Tijdens mijn werkuren zit ik op de zakkenwagen in Buurt Service Team wijk Escamp binnen de Haagse Straat Organisatie van de Gemeente Den Haag. Een functie waarbij ik zakken ophaal, die mijn collega’s klaarzetten. Zakken die niet bedoeld zijn voor de verkoop, maar voor de afvalverwerking. Daarnaast heb ik een vijftal prullenbaklocaties. Waaronder busstation Leyenburg en het park achter ziekenhuis Leyenburg. Een ziekenhuis dat ik vanuit huis in de verte kan zien. Er komt veel uit- en instappen bij kijken en ik rijd zo’n 80 km per dag. Een afstand dat ik april 1991 in iets meer dan 9 uur wandelde.

In de week na de vorige editie van Amsterdam Chess Open – begin november 2024 – vroeg mijn vervangende collega verlof aan voor de periode tot en met 24 oktober van dit jaar, vanwege een geboekte cruise-vakantie. Daarmee wist ik: “volgend jaar deelnemen in Amsterdam zit er niet in…”

Met die wetenschap heb ik begin september mijn debuut gemaakt tijdens de Open Kampioenschappen van Arnhem; eveneens een fantastisch toernooi. Vervolgens breekt een periode met verrassingen aan.

Eerst is er aankondiging van een vrijwilligersdag op 11 oktober; een traktatie van het bestuur van de Haagse Schaakbond voor betrokken vrijwilligers gedurende de laatste jaren. In de week dat volgt krijg ik de vraag of ik een DD-team compleet wil maken voor deelname aan Open HSB Snelschaakkampioenschappen voor clubteams. Waardoor er deelgenomen kan worden aan een fantastisch evenement op 18 oktober in een historisch gebouw aan de Koornmarkt in Delft.

Het weekend van 18 en 19 oktober wordt ingeluid met conversatie met Martin Blom, betrokken bij organisatie van Amsterdam Chess Open en afgesloten met conversatie met Marjolein Aarten, waardoor deelname aan het toernooi op het programma komt.

De 2e reserve voor mijn functie werkt ook in het weekend en heeft normaliter een roostervrije dag op vrijdag. Echter in de week vooraf aan Amsterdam Chess Open is die roostervrije dag op dinsdag… Hierdoor kan ook tijdens de eerste toernooidag gespeeld worden. 

Verder heb ik medio september kunnen waarnemen dat het complete bestuur van sv Voorburg vervangen is, waardoor bij mij interesse gewekt is om kennis te gaan maken bij de club aan de overkant. Inmiddels heb ik vier interne ronden meegedraaid, ben ik lid geworden en maak ik in Amsterdam deel uit van een goed gezelschap Voorburgers.

Het toernooi speelt zich opnieuw af in het Corry Tendeloohuis, nabij station Amsterdam Bijlmer/Arena. Waarbij het een stuk comfortabeler reizen is dan vorig jaar: vanaf Den Haag Centraal is er een rechtstreekse verbinding met de trein dat via Schiphol Airport en Amsterdam Bijlmer/Arena naar Driebergen-Zeist rijdt.

Voor de terugweg is er elk kwartier een verbinding: 2x per uur naar Den Haag Centraal en 2x per uur naar Den Haag Laan van NOI.

Tijdens de 3e Amsterdam Chess Open is er gestreden in vier groepen, waarbij groepen B, C en D gesplitst zijn vanwege het hoge aantal deelnemers:

Hieronder mijn persoonlijke resultaten.

Ik kan me nog m’n eerste rapidtoernooien begin deze eeuw herinneren. Waarbij ik een eerste ronde sterk speelde tegen de uiteindelijke groepswinnaar, om er vervolgens in resterende ronden niet veel van te bakken.

Concentratievaardigheden gedurende de hele dag moeten nog opgebouwd worden. In Woerden won ik enkele jaren terug mijn groep tijdens een Rapidtoernooi. Ik verloor er één partij. Tegen een tegenstander die in de eerste ronde verslagen was door een enthousiaste schaker die alleen in Woerden meedoet. Ik trof die schaker in de tweede ronde, waarbij het moeilijk er doorheen komen was. Maar hij stortte in. Iemand die evenals ikzelf de 100 mijl in Engeland binnen 24 uur gewandeld heeft, maar niet gewend was de hele dag geconcentreerd te schaken.

In Ziad Abdullah trof ik een tegenstander die a-tempo de juiste zetten deed tegen mijn Franse aanpak en een fout mijnerzijds effectief heeft kunnen afstraffen. Hij wist niet dat noteren verplicht was.

In de tweede ronde versloeg Ricardo Heins hem vlot, waarna Ziad niet meer teruggezien is in Amsterdam.

In de tweede ronde mag ik het opnemen tegen Ron Suanet, die bij schaakvereniging Castricum actief is en dezelfde vrijdagavond nog een competitiewedstrijd in het tafeltennis zal spelen.

In de conversatie vooraf wordt onder meer duidelijk dat Ron het EK Tafeltennis 1998 in Eindhoven als toeschouwer bezocht heeft. Een evenement waar de moeder van mijn dochter en ikzelf drie weken als vrijwilliger bij betrokken waren. De moeder van mijn dochter aan de infobalie. Ikzelf als chauffeur voor officials & referees. In het weekend de hele dag; op werkdagen aansluitend aan de werkdag. Niet thuis eerst eten; eten kon in het Indoor Sportcentrum in Eindhoven. En vervolgens je ritten maken. Een prachtig evenement met drie maanden later een fantastisch vrijwillgersfeest.

Deze 24e oktober wordt er gewoon geschaakt.

Nadat de stelling in de openingsfase vooral in balans is geweest lukt het me naar initiatief te werken, waarbij er na 14 zetten uitzicht is op een eerste pionwinst.

Middels 15.cxd5 exd5 16.Lxd5 Lxd5 17.Txd5 is de procedure ‘pionwinst’ succesvol voltooid en kan er gewerkt worden aan benutten van de torenpositie op d5.

Om verdubbeling van de toren te realiseren moet er nog enkele voorbereidingen getroffen worden.

Na mijn 21e zet is het zover.

Met 21…g6 22.Dc3 Df8 23.Td6 Dg7 is er uitzicht op een volgende pionwinst.

Na 24.Txb6 kan de toren niet gepakt worden, omdat na 24…Pxb6 25.Td8+ de dame verloren gaat.

Verdere vereenvoudiging leidt tot een eindspel met Koning plus Toren met 6 tegen 4 pionnen.

Er volgt een stukje nuttige eindspelvaardigheidstraining, waarbij de zwarte koning afgehouden wordt en de c-pion de zevende rij bereikt. Ondersteund door mijn koning.

Deze zaterdagochtend mag ik het opnemen tegen Gagan Gandiva Samala van sv Almere; de club waar ik 31 jaar geleden nog lid was. In een periode dat vooral in het teken stond dat ik deel uitmaakte van een Brabants begeleidingsteam tijdens de snelwandelwedstrijd Paris – Colmar. Om mijn ondersteunende kilometers te maken als knecht, zoals ze dat in het wielrennen noemen. In die Brabantse ploeg betekende dat, dat je draaide in een rooster van 1 uur lopen, 2 uur rust en voor jezelf zorgen. Van donderdagochtend tot zaterdagnacht.

In dat jaar – 1994 – kwam succesvol finishen tijdens de Lange Afstand 4-daagse van Purmerend (4 x 80 km) ook op mijn palmares.

Deze zaterdagochtend wordt er in Amsterdam gewoon geschaakt en beland ik via de Franse doorschuifvairant na 8 zetten van wit in een positie met een eerste pionwinst aanstaande.

Na 8…cxd4 9.cxd4 Pfxd4 10.Le3 Pxf3+ 11.Lxf3 Lc5 12.Lxc5 Dxc5 heb ik niet alleen een pion gewonnen, maar ben ik ook van wits zwartenveldenloper verlost.

In het vervolg moet ik wel oppassen voor tactische geintjes van de witte formatie, maar win vervolgens nog een pion en krijg een van mijn torens op de zevende rij.

In het vervolg kan ik werken aan een matnet: 22.f5 exf5 23.Tb1 Da3 24.Txb7 Lc6 25.Tc7 d4 26.Kg1 Dd6 27.Txa7 f4 28.Td1 d4 29.Lf1 Dd4 mat

In de vierde ronde mag ik het opnemen tegen Emma Tiuca, die in de slotronde met 5 uit 5 om de groepswinst zal gaan strijden tegen een Pool met eveneens 5 uit 5.

Ik kom comfortabel door de openingsfase, waarna het na de elfde zet van mijn witte formatie best oké staat.

In het berekenen van de vervolgplanning overzie ik dat ik na 11…Lc7 12.Pg5 h6 veld g5 niet meer tot mijn beschikking heb.

Het paard kan maar het beste teruggaan naar het nog veilige veld e4, maar de zwarte stelling is in het zadel geholpen.

In het vervolg belanden we via 13.Pe4 Kh8 14.Lc4 Pb6 15.Lb3 Lg4 waarin ik de kans had de balans te houden.

De optie dameruil heeft me zeker beziggehouden, maar niet zorgvuldig genoeg; want ik speel 16.De2 en het duurt niet lang voordat doordringt dat 16…f5 mijn stelling zal doen instorten…

Een pion is weinig compensatie voor een vol paard, maar strijd nog door omdat er nog een matpatroon in zit. Doch Emma maakt geen fout en speelt het goed uit.

Deze zondagochtend mag ik het opnemen tegen Filip Perunicic uit Montenegro, waarvan me zaterdagmiddag in de vierde ronde niet ontgaan is dat ie laat achter het bord verscheen in zijn partij tegen Bent Smeets. Ik was dus niet verrast dat dit mij ook overkwam.

In de grote ontdekkingsreis van de Franse doorschuifvariant komt na wits 7e zet de volgende stelling op het bord.

Direct pion verlies is eenvoudig te voorkomen, maar ik denk een leuk tussenzetje te hebben middels 7….Lb4+, dat eenvoudig te weerleggen is met 8.c3.

Een pion gaat verloren, maar wordt in de vervolgafwikkeling teruggewonnen: 8…Le7 9.bxc4 exc4 10.Lxc4  Ld7 11.0-0  Pa5 12.Ld3 Lb5 13.De2 Lxd3 14.Dxd3 Tc8 15.Pd2 Db2

Materieel staat het gelijk, maar ik sta hopeloos achter in ontwikkeling. Een toren en een paard op de koningsvleugel die niet meedoen aan de strijd.

In het vervolg win ik een pion en komt er uitzicht op nog een materieel plusje.

Ik aarzel niet en speel 22…Dxc1 23.Txc1 Txc1+ 24.Pf1 Tc7, maar dan…

Ik slaag erin mijn passieve stukken bij het spel te betrekken, maar kan me alleen maar beperken tot verdedigen en geen dreigende tegenacties uitvoeren.

In het vervolg verlies ik het overzicht en de partij: 36.h5 Kf7 37.hxg6 hxg6 38.Pf4 Lxc5 39.De6+ Kg7 40.Dxd7 Tf7 41.Dg4 Te7 42.Pe6+

Na de partij weet ik mijn weg weer te vinden naar het restaurant om een soep en een broodje te nuttigen. Waarna tot mij doordringt dat het eigenlijk wel mooi is geweest voor wat bereft het schaken. Ik meld mij af voor de slotronde en zoek de buitenlucht op om huiswaarts te gaan.

Eenmaal in de trein komt de vermoeidheid naar boven, waarna in Den Haag uitgestapt kan worden met een stralend zonnetje.

Thuis worden voorbereidingen voor dit verslag gecombineerd met volgen van een boeiende Feyenoord – PSV.