Zaterdag 16 augustus staat voor de 7e keer Mat op ’t Wad op het programma. Georganiseerd door Texelse Schaakvereniging En Passant, met organisatorische ondersteuning vanuit Zoetermeer door Jan Willem Duijzer. Schakers uit Verenigd Koninkrijk, België en het vaste land weten hun weg te vinden naar Buurtcentrum De Buureton in Den Burg.

Goed te bereiken met openbaar vervoer, doordat de bus vanaf de veerboot meerdere haltes op redelijke loopafstand heeft.

Vorig jaar – 2024 – maakte ik mijn debuut op Texel voor wat betreft het schaken. Dat was mijn derde bezoek aan het eiland. De eerste keer was tijdens de herfstvakantie in het jaar dat ik in de zesde klas lagere school zat; 1976. Met een bevriend gezin en nog andere familieleden van dat gezin verbleven we in een bungalowpark. Ik kan me nog herinneren dat ik genoot van vissen op het strand, terwijl het stormde en regende. En ving een schol.

Het tweede bezoek was ergens in april 1992 om Rondje Texel – een wandeltocht over 60 kilometer – te wandelen.

Deze 7e editie van Mat op ’t Wad brengt mijn vierde bezoek aan het eiland met zich mee, waarbij er tijdens de heenreis meer tijd besteed wordt aan het bezichtigen van Den Burg.

De eerste twee ronden gaan verloren in partijen waar je wat aan hebt, tegen Gert Reichardt en veteraan Hebert Perez Garcia. De mogelijkheden zijn er geweest, maar niet in juiste proporties ingeschat. Later op de dag tref ik Hebert bij de boot; we zijn het erover eens dat het een interessante partij is geweest.

In de 3e en 4e ronde tref ik tegenstanders die niet echt tegen zaten te werken. Uiteraard ga je daar geen klacht over indienen.

In de vijfde ronde tref ik Dolf Wissmann uit Friesland, die de lange termijn beter berekende dan zoals ik dat in de partij deed. Daar leer je ook van. Met wat er op het bord komt.

In de voorlaatste ronde tref ik de tweede tegenstander van de Waagtoren, wiens koning ik in een spectaculaire partij mat mag zetten.

In de slotronde tegen Bart Beijer van de Groninger Combinatie kom ik wederom prima te staan, maar de scherpte is ervan af. Bart kan daar goed van profiteren.

Na de prijsuitreiking – met vijf gedeelde winnaars – kan de terugreis in zonovergoten status ondernomen worden. Genietend van de uitzichten die onderweg vanaf de boot en vervolgens de trein te zien zijn.

Zaterdag 9 augustus staat voor de 5e keer het Druiventrostoernooi voor oudjes op het programma. Georganiseerd door Schaakvereniging De Oude Toren.

De editie voor alle leeftijden wordt steeds in het voorjaar georganiseerd en is tevens Open Rapidkampioenschap van Noord-Brabant. Waar het kampioenschap een 7-rondig toernooi is, is het 50+/seniorentoernooi een middagtoernooi en zullen er zes ronden gespeeld worden.

Verdeeld over twee groepen zijn er 56 deelnemers van de partij. 26 in groep A en 30 in groep B. Tijdens de partij heb je 15 minuten per persoon, zonder increment.

Mijn eerste bezoek aan Berkel-Enschot was tijdens Paasvakantie 1976, logerend bij het gezin van de oudste zus van mijn vader. Het eerste bezoek vanwege het Druiventrostoernooi was in 1999, toen het toernooi nog op de eerste zaterdag van het jaar georganiseerd werd.

9 oktober 2004 is er nog gekegeld in de Druiventros vanwege een familiefeestje; terwijl er NBSB-competitie gespeeld werd. Om de zondag erna op de 5 km mijn debuut te maken tijdens Dwars door Hasselt; als inwoner van het Belgische Beringen. Het stadje met Vlaams Mijnmuseum.

Deze zaterdag brengt een comfortabele trein me naar Tilburg, om vervolgens met goede aansluiting met buslijn 9 vlot Berkel-Enschot te bereiken voordat de klok elf uur geslagen heeft. Na in orde maken aanmelding het terras opgezocht waar het nog lekker rustig is.

Het gaat een toernooi worden met comfortabele pauzetijden tussen de ronden, waarbij er toch steeds voor op schema gelopen gaat worden.

Bij herbetreding schaakzaal zag ik bij mijn naam paringsnummer 12 op het scherm staan. Tijdens de laatste momenten voor aanvang wijzigde dat naar nummer 9, wegens last-minute afmeldingen.

In de openingsronde mag ik het met de witte formatie opnemen tegen Paul du Buf. Bij het invullen van het score-formulier gaat er al iets mis. Met paringsnummer 9 nam ik plaats. Na invullen wordt duidelijk dat ik op bord 10 ga spelen. Kennelijk is er nog iemand toegevoegd… De stukken worden vervolgens ook niet handig neergezet, waar je mijn tegenstander niet over hoort klagen. Die tegenstander zal met 6 uit 6 de groep winnen.

Er volgt voldoende tijd om te ontspannen en te herpakken, voordat de zwarte formatie tegen Marco van den Hout onder mijn beheer staat.

Met een witte veldenloper in de knel offert wit zijn paard voor twee pionnen en krijgt zijn loper irritant op c6, gedekt door een pion op d5.

Na oplossen van dat probleem vind ik een leuk aanvalsthemaatje, dat vervolgens werkt.

In de aanloop naar de diagramstelling is 1.Ta2 Pc3 2.Lb2 Dxe3+ 3.Tf2 De1+ 4.Tf1 gespeeld.

Er volgt 4…Pe2+. Wit geeft op.

Tegen Ruud Groenendaal krijg ik een mooie aanval over de koningsvleugel, waarbij ineens slordigheidjes in mijn spel kruipt. Waarna ik vervolgens blij mag zijn dat Ruud voor zettenherhaling gaat.

Tegen oud-teamgenoot Frans Deckers hanteer ik opnieuw de witte formatie en ontwikkelt de partij zich naar een stelling met ongelijke lopers, alle torens en een niet meer open te breken pionnenketen bij beide formaties.

Tegen Jan van den Dries van De Stukkenjagers zit ik weer aan de zijde van de zwarte stukken. Na een verkennende openingsfase krijg ik de open c-lijn in handen. Het lukt me de witte dame te vangen ten koste van een toren. Na teruggeven dame voor zijn toren komt een zwarte pion op c2, terwijl er al een pion op a2 staat. Het witte paard d3 kan niet beiden afstoppen en de witte koning staat op e1.

We zijn alweer toe aan de slotronde, wanneer ik Peter Hess tegenover me tref. Er komt spektakel op het bord. Een cruciale fase is de stelling waar mijn toren op f3 aangevallen is en ik vervolgens zijn toren op c6 kan aanvallen.

Er volgt 1…Dxc4 2.dxc6+ Dxc6 3.Dxc6+ Kxc6 4.Tf1

Met nog kansen voor de zwarte pionnen wordt er uiteraard doorgespeeld. Na twee promotiedames heeft zwart alleen nog maar één pion en zit zonder ondersteunende stukken. Die pion wordt op c3 geblokkeerd door mijn koning op c2. De derde promotiedame zet de zwarte koning mat op de a-lijn in samenwerking met de nog overgebleven witte toren.

Zo wordt een score van 4 punten bereikt, wat een vijfde plaats in groep B oplevert. In beide groepen is er een enveloppe met inhoud voor de drie hoogst eindigenden en een prijs in natura voor enkele deelnemers die net buiten het podium eindigen. En mag een mooie fles rode wijn uitkiezen.

Met nog ruim drie kwartier te gaan voor bus 140 naar Tilburg bij de halte nabij het hotel is kan ik nog even nazitten, voordat aanstalten gemaakt wordt te vertrekken.

Tijdens de busrit wordt de brug over het Wilhelminakanaal open getroffen, waarna het perron op station Tilburg enkele seconden voordat de conducteur fluit betreden wordt.

Bij Moerdijk komt het uitzicht op Hollands Diep richting binnenland vanaf de spoorbrug helemaal tot zijn recht. Al met al weer halverwege een geslaagd weekend.

Tijdens mijn vakantie in juli heeft het vooral gedraaid om Amsterdam Science Park Chess Tournament. Verder om een verslag daarover te schrijven, Tour de France kijken en flink opruimen. Ik kreeg wel iets mee van een schaaktoernooi in de buitenlucht in Rotterdam. Uiteindelijk aan het eind van mijn eerste werkweek na de vakantie neem ik vrijdag 1 augustus de tijd om de informatie eens goed te lezen.

Zo is de basis gelegd voor een grandioze zaterdag. Lekker dichtbij: te bereiken door met de trein naar station Rotterdam Blaak te reizen, om vervolgens door een sfeervolle zaterdagmarkt het Grote Kerkplein vlot te vinden.

Rotterdams Openlucht Schaakkampioenschappen, waarbij het Stadspodium de buitenlocatie is waar het gaat gebeuren. Stadspodium Rotterdam is een organisatie waar multi-culturele activiteiten op het programma staan. Zaterdagmiddag 2 augustus staat het Podium in het teken van het schaken.

De planning is een 10-rondig toernooi geweest, met aanvang toernooi om 12.00 uur. De enorme toestroom van last-minute-deelnemers maakte dat het iets langer duurde voordat er geschaakt kan worden. Het kan de pret niet drukken. Het is een geweldige ambiance om je tussen te bevinden, met vooral strakke blauwe lucht. Met enkele momenten van een spatje regen. Schaken wordt afgewisseld met hier en daar bijpraten, waardoor het niet erg is dat er ‘maar’ acht ronden op het programma komen te staan.

In de tweede ronde tref ik de enige tegenstander waar ik eerder tegen gespeeld heb. Léon Mau-Asam. Tijdens het OPK 2024 in Delft slaagde ik erin vanuit mindere stand in het middenspel een gewonnen eindspel op het bord te krijgen en correct uit te spelen. Bij het Oliebollentoernooi van Leidsch Schaakgenootschap eind 2024 was ik in twee partijen redelijk kansloos.

Ik heb niet verwacht dat ik op 2 uit 2 zal gaan komen. Onze partij was al begonnen toen Léon een andere schaker hielp bord 46 te vinden in een doolhof als je de locatie van de bordnummers niet kent. Na mijn zet heb ik de klok even stilgezet, totdat Léon weer aanschoof. Maar hij zat niet in de partij, waardoor ik met mijn zwarte formatie aan een matje op h2 kon werken.

Onderweg naar de zesde ronde werden twee boeiende partijen verloren, een mooie remise bereikt en een vlotte overwinning.

Om de geplande eindtijd van 17.00 uur te halen wordt besloten dat de 7e ronde de slotronde is. Ook prima! De dag is al geslaagd.

Tijdens het hier en daar bijpraten is op gegeven moment vanuit het gezelschap uit Pijnacker een bezoek aan een Chinees Restaurant overwogen. Hierdoor komt bij mij de zin naar boven om bij mij aan de overkant bij De Mandarijn een Indische Rijsttafel te halen.

De slotronde gaat verloren. Met 3½ punten hoef ik niet te wachten op de prijsuitreiking en wandel op mijn gemak naar station Blaak, om een klein uurtje later bij De Mandarijn naar binnen te stappen.

Zaterdag 26 juli staat het Rapidtoernooi op het bijprogramma van het Open NK in Dieren. Afgelopen jaren speelde het toernooi steeds een bescheiden rol, gelet op de deelnemersaantallen. Met 98 deelnemers levert deze editie een volle zaal op.

Met maandag de 28e weer aan het werk is vrijdag vooraf niet alleen benut om enkele partijen via de Live-borden te volgen, maar ook om weer een pannetje macaroni bolognese te maken waar zo’n 8 porties uit te halen zal zijn. Met ingrediënten als boerenkool, bimi en paprika geen straf om dat te moeten eten.

Inmiddels al een behoorlijk aantal keren een bezoek aan Dieren gebracht; voor het eerst valt me de Gazelle fietsfabriek op.

Voor de pauze worden er 4 ronden gespeeld, waarbij boeiende partijen op het bord komen. In de 2e en 4e ronde wordt met de zwarte formatie gewonnen. De partijen met wit gaan verloren.

In de tweede ronde speel ik tegen een Egyptenaar wiens wekker op gegeven moment afgaat. Ik doe maar alsof ik het niet hoor; zo wil je een gave stelling niet winnen. Vooraf aan de derde ronde geeft de wedstrijdleiding aan dat de mobiel echt uit moet.

De pauze benut ik om bij AH een karnemelk, borek aubergine en borek kip aan te schaffen om het geheel buiten op het berenplein te verorberen.

Na de pauze slaat mijn aanval met wit via de koningsvleugel net niet door.

In de zesde ronde ging ik vlot de fout in, wat me een paard kostte. Hoort er soms ook bij. 

In de slotronde speel ik met wit tegen een lid van sv Almere. De club waar ik 31 jaar geleden nog lid was; toen ik een periode in de D-groep won. De C-groep was vervolgens nog een maatje te groot. In een periode dat ik mijn eerste maanden als trainer Sportief Wandelen doormaakte. Al heette dat destijds Fitness Walking; maar het komt op hetzelfde neer.

We belanden in een eindspel met beiden een toren, met 5 witte tegen 6 zwarte pionnen, waarbij zwart een dubbelpion op de f-lijn heeft. Een interessant eindspel om verder uit te wringen, maar niet om in een toernooi als deze je tegenstander door zijn tijd te jagen. Waardoor ik akkoord ga met zijn voorstel tot gelijkspel.

Na afloop hier en daar nog bijgepraat om vervolgens een vlotte thuisreis te doorstaan. Om thuis te genieten van een mooie aflevering van De Avondetappe.

De eerste maanden van dit jaar ben ik vooral bezig geweest met maken van wandelkilometers in combinatie met maken van fotoverslagen. Waarbij prachtige gebieden in ons land opgezocht zijn.

In mei bekroop mij het gevoel dat ik misschien wel te veel kilometers aan het maken was. In zijn totaliteit voelde ik mij beter door het wandelen, maar het wandelen ging wel minder soepel dan voorheen.

In de week na de laatste ronde van de KNSB-competitie werd duidelijk dat de 13e editie van Amsterdam Science Park Chess Tournament doorgaat in de week van de Apeldoornse 4-daagse.

Een brainstormsessie levert op dat ik komend seizoen weer KNSB-competitie wil spelen en dat enkele toernooien spelen een uitstekende voorbereiding zijn. Hiermee komen niet alleen Amsterdam Science Park, OKU 2025 en HSG Open op het programma. Met de wandelrust die ik mezelf gun komt ook de souplesse in het wandelen weer terug.

In Utrecht en Hilversum zijn prima toernooien gedraaid, maar ook de partijen tijdens rapidtoernooien bij Schaakstad Apeldoorn, Schaaksociëteit Zandvoort, Philidor Leiden, Het Spaarne en Moira-Domtoren en het PK snelschaken bij DD mogen er zijn.

In Amsterdam is er gestreden in drie groepen:

Daarnaast stonden dag- en weekendvierkampen op het programma, opengesteld voor iedereen.

Hieronder mijn resultaten.

In de openingsronde mag ik het met de witte formatie opnemen tegen Saigal Archit uit India. FIDE-arbiter en schaaktrainer.

Na een verkennende openingsfase heb ik uitzicht op pionverlies, maar zie kansen op compensatie.

Vijf zetten later heb ik een paard comfortabel op de vijfde rij staan en kan ik vervolgens met onder meer enkele tempozetten mijn stukken harmonieus opstellen.

Na 24 zetten van beide formaties staat de stelling volgens Komodo nagenoeg in balans.

In het vervolg doe ik het niet helemaal handig. Raak nog eens twee pionnen kwijt, maar de dreiging die ik op kan bouwen doen wat met een tegenstander en na 40 zetten staat de stelling helemaal in balans.

Achter het bord voelt dat niet zo; drie pionnen achter is wel veel…

Wat in deze partij ook niet tegengezeten heeft is dat Saigal dacht dat ie in z’n increment-tijd aan het spelen was. En niet de tijd nam om de stelling grondig te onderzoeken. Terwijl de 40e zet al gespeeld is. Al is 15 minuten extra tijd ook niet veel, maar bood toch ruimte voor zoeken naar betere mogelijkheden voor zwart dan uitgevoerd.

Hier speel ik 52.Txa3 in een niet misplaatste veronderstelling dat zwart de toren laat staan wegens mijn tegenspel met de dame op de koningsvleugel.

Nadat de dames van het bord zijn is de stelling permanent in balans.

De stelling wordt verder uitgewrongen totdat er twee koningen op het bord achterblijven.

Waarmee het toernooi begonnen is met een meeslepende partij. Waarna ik besluit niet te blijven hangen in de speelzaal, of Restaurant De Oerknal, maar de ontspanning op te zoeken middels een thuisreis. Een aanpak waarmee ik de plank niet missla tijdens dit toernooi en steeds optimaal uitgerust aan de volgende ronde kan beginnen.

In de tweede ronde tref ik de eerste van drie tegenstanders van schaakvereniging VAS tijdens dit toernooi: Stacey Penthor.

Er komt het frans op het bord, waarbij Stacey er zonder aarzelen meteen een doorschuifvariant van maakt.

Na wits vierde zet kan ik waarschijnlijk kiezen tussen dubbelpion op de c-lijn of witte veldenloper van het bord.

Ik kies ervoor mijn loper voorlopig op het bord te houden en gun een van mijn paarden deze zondag verder zijn rust.

In het vervolg wordt niet alleen het probleem van de dubbelpion opgelost; beide witte centrumpionnen gaan vanaf de zijlijn toekijken.

Voor de lange termijn ligt het plan dreiging op te voeren via de f-lijn, middels verdubbeling torens en ondersteund door de witte velden loper.

Wits koningspionnenformatie raakt beschadigd, waarmee wit wel een halfopen g-lijn beschikbaar heeft waar rekening mee gehouden moet worden.

Hier en daar had het wat efficiënter gekund volgens Komodo, maar mijn stelling staat steeds prima in de plus, wanneer de aanval via de g-lijn succesvol geneutraliseerd is.

Er volgt een mooie vaardigheidstraining door het uitspelen helemaal te mogen bewijzen.

Na 34…f3 35.Te8+Kf7 36.Dh2 Txh2 37.Pxh2 Kxe8 38.Pxf3 Dh3 39.Ph2 Lc7 is er zicht op mat in één en geeft wit op.

Na de partij weer de optimale ontspanning opgezocht middels de thuisreis. Waarbij ik het – eenmaal thuis – niet hoef te proberen het laat te maken. Evenals na een werkdag kan er na een schaakdag prima geslapen worden. Een mooi tv-programma zoals de Avondetappe kan ook de volgende ochtend in uitgeslapen toestand bekeken worden.

In de derde ronde tref ik in Andy Yang een Engelse jongeman tegenover me, die dit toernooi 5½ punten zal scoren.

Met de witte formatie komt er een Konings-Indisch op het bord, waarbij we na zeven zetten nog in de verkenningsfase zitten.

Na 8.Dc2 Tb8 zie ik de mogelijkheid zwarts witte veldenloper uit te schakelen. Het kost wel drie zetten, maar in het Konings-Indische thema niet onbelangrijk. De tijd zal leren of ik er goed aan gedaan heb.

Met 13.a3 h6 14.b4 b6 15.Lb2 Tb8 16.h3 e6 17.e4 Ph7 wordt de stelling er niet saaier van.

Hier speel ik 18.e5 om na uitvoering van de zet tot de conclusie te komen dat het daarvoor te vroeg was; de pion op d4 is in de steek gelaten. De zet 18.Le2 was een belangrijke voorbereidende ondersteuning geweest. Vanaf mijn 18e zet glipt de partij door mijn vingers.

Via 18…cxd4 19.Pxd4 Pxe5 20.Le4 Pg5 21.f4 lijkt er compensatie op komst.

Met 22.fxe5 als reactie op 21…Pxe4 zou dat zijn bereikt, maar die zet vind ik niet en speel 22.Dxe4 en raak met 22…Pxc4 nog eens een pion kwijt. Al een reeks zetten overtuigd van mijn inval via c6 met Paard, waarbij het gemiste tussenzetje 23…d5 deze invasie succesvol ontkracht.

Bereiken van een toreneindspel met 2 pionnen minder is vervolgens het maximaal haalbare.

In het vervolg help ik mee aan het bouwen van een matconstructie voor het matzetten van mijn eigen koning. Dat heb ik door zodra het te laat is.

Een partij als deze hoort er ook bij in het maken van vlieguren in werken aan je repertoire.

In de vierde ronde tref ik met John Pex de tweede tegenstander van schaakvereniging VAS, waarbij er een variant in het Engels op het bord komt.

Vanuit deze stelling komt de beheerder van de witte formatie op het idee om de zwarte veldenloper af te ruilen, waarbij ik vergeet mijn witte veldenloper te ontwikkelen.

Via 15.e3 Pe6 16.a3 a6 17.Pd5 Pa5 18.fxe5 Pb3 heb ik zicht op kwaliteitswinst, maar wordt het best even eng.

De witte formatie krijgt een gepasseerde pion op de zesde rij en heeft met twee veroverde pionnen prima compensatie voor de kwaliteit.

In diagramstelling heb ik de voorbereidende zet 22…Pxh3+ nodig om met mijn toren wits zet De7+ te voorkomen. De schaakslagzet ontgaat John en hij speelt in eerste instantie 23.De7, waarop er even een arbitermomentje volgt.

Ik krijg er twee minuten bij en we spelen weer verder. Ik herover twee pionnen, voor het moment nadert dat de kwaliteit teruggegeven wordt.

Spoedig wordt een pionneneindspel bereikt, waarbij John remise aanbied. Ik ga akkoord.

Op de tweede woensdag van juli mag ik het in de vijfde ronde met de witte formatie opnemen tegen Rob Buschman van schaakvereniging Santpoort.

Er komt een stelling op het bord, dat door Komodo de Trompowsky aanval genoemd wordt. Waarbij onderweg 6…d6 ervoor zorgt dat een wit paard niet veld e5 kan betreden.

Ik kies ervoor te gaan voor vereenvoudiging, om vervolgens te kijken of er kansen zijn om open te breken.

Via 17…Lf6 18.f5 e5 19.d5 Tac8 20.b3 De7 21.c4 komt de volgende stelling op het bord.

Achter het bord kan ik geen veilige breekmogelijkheden vinden, waardoor na mijn 29e zet de volgende stelling op het bord staat.

Het slotakkoord is 29…f6 30.La3 Dd7 31.Tf3 Lf8 32.De3 Tb8 waarna Rob remise aanbied.

Na even aarzelen ga ik akkoord, waarop Rob aangeeft dat hij vindt dat ik beter sta. Activiteiten over de koningsvleugel biedt de zwarte formatie binnen te komen via veld c5, waardoor ik het niet aandurfde. Ik laat het los om thuis bij invoeren te zien dat de slotstelling er eentje is die in balans is.

In de zesde ronde tref ik de derde opponent van schaakvereniging VAS: tegen Shashank Kaushik komt de ruilvariant van het Frans op het bord.

In het vervolg benut ik tussen de zetten door de mogelijkheid mijn pionnen op te laten marcheren.

In verdere afruilactiviteiten zie ik de zet 18.Pxd4 aankomen, maar overzie dat de pion op c3 onhoudbaar is.

Via 18…Lxd1 19.Pxc6 Lxc2 20.Tac1 Ld3 21.Txc3 Tfe8 wordt er nog een mooie tegendreiging op het bord gezet.

Shashank kiest ervoor de stelling verder te vereenvoudigen naar een toreneindspel, waarbij ik het gevoel krijg dat remise haalbaar moet zijn.

22.Pe7+ Kf8 23.Txd3 Txe7 24.Txe7 Kxe7

Je hoort mij niet klagen over het feit dat Shashank vroeg begint met het opmarcheren van zijn b-pion.

In het vervolg blijft er een af te stoppen randpion over en wordt de pionnenketen op de koningsvleugel vereenvoudigd.

Wits 41.Kf2 geeft me de mogelijkheid om mijn toren op de koningsvleugel in de strijd te gooien. De koning houdt de a-pion wel tegen, mits ik op tijd 43…Kb6 speel. Voordat wit 44.a5+ speelt.

Na 44.a5+ Ka6 45.Ta1 Txg3 46.Kf4 Th3 47.Kg5 g3 48.Kxh5 g2 49.Tg1 Tg3 is wits koning opgesloten op de h-lijn.

Shashank stelt hier remise voor, maar ik wil graag de slotstelling op het bord hebben. Zo’n stelling komt niet zo vaak voor. Zeven zetten later staat er een echte PAT op het bord.

Trots op deze remise, – mijn vierde tijdens dit toernooi – waarmee eens een keer niet verloren is van een 10-jarige. Shashank wil analyseren, maar ik excuseer me en houdt vast aan het opzoeken van totale ontspanning na de partij. Want morgen weer een partij.

In de zevende ronde mag ik met de witte formatie aantreden tegen Richard Gooijers, waarmee ik voor de tweede keer een blinde schaker tegenover me tref.

De vorige keer was tijdens de 5e ronde van het Open NK Reservegroep C in Dieren – 2012 – toen het remise werd tegen Lucas de Jong. Die me wist te vertellen dat hij in 2011 op de website Gameknot.com twee partijen tegen iemand uit Den Haag had gespeeld. Die persoon was ik.

Evenals in de vijfde ronde komt er een stelling op het bord, dat Komodo de Trompowsky aanval noemt. Waarbij zwart geen paard op e5 toelaat.

Na 10.Pg5 Pd5 11.Df3 f5 12.De2 mag ik niet klagen dat de mogelijke pionwinst voor zwart via 12…Pxf4 13.Txf4 Dxg5 ontgaat.

In het vervolg krijg ik alvast een pion op de vijfde rij en sta redelijk comfortabel.

Het schaken blijft mensenwerk… Ik krijg de pion op de zesde rij, maar mij ontgaat dat zwart kan gaan voor de kwaliteit.

Na 21.De3 Lxf1 22.e7 Tfe8 23.de6+ Kh8 24.Txf1 is de stellingswaarde volgens Komodo 0.00, maar achter het bord voelt dat niet zo.

Er wordt afgewikkeld naar een stelling dat klaar is voor het slotakkoord.

Hier volgt 36.Le3 Td5 37.Pg5+ Kg8 38.Pe6 Lf6.

Na 39.Pc7 Td7 40.Pxe8 Txb7 41.Pxf6+ wordt ik gefeliciteerd met de partij.

Het is juist half vier geweest, waardoor ik nog juist voor 16.00 uur kan inchecken voor de 40% korting op de treinrit richting Den Haag. Waarbij de ouderwetse wandelsouplesse prima van pas komt. In het gedeelte door het viaduct ‘lift’ een jongedame tot op het perron mee in het tempo.

De voorlaatste ronde mag ik het opnemen tegen Willy Au, waar ik afgelopen jaren drie keer met zwart tegen gespeeld heb. Tijdens een editie van Best of the West in Amsterdam en de laatste twee edities van de Kennemer Open in Heemstede.

Na aankondiging van mijn verslag over Science Park toernooi op facebook is Willy Au in de pen gekropen en heeft een verslag geleverd waar ik alleen de diagrammen aan diende toe te voegen. Bedankt hiervoor!

Willy Au schrijft:

“In de achtste ronde van het Science Park toernooi speelde Paul met wit tegen Willy Au.

Wit koos voor een rustige Stonewall-opstelling, waarmee wit hoopte geleidelijk druk op te bouwen op de koningsvleugel van zwart.

Zwart stelde zich flexibel op met …b6 en …Lb7, waarna wit met g4 en f4 ruimte kon winnen en zijn stukken goed neerzette.

Een belangrijk moment kwam na zwarts 14…f5. Deze ogenschijnlijk actieve zet bleek tactisch een blunder. Na 15.gxf5 kon wit profiteren, en niet veel later dwong wit zwart met 17…Txf7 tot het geven van een toren om mat te voorkomen. Daarmee won wit een kwaliteit en kreeg hij duidelijk voordeel.

Wits stukken stonden actief, zwarts koning was naar h8 verdreven en zwarts verdediging was kwetsbaar. Rond 27.Tg7+ Ke6 had wit het initiatief stevig in handen. Wits dame stond op g7, zwarts koning op e6, en het zag ernaar uit dat wit kon doordrukken. Op dat moment stond wit volgens de engine ruim gewonnen.

Toch liet wit hier met 28.Le1? de greep op de stelling los. In plaats van verder te drukken, trok wit een stuk terug, waardoor zwart zich kon hergroeperen. Met 28…Dd3 bracht zwart zijn dame actief in het spel en kwam er tegenspel. De aanval van wit verzandde en wit kwam zelf in de problemen.

Vanaf 31…De4+ was het initiatief volledig overgenomen. Wits eigen koning stond plotseling onveilig, en had geen goede verdediging meer. Zwart had nu volledig het initiatief en besliste de partij hiermee in zijn voordeel.

Een pijnlijke nederlaag, vooral omdat wit lange tijd duidelijk beter stond, zowel materieel als positioneel. Maar dit soort momenten benadrukken opnieuw hoe belangrijk nauwkeurigheid is in kritieke fases. Willy Au bleef vechten in een lastige stelling en wist optimaal te profiteren van wits terugval in scherpte.”

Voetnoot van Paul: De zet 28.Le1 werd gespeeld met de bedoeling de loper naar h4 te verkassen. Wat ik had moeten spelen. Maar ik zag het gewoon niet meer in deze fase. Dat kan gebeuren.

Op de 84e geboortedag van mijn moeder mag ik het in de slotronde opnemen tegen Chris Verheijden van Caïssa. Er komt de Franse ruilvariant op het bord, waarbij een wit paard op e5 beland.

Nadat de meeste stukken bij het spel betrokken zijn gaat het erom spannen.

Voorlopig is er nog niet echt iets aan de hand, zodra wit 19.Tf1 gespeeld heeft.

Hier 19…Lg6 spelen was de aangewezen zet. Maar blijkbaar zit ik even in een fase dat ik het niet zie en speel 19…Lh7

Wit speelt 20.Tf6 waarna mat een kwestie van enkele zetten is.

Onderweg naar spelverbetering horen dit soort partijen er ook bij.

Met het mooie weer buiten blijf ik wederom niet hangen en betreed de trein, juist wanneer het gaat regenen. Om eenmaal thuis te genieten van een geweldige Tour-etappe waarbij Mathieu van der Poel en Jonas Rickaert vanaf de start ontsnappen.

Het Nationale Schaakgebouw is 28 juni voor de 2e keer het decor voor het Open HSB Snelschaakkampioenschap. Met 53 deelnemers zijn er meer dan tweemaal zoveel deelnemers uit vele hoeken van het land om er een mooie schaakdag van te maken.

In een tempo van 3 minuten + 2 seconden per zet wordt er gedurende 9 ronden zowel met wit als met zwart tegen je tegenstander gespeeld, waardoor je 18 partijen speelt. Doordat er een oneven aantal deelnemers is, is er elke ronde een deelnemer die betaald verlof geniet. Verlof dat uitbetaald wordt met 2 punten.

Zelf heb ik van betaald verlof mogen genieten in de voorlaatste ronde, met een score van 4½ bordpunten na de 7e ronde. In de slotronde werd het 1 – 1 tegen Ed Eveleens.

In de openingsronde speelde ik tegen Edgar Blokhuis. Met wit verloor ik een pion, waarna er een compleet eindspel aan te pas moest komen voordat Edgar zijn punt binnen kon halen.

Na een 1 – 1 in de tweede ronde tegen Cristian Perlog ging ik opnieuw onderuit met 0 – 2 tegen Axl Vinck. Kansrijk in 1e partij, maar vergreep me op gegeven moment. En vervolgens ondernemend schaak in het Spaans met zwart, waarbij het dan ook wel eens mis kan gaan.

Na een 2 – 0 winst in de vierde ronde kan ik mijn voormalige buurtsuper AH op zoeken voor een bescheiden lunch: barek aubergine, barek spinazie en karnemelk.

De lunch is niet voldoende voor resultaat tegen Gosse Romkes, waarna gestreden wordt tegen Advaith Kokkula. In de eerste partij sta ik overweldigend, totdat ik zetten omwissel en vervolgens een loper en een toren verlies. Hij zit krap in zijn tijd, maar speelt het fraai uit. Desondanks complimenteert hij me met mijn spel. Een spectaculaire remise is dan toch wel een beetje mijn revanche.

Er volgt een 1 – 1 tegen een andere jeugdspeler, na twee spectaculaire partijen. Dat ene punt is niet genoeg om me uit de ‘betaald verlof-zone’ te houden.

Maar heb daarmee wel mogen genieten van een fantastisch dagje schaken en vooral weer een keer dichtbij huis.

In het weekend waarin de langste dag valt staat van 20 tot en met 22 juni de 19e editie van de HSG Open op het programma, waar ruim 300 deelnemers van de partij zijn.

Zelf zal ik voor de derde achtereenvolgende keer Hotel Lapershoek opzoeken om mijn partijen te schaken. Waar ik afgelopen twee edities kon kiezen uit de B- en de C-groep, wordt die keuze me deze keer niet moeilijk gemaakt. Ik mag het gaan bewijzen in de C-groep.

In Hilversum is er gestreden in vier groepen:

Hieronder mijn resultaten.

In het laatste bericht van de organisatie is duidelijk gemaakt dat er niet aangemeld hoeft te worden. Om 12 uur wordt het toernooi geopend en de indeling bekend gemaakt.

Ik hou ervan om comfortabel op tijd te zijn en rijdt even na tienen station Hilversum Sportpark binnen. Na een wandeling zoek ik het terras van het hotel op, waar de tafel vlot gevuld wordt met deelnemers die ik ken.

In de openingsronde mag ik het opnemen tegen Bert van Brussel. Een naam die ik me herinner van deelname aan de Kennemer Open, voordat de KNSB-competitie voor iedere schaker open gesteld werd.

Op wits 1.e4 besluit ik weer eens voor het Franse systeem te gaan, waarop 2.De2 volgt. Een zet waarmee je meteen goed in de partij zit, want de stelling moet grondig onderzocht worden.

In de openingsfase krijg ik een paard op e4, waarbij de stelling in balans is.

Na afruilen van het paard op e4 staan de dames tegenover elkaar.

Op 11.Ld3 geeft de huiscoach (Komodo) aan dat meteen ruilen het voordeel behoudt. Na 11…h6 12.0-0 Dxe4 13.Lxe4 Lc5 is de stelling in balans.

In het vervolg kan ik al mijn stukken bij het spel betrekken.

Hier is het van doorslaggevend belang dat het witte paard of een toren niet op steunveld d6 terecht komt.

Via de manoeuvre 18…Pxd4 19.cxd4 La4 20.Te1 Txd4 win ik een pion om daarna mijn torens te verdubbelen en de c-pion de vijfde rij te laten bereiken.

De stelling wordt verder vereenvoudigd en de zwarte pionnen op de damevleugel raken verbonden en gepasseerd.

In de volgende vijf ronden zal Bert 4½ punten binnenhalen.

Tussen de ronden is het goed vertoeven op het terras van het hotel en doen de asian bimi soep en gemberthee zich goed smaken.

In de tweede ronde mag ik het met de witte formatie opnemen tegen Ricardo Heins, die eind vorige maand tweede werd in de C-groep tijdens de Open Kampioenschappen van Utrecht.

Na tien zetten krijg ik een paard op e5.

Ik slaag erin mijn stukken over de koningsvleugel elkaar ondersteunend op te stellen.

In de strijd die volgt wordt een zwarte pion verovert, waarna het opgegeven moment ‘staat’ op de koningsvleugel. Tijd om aan een pionnenopmars te beginnen.

Vijf zetten later staan er twee verbonden, gepasseerde vrijpionnen op de vijfde rij.

Mijn toren bereikt de zevende rij en bereidt het matzetten van de koning voor.

Via 44…Dc3 45.Dxf5 Dd4 46.Dxh7 beëindigd mat de partij.

Met 2 uit 2 doorsta ik een rendabel eerste toernooidagje. En kan met een goed gevoel huiswaarts reizen.

Zaterdagochtend houdt ik hetzelfde reisschema aan zoals ik vrijdag deed. Na het verlaten van de trein maak ik eerst een uitgebreidere wandeling door Park Laapersveld. Waar weinig verdwaalrisico is.

Na de wandeling zoek ik mijn plekje onder de parasol. Ik heb de zaterdagkrant van het NRC bij me, maar van het lezen komt deze zaterdag nog niets, want de tafel raakt weer vlot vol.

Zaterdagmiddag mag ik weer met de witte formatie aantreden tegen Liam Doevendans uit Volendam, die zich in de kleuren van het naar de eredivisie gepromoveerde voetbalteam presenteert. Doch hij maakt duidelijk dat het een shirtje is van het Nederlands voetbalelftal.

Vooraf aan de ronde mocht hij een prijs in ontvangst nemen, vanwege de snelste overwinning in de C-groep tijdens de 2e ronde. Hierbij wordt naar het zettenaantal gekeken. Niet naar het aantal minuten dat de partij duurde.

Er komt een prachtige stelling op het bord. In wat Komodo de Trompowsky Aanval noemt heeft zwart zojuist zijn pion naar e5 verplaatst, wanneer de stelling met mijn paardzet naar d2 volledig in balans is.

Na 8…0-0 9.Dc2 Te8 10.fxe5 dxe5 11.Pe4 staat er een stelling op het bord waarvan thuis duidelijk wordt dat ik die onvoldoende grondig heb geanalyseerd.

In de zettenreeks die volgt heb ik wel naar Pxf6+ gekeken, doch de uitvoering daarvan nagelaten.

De dreiging van Pxd4 ging nu tot mij doordringen, maar het was al te laat. Er gaan twee van mijn pionnen vanaf de zijlijn verder toekijken.

Er volgt nog een derde pion, omdat zo snel mogelijk een toren op de zevende rij krijgen me nog een tegenkans lijkt te geven. Maar Liam maakt geen fout. Na zijn twintigste zet feliciteer ik hem.

Voor de derde speeldag staat de wekker alvast op 5.00 uur om met de trein van kwart voor zeven veilig op tijd station Hilversum Sportpark binnen te kunnen rijden, dus ik blijf niet hangen in of rond het hotel en ga meteen naar het station.

De treinreis verloopt vlot naar advies van NS-reisplanner via Almere Centraal, ondanks koperdiefstal op het traject Weesp-Almere. Waarna ik via een lusje om park meteen koers naar de speelzaal zet.

Ik mag het met de zwarte stukken opnemen tegen Sam van Gemert, maar bij het aanzetten van de klokken is hij er nog niet. Na een klein half uurtje komt Joost Jansen me melden dat Sam heeft gebeld om te laten weten dat hij de uitgang van zijn bed niet op tijd heeft kunnen vinden en dat hij het niet meer op tijd gaat redden.

Gert Vogel staat ingedeeld tegen een tegenstander die zich ziek gemeld heeft, waardoor er een herindeling uitgevoerd wordt. Zo kan er alsnog gespeeld worden.

Via het London-systeem staat wit na 8 zetten iets beter als zijn paard op e5 staat.

Na afwisselend beter staan voor beide formaties heeft de witte formatie lang gerokeerd en kan mijn witteveldenloper eindelijk ontwikkeld gaan worden.

Wit besluit op e4 af te ruilen om daarmee aanvankelijk een pion te winnen, maar na 20…Lb7 21.Pc6 Lxc6 22.Dxc6 Tec8 23.Df3 kan ik voorbereidingen treffen om op zijn minst de pion terug te vorderen.

Na 23…b4 24.Td3 bxc3 25.Txc3 Dd6 26.De3 Txc3 27.bxc3 Da3+ 28.Kb1 Tb8 is er zicht op mat-in-één dat de partij beëindigd.

Waarmee de score op 3½ punten komt, nadat de partij zo’n twee uur geduurd heeft.

Met de slotronde om kwart over twee op het programma ga ik de tussenliggende tijd vooral ontspannen en weer gemberthee en aziatische bimisoep nuttigen. Waarbij het weer goed vertoeven is op het terras van hotel Lapershoek.

In de laatste ronde mag ik met de witte formatie tegen Mustafa Mamous schaken. In de ochtend heb ik gezien dat hij niet veel problemen had om mijn opponent uit de derde ronde te verslaan. Ik ben dus gewaarschuwd.

Voordat de ronde begint wordt me duidelijk gemaakt dat mijn partij in de vijfde ronde met 28 zetten de snelste overwinning is in de C-groep. Het levert een kortingsvoucher op voor Schaakopening Essenties.

De partij zal een echte finale strijd gaan worden. Na zeven zetten van beide formaties sta ik voor een belangrijke keuze.

Ik laat tot mij doordringen dat …Dh4 eraan zit te komen. Rustig laten bezinken en analyseren. Zie dat mijn paard op tijd op f3 staat om de zwarte formatie af te stoppen. En er komt een herinnering naar boven dat ik deze constructie een jaar of 7, 8 geleden wel eens gezien heb bij een DD-er. Waarna de partij nog lang duurde. En realiseer: ik moet het gewoon durven en erop vertrouwen dat ik de juiste voortzettingen weet te vinden. Zo staat twee zetten later de volgende stelling op het bord.

Na 10.g3 Pxg3 11.Pf3 Dh6 12.Tg1 staat het als volgt.

Het lukt me mijn stukkenformatie compact te houden en zwarteveldenloper te activeren, maar dan komt er ook een tweede zwarte paard op mijn vierde rij.

Hier kom ik tot de conclusie dat mijn beste kansen liggen in beide paarden van het bord ten koste van de kwaliteit. Om zo kans te vinden een pionnenopmars voor te bereiden.

20.Lxe4 dxe4 21.Txg4 fxg4 22.Dg2.

Na het vervolg 22…Lxg5 23.hxg5 Dh3 24.Kf2 Df3+ 25.Dxf3 gxf3 heeft zwart wel een gedekte, gepasseerde vrijpion, maar ik kan mijn loper gaan ontwikkelen en met de toren op g1 voorlopig afbrokkelen van mijn pionnenketen op de koningsvleugel voorkomen.

Er volgt: 26.Lb4 Td8 27.c4 Kf7 28.a4 h6 29.Tg1

Mijn kansen om een toren op de 5e en wellicht de 7e rij te krijgen nemen toe na 29…a6 30.La5 Td7 31.Lc3 b5 32.b3 bxa4 33.b4

Na 33…Tb7 34.g6+ Ke7 kan mijn toren zich ontwikkelen naar a5, waarna de zwarte formatie besluit de kwaliteit terug te geven.

Hier voel ik dat mijn kansen gaan komen. Met veel kwetsbare pionnen voor zwart. In het denken blijf ik kalm, maar mijn handschrift op het notatieformulier wordt er niet duidelijker op.

Er volgt 39.Txa6 Tb2+ 40.Kf2 Te2 41.Ta7+ Ke8 42.Txg7 Kf8 43.Th7 Th2.

Na 44.Tc7 Tg2 45.Tc6 Txg6 besef ik dat de buit nu echt een kwestie van goed afmaken is. Ik kan gaan werken aan drie verbonden, gepasseerde vrijpionnen.

Met het spelen van 46.f5 Tf6 47.fxe6 Ke7 48.d5 h5 49.c5 h4 zijn de pionnen er klaar voor en kan de h-pion op tijd tegengehouden worden.

Via 50.Tc7+ Ke8 51.Th7 Kd8 52.e7+ Ke8 53.d6 Te6 54.Txh4 Kd7 55.Th8 zijn we weer een flinke stap verder.

Met 55…Txe7 56.dxe7 Kxe7 ondertekent Mustafa zijn capitulatie.

Ik kom op 4½ punten en kom te weten dat Mustafa al 4 punten had. Met de remise op bord 1 en daarmee koploper Jim de Wit op 5 punten is duidelijk dat Mustafa nog gelijk had kunnen komen. Onze partij werd dan ook goed gevolgd.

Arbiter Joost Jansen laat de scores zien en weten dat ik sowieso in de prijzen val. Ook mijn tegenstander komt met zijn vier punten als nummer zes in de prijzen.

Thuis bij invoeren wordt duidelijk dat mijn stelling langs de afgrond is gegaan. Dat hoort bij de strijd, waarbij je blijft geloven in kansen.

Zaterdag 14 juni is de 21e editie van het Open Rapidkampioenschap van Moira-Domtoren gespeeld op de bijzondere locatie van het University College Utrecht.

Door een blikseminslag tussen Gouda en Woerden kwam ik aanvankelijk niet verder dan Gouda, waardoor ik de speelzaal betrad juist toen de 3e ronde net begonnen was.

Met alsnog aansluiten kan er toch nog vier ronden gespeeld worden. Je krijgt dan wel andere tegenstanders dan wanneer je vanaf het begin meedoet, maar dat is ook een mooie uitdaging.

In de voorlaatste ronde heeft Thijs Slot met zijn zwarte formatie een pionnenmeerderheid, maar het lukt me hem met een randpion op te zadelen en zijn koning op te sluiten. Na ruilen van torens is er een echte remise-stelling.

In de slotronde lukt het me met zwart vier verbonden vrijpionnen op het grondgebied van de witte formatie van Martin Sandford te krijgen, waarmee een mooie reeks van 3½ uit 4 neergezet is.

Eerste Pinksterdag staat bij DSC Delft voor de 20e keer het Kroeglopertoernooi op het programma. Voor het eerst vanuit een fraaie nieuwe clublocatie aan de Koornmarkt, waarmee het aanmeldpunt een stuk centraler ligt dan het Denksportcentrum waar afscheid van genomen is.

Met 18 andere deelnemende locaties kunnen de 82 deelnemende teams zeven ronden met tweetallen rapidschaak spelen en tussendoor een wandeling door het historische Delft maken onderweg naar het volgende sfeervolle café, restaurant of hotel.

Deelnemers zijn van schakers in de hoogste klasse tot huisschakers en van verschillende hoeken van het land. Zoals Nijmegen, Bergen op Zoom en Almere.

Een enkele keer was er een regenbui, maar het is vooral droog gebleven. Mede door een wind dat zorgde dat buien niet konden blijven hangen.

Voor mijzelf was dit na mijn debuut in 2011 mijn 7e deelname. Voor de vijfde keer met Jaco Arkesteijn van DD, waarbij één keer een priemgetal gescoord werd. Als 66e geplaatst en als 41e geëindigd.

Dit jaar ging de score wat moeizamer, doch dat maakte de dag er niet minder leuk om.

Schaakvereniging Het Spaarne organiseerde 7 juni het Grande Dame herdenkingstoernooi, ter nagedachtenis van WGM Alexandra Ecatarina (Käty) van der Mije-Nicolau (Boekarest, 22 juli 1940 – Haarlem, 14 oktober 2013).

39 deelnemers weten wijkcentrum De Wereld, clublokaal van Het Spaarne in Schalkwijk te vinden. Doordat wedstrijdleider Bert Bergshoeff ook meespeeld zijn er vijf zeskampgroepen en één samengevoegde groep van tien deelnemers, waar vijf ronden zwitsers gespeeld worden.

Voor iedere groep zijn er prijzen voor de bovenste helft: eerste drie in groep 1 t/m 5 en eerste vijf in groep 6. Waarbij deelnemers met gelijk aantal punten met nr’s 3 (1 t/m 5) / nr 5 (6) ook een prijs mogen uitzoeken.

In groep 6 slaag ik erin met 3½ punten de tweede plaats te bereiken.

Vanuit LSG waren ook Loek Veenendaal en Frank Cools van de partij. Waarbij Loek de 3e plaats bereikt in de hoofdgroep en Frank bij de eerste zes in zijn groep eindigt.