Eerste Pinksterdag staat bij DSC Delft voor de 20e keer het Kroeglopertoernooi op het programma. Voor het eerst vanuit een fraaie nieuwe clublocatie aan de Koornmarkt, waarmee het aanmeldpunt een stuk centraler ligt dan het Denksportcentrum waar afscheid van genomen is.

Met 18 andere deelnemende locaties kunnen de 82 deelnemende teams zeven ronden met tweetallen rapidschaak spelen en tussendoor een wandeling door het historische Delft maken onderweg naar het volgende sfeervolle café, restaurant of hotel.

Deelnemers zijn van schakers in de hoogste klasse tot huisschakers en van verschillende hoeken van het land. Zoals Nijmegen, Bergen op Zoom en Almere.

Een enkele keer was er een regenbui, maar het is vooral droog gebleven. Mede door een wind dat zorgde dat buien niet konden blijven hangen.

Voor mijzelf was dit na mijn debuut in 2011 mijn 7e deelname. Voor de vijfde keer met Jaco Arkesteijn van DD, waarbij één keer een priemgetal gescoord werd. Als 66e geplaatst en als 41e geëindigd.

Dit jaar ging de score wat moeizamer, doch dat maakte de dag er niet minder leuk om.

Schaakvereniging Het Spaarne organiseerde 7 juni het Grande Dame herdenkingstoernooi, ter nagedachtenis van WGM Alexandra Ecatarina (Käty) van der Mije-Nicolau (Boekarest, 22 juli 1940 – Haarlem, 14 oktober 2013).

39 deelnemers weten wijkcentrum De Wereld, clublokaal van Het Spaarne in Schalkwijk te vinden. Doordat wedstrijdleider Bert Bergshoeff ook meespeeld zijn er vijf zeskampgroepen en één samengevoegde groep van tien deelnemers, waar vijf ronden zwitsers gespeeld worden.

Voor iedere groep zijn er prijzen voor de bovenste helft: eerste drie in groep 1 t/m 5 en eerste vijf in groep 6. Waarbij deelnemers met gelijk aantal punten met nr’s 3 (1 t/m 5) / nr 5 (6) ook een prijs mogen uitzoeken.

In groep 6 slaag ik erin met 3½ punten de tweede plaats te bereiken.

Vanuit LSG waren ook Loek Veenendaal en Frank Cools van de partij. Waarbij Loek de 3e plaats bereikt in de hoofdgroep en Frank bij de eerste zes in zijn groep eindigt.

Hemelvaartsdag is voor Chess Society Zandvoort een dag dat voor de 42e keer het Louis Blok Rapidtoernooi georganiseerd wordt.

Er is gestreden in zeskampgroepen, waarbij 120 deelnemers zich deze editie in Standpaviljoen Meijer aan Zee gemeld hebben.

Met 25 minuten per persoon per partij is er ruime bedenktijd om er een leuke partij van te maken.

Voor mij persoonlijk is dit toernooi min of meer een proloog voor deelname aan de 50e editie van de Open Kampioenschappen van Utrecht, dat de komende drie dagen op het programma staat.

Na openen met winst wist ik het in de tweede ronde niet goed af te ronden. Na de pauze met zwart een ongelijke lopereindspel kunnen winnen vanwege voor de witte formatie enkele niet te verdedigen pionnen.

Vervolgens twee partijen met kleine slordigheden waar je mijn tegenstander niet over hoorde klagen.

Zondag 25 mei is de laatste ronde van de 16e editie van de Kattenburger Open gespeeld, waarbij er op 31 borden gestreden is.

Van de drie koplopers na zes ronden winnen Frans Smit en Bregje Roebers hun partij, waarbij Frans Smit de bokaal van Alexander Polak – winnaar 15e editie – overneemt.

Vanuit LSG zijn Arjo, Luuk en Paul van de partij en winnen die.

Luuk en Paul schrijven iets over hun partij.

Luuk Hoogeveen schrijft:

“In deze stelling had ik met 8… d5 een stuk kunnen winnen, maar dan had mijn tegenstander wel een aanval gehad op mijn niet-gerokeerde koning. Ik durfde het niet, maar mijn engine vindt dat ik het wel had moeten doen. 19 Zetten later staat het zo:

Mijn paard is beter dan zijn loper maar veel is er nog niet aan de hand. Wit was al in lichte tijdnood gekomen en deed 27. De3. Dat kostte een pion na 27… Txe5 28. fxe5 Txf2 29. Dxf2 Dxe5 en na 30. Ld2 Pxc2 nog een. Na dameruil en de ruil van een aantal pionnen had wit nog een loper en h-pion en zwart nog een paard en a-, e- en h-pion. De witte koning en loper waren niet in staat om én de h-pion te dekken én zowel mijn a- als e-pion af te stoppen. Uiteindelijk liep de a-pion door.”

Paul Koks schrijft: “In een stonewall lukt het de zwarte formatie over de koningsvleugel stevig onder druk te zetten. Na een fase van zorgvuldig verdedigen door zwart zie ik mogelijkheden mijn zwarte veldenloper naar f6 te manoeuvreren.

Negen zetten later is het zover en wordt het spannend.

Na 42…Th7 43.Dxf5 Txf6 wordt de zettenvolgorde doorslaggevend om de dreiging …Ld7 te neutraliseren.

Via 44.Txg6+ Txg6 45.Txg6+ Tg7 46.Dxf7+ Kxf7 47.Txc6 wordt de neutralisatie afgedwongen en staat er een gewonnen toreneindspel op het bord.

Na 47…b4 kan ik met 48.Tc7+ meteen de torens afruilen en afwikkelen naar een stelling, waar de e-pion echt niet meer af te stoppen is.”

Tijdens het overgangsweekend van mei naar juni staat van vrijdag 30 mei tot en met zondag 1 juni de 50e editie van de Open Kampioenschappen van Utrecht op het programma. Na drie edities onderdak bij de Berenschotgroep wordt de 50e editie in de International School Utrecht gespeeld, waardoor er ruimte is met ruim 300 deelnemers een record aantal deelnemers deel te laten nemen.

Na mijn debuut tijdens de OKU2008 heb ik in 2009, 2018 en 2023 aan het hele toernooi meegedaan, al was ik in 2023 te laat om vrij te krijgen voor de vrijdag, maar tijdens die editie wel drie partijen op een live-bord gespeeld.

Deze 50e editie wordt daarmee mijn vijfde volledige deelname. Andere edities van het OKU van 1 tot 3 ronden als evenmaker gespeeld, doordat er dagen van verhindering waren.

In 2008 en 2009 scoorde ik als deelnemer een snelste overwinning in respectievelijk de C- en B-groep. In 2014 lukte dat in de slotronde als invaller in geval van oneven in de C-groep. Waarbij je destijds het verschil merkte of het je 2e ronde in het toernooi is, of je 6e. Qua frisheid.

Op Hemelvaartsdag een soort proloog gedraaid door deelname aan de 42e editie van het Louis Bloktoernooi bij Chess Sociëty Zandvoort, om verschillende stellingen op het bord te krijgen en ook voor de gezelligheid. Ook de zee weer eens zien doet een mens goed.

In Utrecht is er gestreden in drie groepen:

Hieronder mijn resultaten.

Sinds begin april staat er een bezoek aan de Medisch Pedicure in mijn agenda, waar mijn voeten elke pakweg zes weken gecontroleerd moeten worden. Deze afspraak krijg ik niet verplaatst naar de week na het weekend, waardoor ik er niet aan ontkom de eerste speelronde vrijaf te nemen.

Mijn activiteiten dragen ertoe bij dat de specialist steeds kan waarnemen dat de voeten er goed uitzien, maar er kan wel behoorlijk wat eelt weggepolijst worden.

In het verleden wandelde ik regelmatig met blote voeten door zeewater, om mijn voeten te polijsten. Doch dat is sinds de ingreep met huidtransplantatie aan linkeronderbeen eind 2020 geen goed idee meer.

In de tweede ronde van het toernooi mag ik het opnemen tegen David Tsoy van Moira-Domtoren, waar ik binnenkort een rapidtoernooi zal spelen.

Ik slaag erin de duimschroeven strak te zetten tegenover de zwarte formatie en heb na 17 zetten uitzicht op kwaliteitswinst.

Doch realiseer me dat het loperpaar dan wel eens sterk kan gaan worden en kom tot de conclusie dat ik het paard beter nog even op het bord kan houden.

Met 18.Pe5 Lxe5 19.fxe5 Dh4 20.Le2 heeft zwart zijn actieve loper afgeruild en mag ik aan de slag met een nieuw plan.

Het wordt een plan, waarmee ik vast ga lopen doordat zwart zijn toren over de b-lijn erbij gaat betrekken.

Ik voel dat de partij uit mijn vingers aan het glippen is, doch zie mogelijkheid nog iets voor te bereiden op zwarts grondgebied, waardoor er na mijn 47e zet zicht is op mat-in-één.

Doch David ziet vervolgens een mat-in-acht die hij perfect uitvoert.

Ik heb de partij verloren, maar het zijn nuttige vlieguren in de aanpak waarbij dit er ook bij hoort.

Na de partij moet ik het even laten bezinken, waardoor het niet zoveel zin heeft om meteen ernaar te kijken. Eenmaal thuis weet ik weer welke gedachten ik had bij uitvoeren van de zetten.

Ik kies ervoor meteen naar Utrecht Centraal te gaan, waar ik nog een klein half uurtje moet wachten met inchecken, voordat om 18u25 mijn WeekendVrij in gaat. Doch het is er comfortabel, ontspannen wachten in de hal net buiten de incheck poorten.

Zaterdagochtend mag ik het met zwarte stukken opnemen tegen Monica Bremo uit Houten, waarbij er een geweigerd Damegambiet op het bord komt. De witte formatie rokeert lang en marcheert vervolgens met haar damepionnen op.

Ik slaag erin wits pionnenstructuur onklaar te maken.

In het vervolg wordt duidelijk dat Monica het overzicht enigszins kwijt is. Eerst wordt de kwaliteit gewonnen en vervolgens komt er een ongedekte toren op g1.

Na 27…Dxg1 houdt Monica het voor gezien.

Zaterdagmiddag mag ik het opnemen tegen Siddhant Sajit Nair, die dit toernooi op 4½ punten zal eindigen. Hij weet me te vertellen dat we tijdens de laatste editie van het LSG-Oliebollentoernooi tegen elkaar gespeeld hadden, waarbij we beiden met wit wonnen.

Er komt een Scheveninger op het bord, doordat ik niet op het idee kom iets anders te doen.

Doorslaggevende fase ontwikkelt zich vanaf mijn 13e zet.

Thuis wordt duidelijk dat ik hier meteen 13…h5 moet spelen. Doch tijdens eerdere partijen is het na wits slaan op h6 en mijn …g6 steeds goed afgelopen, behalve wellicht in de partij tegen Siddhant eind 2024. Ik geloofde dus in die aanpak.

In het vervolg weet de beheerder van de witte formatie perfect uit te spelen om te bereiken dat wits h-pion niet meer tegen te houden is.

Waarmee weer een nuttige les geleerd is.

Deze derde speeldag wordt er vijf kwartier eerder begonnen dan de eerste twee speeldagen. Door met de trein van even voor zessen via Amsterdam Sloterdijk te reizen kan ik op tijd zijn. Waarbij ik vanaf het hoge station naar de stationshal moet overstappen.

De laatste keer dat ik op deze wijze overstapte lag het tram- en busstation nog op de route. Het ziet er inmiddels iets anders uit.

Bij betreden van de speelzaal wordt duidelijk dat de organisatie een leuke verrassing heeft klaargezet.

Op het schaakbord mag ik het opnemen tegen Otto van Kooten van de Meppelse Schaakvereniging.

Meppel; daar genoot ik mijn vorige arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd per 7 mei 2007. De dag dat het gebouw van de volgende werkgever – Albumprinter – in de fik stond.

Met zicht op woonruimte in Havelte ontwikkelde de privé-situatie zich zo, dat ik het niet zag zitten in een uithoek als Havelte te gaan wonen.

Otto weet me te vertellen dat ik daar niets aan gemist heb.

In de partij wordt aan de stonewall gewerkt, met vroege afruil van de wittevelden lopers.

Ik slaag erin het probleem van de dubbelpion op te lossen, maar daarbij is het wel even spannend.

Met 15.e5 Lb8 16.dxc5 Dxc5+ 17.d4 komt de stelling weer in balans.

In het vervolg marcheer ik op met mijn koningspionnen, op zoek naar mogelijkheden om open te breken.

Nadat er voor beide formaties een half open lijn bij zijn gekomen staat de volgende stelling op het bord.

Met 36…Pg8 37.Pf3 Pe7 38.Ph4 Pg8 39.Pf3 wordt vervolgens berust in zettenherhaling.

In de slotronde mag ik het met de witte stukken opnemen tegen Kjell Smeets, die uit het deel van Limburg komt waar Max Warmerdam zijn roots heeft. Er komt een klassieke Dame Indisch op het bord.

Nadat ook de zwarte formatie een paard in het andere kamp heeft staan ziet het er goed uit.

Na 17.c5 De6 18.Tc2 Pxe5 19.dxe5 Tfc8 20.cxb6 Dxb6 zie ik de mogelijkheid verder te vereenvoudigen naar een kansrijk eindspel.

Met 21.Dxb6 axb6 22.Tfc1 Txc2 23.Txc2 Tc8 24.Txc8+ Lxc8 verdwijnen de zware stukken van het bord en volgt er een leerzaam eindspel.

Ik vind de mogelijkheid om mijn a-pion veilig op te laten marcheren, of materiaalwinst te bereiken.

Na 29…Ld7 30.Lxc5+ bxc5 31.Lxd7 staat niet alleen mijn koning binnen het doorslaggevende vierkant van de zwarte pionnen en de zwarte koning ver van mijn a-pion. Maar is er ook stukwinst bereikt.

Vijf zetten later komt er een einde aan voor beiden leerzaam eindspel.

Hiermee kom ik op deze derde speeldag aan een score van 1½ uit 2 en twee prima partijen.

Na nog even blijven hangen benut ik de mogelijkheid dat ik weer naar buiten mag, om na een vlotte terugreis op tijd thuis te zijn om een boeiende promotie/degradatie-wedstrijd tussen Willem II en Telstar voorgeschoteld te krijgen.

Evenals vorig jaar naar Apeldoorn afgereisd om deel te nemen aan het Open Apeldoorns Rapidkampioenschap. Waar ik vorig jaar in de slotronde bleef steken op 4½ punten liep dat deze keer beter.

In de openingsronde mag ik het met wit opnemen tegen huisschaker Pieter Vlaanderen, die op 4½ punten zal eindigen. Er wordt naar een eindspel gespeeld met 4 witte tegen 3 zwarte pionnen. Het lukt me de pionnenmeerderheid te verzilveren.

Robin van Houten confronteert mij met een aanpak dat ernaar uitziet als voorbereiding op loperoffer op h7. Zover komt het niet, maar dat kost aanvankelijk wel een pion en initiatief. Doch met tegendreigingen via de damevleugel en wegtikkende tijd ga ik akkoord met het remisevoorstel van Robin.

In de derde ronde werd een ‘uiteindelijk winnen de duitsers’ van toepassing. Voorbereiding naar loperoffer op h7 leek lang gladjes te verlopen, doch ik vergat op het idee te komen mijn koningspionnen op te spelen. Dat realiserend was ik even niet bij de les en morste een tweede stuk.

Na de lunch – twee krentenbollen – liet ik met zwart vlot een knol op h5 in de steek. Met een solide pionnenketen – 7 zwarte tegen 8 witte pionnen – lukte het me geleidelijk op te marcheren en mijn zware stukken op de koningsvleugel bij de halfopen g-lijn te manoeuvreren. Na terugveroveren stuk en plukken van enkele pionnen kon de witte koning mat gezet worden.

Na een vlotte overwinning in de vijfde ronde volgde een spannende Scheveninger tegen Véronique Hijl. Tijdens haar opmars via de koningsvleugel bereid ik met zwart een inval over de damevleugel voor. Een inschattingsfout bij de aanvalscombinatie van wit levert me de dame op.

In de slotronde gaat het lang gelijk op in de partij tegen Jordy Smeenge. Met dame, twee torens, witte veldenloper en ieder vijf pionnen. Doch mijn torens staan verbonden en zijn ondersteund door de dame. Het lukt me te combineren, waarbij ik niet alleen een pion win, maar ook mijn dame en toren op de zevende rij krijg, met uitzicht op mat in één.

De gescoorde 5½ punten levert de gedeeld 2e/3e plaats in groep C op.

Er is meer succes vanuit de regio: DSC-er Léon Mau-Asam wint (gedeeld) groep B.

Groep A wordt met 7 uit 7 gewonnen door Liam Vrolijk