moeten treuzelen met dat voorstel, want Olaf zat in zijn laatste seconden.

Tegen Enno Noordhoff van HWP Haarlem speel ik opnieuw met de witte formatie en krijg ik een prima pionnen-opmars op de damevleugel op het bord. Vereenvoudiging van de stelling leidt tot toren en paard voor de witte formatie tegen toren plus loper voor de zwarte formatie. Afruilen van de torens lijkt veelbelovend voor mijn pionnen op de damevleugel, waardoor de partij eindigt met zettenherhaling van de torens.

In de slotronde krijg ik met zwart tegen Harry Tönis weer eens een deksel op mijn neus, omdat ik een aspect in de opening (nog) niet goed begrepen heb.

Met 4 uit 7 hoef ik niet te wachten op de prijsuitreiking en ga op mijn gemak naar station Haarlem wandelen. Het is een mooi toernooi geweest en kan nog op tijd in Voorburg zijn om ingrediënten voor de lunch op werkdagen in huis te halen.

Zaterdag 16 augustus staat voor de 7e keer Mat op ’t Wad op het programma. Georganiseerd door Texelse Schaakvereniging En Passant, met organisatorische ondersteuning vanuit Zoetermeer door Jan Willem Duijzer. Schakers uit Verenigd Koninkrijk, België en het vaste land weten hun weg te vinden naar Buurtcentrum De Buureton in Den Burg.

Goed te bereiken met openbaar vervoer, doordat de bus vanaf de veerboot meerdere haltes op redelijke loopafstand heeft.

Vorig jaar – 2024 – maakte ik mijn debuut op Texel voor wat betreft het schaken. Dat was mijn derde bezoek aan het eiland. De eerste keer was tijdens de herfstvakantie in het jaar dat ik in de zesde klas lagere school zat; 1976. Met een bevriend gezin en nog andere familieleden van dat gezin verbleven we in een bungalowpark. Ik kan me nog herinneren dat ik genoot van vissen op het strand, terwijl het stormde en regende. En ving een schol.

Het tweede bezoek was ergens in april 1992 om Rondje Texel – een wandeltocht over 60 kilometer – te wandelen.

Deze 7e editie van Mat op ’t Wad brengt mijn vierde bezoek aan het eiland met zich mee, waarbij er tijdens de heenreis meer tijd besteed wordt aan het bezichtigen van Den Burg.

De eerste twee ronden gaan verloren in partijen waar je wat aan hebt, tegen Gert Reichardt en veteraan Hebert Perez Garcia. De mogelijkheden zijn er geweest, maar niet in juiste proporties ingeschat. Later op de dag tref ik Hebert bij de boot; we zijn het erover eens dat het een interessante partij is geweest.

In de 3e en 4e ronde tref ik tegenstanders die niet echt tegen zaten te werken. Uiteraard ga je daar geen klacht over indienen.

In de vijfde ronde tref ik Dolf Wissmann uit Friesland, die de lange termijn beter berekende dan zoals ik dat in de partij deed. Daar leer je ook van. Met wat er op het bord komt.

In de voorlaatste ronde tref ik de tweede tegenstander van de Waagtoren, wiens koning ik in een spectaculaire partij mat mag zetten.

In de slotronde tegen Bart Beijer van de Groninger Combinatie kom ik wederom prima te staan, maar de scherpte is ervan af. Bart kan daar goed van profiteren.

Na de prijsuitreiking – met vijf gedeelde winnaars – kan de terugreis in zonovergoten status ondernomen worden. Genietend van de uitzichten die onderweg vanaf de boot en vervolgens de trein te zien zijn.

Zaterdag 9 augustus staat voor de 5e keer het Druiventrostoernooi voor oudjes op het programma. Georganiseerd door Schaakvereniging De Oude Toren.

De editie voor alle leeftijden wordt steeds in het voorjaar georganiseerd en is tevens Open Rapidkampioenschap van Noord-Brabant. Waar het kampioenschap een 7-rondig toernooi is, is het 50+/seniorentoernooi een middagtoernooi en zullen er zes ronden gespeeld worden.

Verdeeld over twee groepen zijn er 56 deelnemers van de partij. 26 in groep A en 30 in groep B. Tijdens de partij heb je 15 minuten per persoon, zonder increment.

Mijn eerste bezoek aan Berkel-Enschot was tijdens Paasvakantie 1976, logerend bij het gezin van de oudste zus van mijn vader. Het eerste bezoek vanwege het Druiventrostoernooi was in 1999, toen het toernooi nog op de eerste zaterdag van het jaar georganiseerd werd.

9 oktober 2004 is er nog gekegeld in de Druiventros vanwege een familiefeestje; terwijl er NBSB-competitie gespeeld werd. Om de zondag erna op de 5 km mijn debuut te maken tijdens Dwars door Hasselt; als inwoner van het Belgische Beringen. Het stadje met Vlaams Mijnmuseum.

Deze zaterdag brengt een comfortabele trein me naar Tilburg, om vervolgens met goede aansluiting met buslijn 9 vlot Berkel-Enschot te bereiken voordat de klok elf uur geslagen heeft. Na in orde maken aanmelding het terras opgezocht waar het nog lekker rustig is.

Het gaat een toernooi worden met comfortabele pauzetijden tussen de ronden, waarbij er toch steeds voor op schema gelopen gaat worden.

Bij herbetreding schaakzaal zag ik bij mijn naam paringsnummer 12 op het scherm staan. Tijdens de laatste momenten voor aanvang wijzigde dat naar nummer 9, wegens last-minute afmeldingen.

In de openingsronde mag ik het met de witte formatie opnemen tegen Paul du Buf. Bij het invullen van het score-formulier gaat er al iets mis. Met paringsnummer 9 nam ik plaats. Na invullen wordt duidelijk dat ik op bord 10 ga spelen. Kennelijk is er nog iemand toegevoegd… De stukken worden vervolgens ook niet handig neergezet, waar je mijn tegenstander niet over hoort klagen. Die tegenstander zal met 6 uit 6 de groep winnen.

Er volgt voldoende tijd om te ontspannen en te herpakken, voordat de zwarte formatie tegen Marco van den Hout onder mijn beheer staat.

Met een witte veldenloper in de knel offert wit zijn paard voor twee pionnen en krijgt zijn loper irritant op c6, gedekt door een pion op d5.

Na oplossen van dat probleem vind ik een leuk aanvalsthemaatje, dat vervolgens werkt.

In de aanloop naar de diagramstelling is 1.Ta2 Pc3 2.Lb2 Dxe3+ 3.Tf2 De1+ 4.Tf1 gespeeld.

Er volgt 4…Pe2+. Wit geeft op.

Tegen Ruud Groenendaal krijg ik een mooie aanval over de koningsvleugel, waarbij ineens slordigheidjes in mijn spel kruipt. Waarna ik vervolgens blij mag zijn dat Ruud voor zettenherhaling gaat.

Tegen oud-teamgenoot Frans Deckers hanteer ik opnieuw de witte formatie en ontwikkelt de partij zich naar een stelling met ongelijke lopers, alle torens en een niet meer open te breken pionnenketen bij beide formaties.

Tegen Jan van den Dries van De Stukkenjagers zit ik weer aan de zijde van de zwarte stukken. Na een verkennende openingsfase krijg ik de open c-lijn in handen. Het lukt me de witte dame te vangen ten koste van een toren. Na teruggeven dame voor zijn toren komt een zwarte pion op c2, terwijl er al een pion op a2 staat. Het witte paard d3 kan niet beiden afstoppen en de witte koning staat op e1.

We zijn alweer toe aan de slotronde, wanneer ik Peter Hess tegenover me tref. Er komt spektakel op het bord. Een cruciale fase is de stelling waar mijn toren op f3 aangevallen is en ik vervolgens zijn toren op c6 kan aanvallen.

Er volgt 1…Dxc4 2.dxc6+ Dxc6 3.Dxc6+ Kxc6 4.Tf1

Met nog kansen voor de zwarte pionnen wordt er uiteraard doorgespeeld. Na twee promotiedames heeft zwart alleen nog maar één pion en zit zonder ondersteunende stukken. Die pion wordt op c3 geblokkeerd door mijn koning op c2. De derde promotiedame zet de zwarte koning mat op de a-lijn in samenwerking met de nog overgebleven witte toren.

Zo wordt een score van 4 punten bereikt, wat een vijfde plaats in groep B oplevert. In beide groepen is er een enveloppe met inhoud voor de drie hoogst eindigenden en een prijs in natura voor enkele deelnemers die net buiten het podium eindigen. En mag een mooie fles rode wijn uitkiezen.

Met nog ruim drie kwartier te gaan voor bus 140 naar Tilburg bij de halte nabij het hotel is kan ik nog even nazitten, voordat aanstalten gemaakt wordt te vertrekken.

Tijdens de busrit wordt de brug over het Wilhelminakanaal open getroffen, waarna het perron op station Tilburg enkele seconden voordat de conducteur fluit betreden wordt.

Bij Moerdijk komt het uitzicht op Hollands Diep richting binnenland vanaf de spoorbrug helemaal tot zijn recht. Al met al weer halverwege een geslaagd weekend.

Tijdens mijn vakantie in juli heeft het vooral gedraaid om Amsterdam Science Park Chess Tournament. Verder om een verslag daarover te schrijven, Tour de France kijken en flink opruimen. Ik kreeg wel iets mee van een schaaktoernooi in de buitenlucht in Rotterdam. Uiteindelijk aan het eind van mijn eerste werkweek na de vakantie neem ik vrijdag 1 augustus de tijd om de informatie eens goed te lezen.

Zo is de basis gelegd voor een grandioze zaterdag. Lekker dichtbij: te bereiken door met de trein naar station Rotterdam Blaak te reizen, om vervolgens door een sfeervolle zaterdagmarkt het Grote Kerkplein vlot te vinden.

Rotterdams Openlucht Schaakkampioenschappen, waarbij het Stadspodium de buitenlocatie is waar het gaat gebeuren. Stadspodium Rotterdam is een organisatie waar multi-culturele activiteiten op het programma staan. Zaterdagmiddag 2 augustus staat het Podium in het teken van het schaken.

De planning is een 10-rondig toernooi geweest, met aanvang toernooi om 12.00 uur. De enorme toestroom van last-minute-deelnemers maakte dat het iets langer duurde voordat er geschaakt kan worden. Het kan de pret niet drukken. Het is een geweldige ambiance om je tussen te bevinden, met vooral strakke blauwe lucht. Met enkele momenten van een spatje regen. Schaken wordt afgewisseld met hier en daar bijpraten, waardoor het niet erg is dat er ‘maar’ acht ronden op het programma komen te staan.

In de tweede ronde tref ik de enige tegenstander waar ik eerder tegen gespeeld heb. Léon Mau-Asam. Tijdens het OPK 2024 in Delft slaagde ik erin vanuit mindere stand in het middenspel een gewonnen eindspel op het bord te krijgen en correct uit te spelen. Bij het Oliebollentoernooi van Leidsch Schaakgenootschap eind 2024 was ik in twee partijen redelijk kansloos.

Ik heb niet verwacht dat ik op 2 uit 2 zal gaan komen. Onze partij was al begonnen toen Léon een andere schaker hielp bord 46 te vinden in een doolhof als je de locatie van de bordnummers niet kent. Na mijn zet heb ik de klok even stilgezet, totdat Léon weer aanschoof. Maar hij zat niet in de partij, waardoor ik met mijn zwarte formatie aan een matje op h2 kon werken.

Onderweg naar de zesde ronde werden twee boeiende partijen verloren, een mooie remise bereikt en een vlotte overwinning.

Om de geplande eindtijd van 17.00 uur te halen wordt besloten dat de 7e ronde de slotronde is. Ook prima! De dag is al geslaagd.

Tijdens het hier en daar bijpraten is op gegeven moment vanuit het gezelschap uit Pijnacker een bezoek aan een Chinees Restaurant overwogen. Hierdoor komt bij mij de zin naar boven om bij mij aan de overkant bij De Mandarijn een Indische Rijsttafel te halen.

De slotronde gaat verloren. Met 3½ punten hoef ik niet te wachten op de prijsuitreiking en wandel op mijn gemak naar station Blaak, om een klein uurtje later bij De Mandarijn naar binnen te stappen.