Wat betreft het eerste weekend van april was al een poosje bekend dat op de zaterdag de vijfde ronde van de 11e editie van Best of the West op de kalender staat. Doch door mijn medewerking tijdens Persoonlijk Kampioenschap dames en meisjes bij Haeghe Ooievaar op 20 januari komt helpen als tafelleider tijdens de Grand Prix bij Haeghe Ooievaar op het programma. Hierdoor komt het Jubileumtoernooi van het 80-jarige UVS uit Nijmegen onder de aandacht.

Gesprekken over het tijdbestedingsthema van 6 april tijdens vijfde ronde van 15e Kattenburger Open hebben er toe geleid dat er conversatie gevoerd is met Haeghe Ooievaar, waarop groen licht volgt om in Amsterdam te gaan schaken. Hierdoor viel de aandacht richting het Jubileumtoernooi in Nijmegen weg met de gedachte: “dat ga ik toch niet doen.”

De vorige keer onderweg naar het Bilderdijkpark viel mij voor het eerst op dat er niet alleen een klok aan het gebouw van station Amsterdam Centraal hangt; er hangt ook een windwijzer die laat zien uit welke richting de wind komt.

windwijzer Amsterdam Centraal

Met mijn nieuwe schoenen op maat durf ik de wandeling over drie kilometer vanaf Centraal Station naar het Bilderdijkpark nog niet aan en kies evenals op 9 maart voor een tramrit naar halte Bilderdijkstraat, om vervolgens vanaf de halte nog een lusje te wandelen langs de Kostverlorenvaart, Hugo de Grootgracht en vervolgens door het Bilderdijkpark naar de speelzaal.

lees verder onder de foto’s

Kostverlorenvaart

Hugo de Grootgracht en Bilderdijkpark

Ook deze keer weer bijdrage kunnen leveren in de vorm van opstellen van de schaakstukken in de beginstand, waaronder die van het bord waarop ik zelf zal gaan spelen. Om vervolgens na hier en daar bijpraten de plaats achter mijn zwarte formatie aan bord 36 op te zoeken.

Er komt een Geweigerd Damegambiet op het bord, waarbij met wits zevende zet voor de neo-orthodoxe variant gekozen wordt.

stelling na 7.Lh4

In het vervolg bereid ik voor dat ik op c4 kan slaan en vervolgens aan ruimtevoordeel kan werken.

stelling na 10…b5

Na 11.Ld3 c5 had de beheerder van de witte formatie er goed aan gedaan op c5 te slaan. Met 12.Tc1 begint een fase met bescheiden voordeel voor zwart.

stelling na 12.Tc1

De fase van bescheiden voordeel eindigt zodra twee zwarte pionnen de vijfde rij bereikt hebben.

stelling na 15…c4

Volgens Stockfish is dit te optimistisch. Met 16.Pd2 kan de stelling terug in balans gebracht worden.

analyse na 16.Pd2

Er volgt echter 16.b3 c3 17.Lc2 waarmee een fase aanbreekt, waarbij het voordeel voor zwart niet meer verdwijnt.

stelling na 17.Lc2

Met stukken op het bord houden behoud wit kans op effectief tegenspel, maar er wordt gekozen voor vereenvoudiging van de stelling, waarbij ik op mijn 22e zet pionwinst in het vooruitzicht heb.

stelling na 22.dxc5

De pionwinst stel ik nog even uit om eerst schade aan te richten aan de structuur van wits koningspionnen. Daar heb ik twee zetten voor nodig, waarna op de 24e zet de pion op c5 geïncasseerd kan worden.

slotstelling na 24…Txc5

Hier vindt mijn tegenstander het mooi geweest. Voor mijn gevoel is er nog genoeg om voor te strijden, met ieder twee torens. Winst moet nog maar bewezen worden. Maar ga natuurlijk niet tegen mijn tegenstander zeggen: “niks opgeven! Smoel dicht en doorschaken!”

Nu heb ik mooi de tijd om bij de regiogenoten op de borden te kijken en een reeks foto’s te maken.

Daarbij wordt duidelijk dat het een pittige dag is. Koploper Alexander Polak bijt zich deze keer stuk op zijn tegenstander. Twee regionale derby’s leveren sowieso hooguit een 50% score voor de regionale delegatie, maar zijn wel boeiende partijen. Weer een ander lukt het maar niet om van de nul af te komen, waar vorig seizoen in dezelfde A-groep een uitstekend toernooi gedraaid is.

Prettig is de terugreis te mogen doorstaan bij daglicht. Eenmaal thuis zet ik de lopende eredivisiewedstrijd op de achtergrond aan, maar voer vooral mijn partij in en neem die vluchtig door. Ik verken ook nog even het reisschema naar Nijmegen voor het Jubileumtoernooi om vervolgens eerst maar te gaan slapen.

Rond half vier wakker kom ik op het idee: toch maar naar Nijmegen. Onder genot van beker thee de tabellen voor het HSB-rondebulletin vanwege Best of the West ingevuld en nog eens het reisschema gecheckt. Om 7 uur de trein vanaf Mariahoeve met veilige overstapmarges op Den Haag Centraal en Breda is de beste optie. Via Amsterdam Centraal is de overstapmarge vijf minuten. Met wat er normaliter op Schiphol aan volk instapt is dat een kansloze missie en dus een half uur extra wachten. Via Ravenstein de Maas oversteken om Nijmegen binnen te kunnen rijden is ook wel weer eens leuk.

Raventein, waar ik begin deze eeuw met Eindhovense Schaakvereniging nog een slotronde gespeeld heb in de NBSB-competitie, tegen een team van WLC.

station Nijmegen

Na de dopingcontrole op station Nijmegen wandel ik rustig richting de speelzaal op ongeveer 1½ kilometer. Een wandeling door de wijk, waar ik in 1984 en 1985 tijdens m’n tweede en derde deelname aan de vierdaagse verbleef. Bij een gastgezin aan de Marialaan, destijds geregeld via het VVV-kantoor. Qua verzorging een toplocatie: iedere ochtend gebakken ei met tomaat en na binnenkomst soep. En ’s avonds een diner waar het aan niets ontbrak. Via de routeschets op google-maps is de Biezantijn gemakkelijk te vinden.

lees veder onder de foto’s

Biezantijn

tuintje

richtingwijzer

Het toernooi is een 7-rondig rapidtoernooi met 50 deelnemers, verdeeld over twee groepen met en bedenktijd van 15 minuten per persoon met 5 seconden increment. Waarmee het jubilerende UVS het debuut maakt op vlak van organiseren van Open toernooien. Opmerkelijk is dat de hele dag het toernooi volledig volgens het tijdschema verloopt. Dankzij medewerking van deelnemers, een duidelijk scherm met weergave van indeling en het teamwork van Jan Pijkeren en Simon van Dijk.

In het deelnemers veld zit één voormalig clubgenoot die het toernooi zal gaan winnen en een deelnemer die ik eerder trof tijdens Open Apeldoorns snelschaakkampioenschap in 2023. Lucas de Jong – winnaar Groep B – trof ik in de vijfde ronde van Reservegroep C Open NK Dieren 2012. Daarnaast trof ik Lucas een jaar eerder tijdens twee partijen op Gameknot.com. Verder nieuwe mensen die ik tref. In een groep van 22 deelnemers ben ik veertiende geplaatst en mag het in de eerste ronde met de zwarte formatie op bord 3 tegen Lambert Hofman spelen. Weer eens geconfronteerd met 1.b4. Lang blijft de stelling in balans, maar ik ga met een van de knollen op avontuur op de damevleugel. Een actie waarover Lambert na afloop weet te melden: het paard had teruggemoeten.

In de tweede ronde krijgt mijn witte formatie te maken met de Boedapester Gambiet, waarbij ik voor het eerst mijn loper in openingsfase naar f4 speel. Ik loop vast en kan een invasie in mijn witte kamp niet voorkomen. Doch met een loperoffer met schaak op b7 kan ik tegenspel creëren die mijn tegenstander tijd kost. Maar uiteindelijk speelt hij het prima uit.

De derde ronde heb ik zwart en evenals in de slotronde loopt deze partij parallel met de partij van een dag eerder in het Bilderdijkpark. Joas Meijer van Veenendaalse Schaakvereniging is de tegenstander. Ook hij laat mijn pionnenopmars op de b- en c-lijn toe, maar weet die opmars te neutraliseren. In een eindspel met ieder een toren en vier pionnen op de koningsvleugel is Joas zorgvuldiger en wint het eindspel.

In de vierde ronde tref ik Tom van de Poll voor wie de beperkte tijd in eerdere ronden het probleem was. Ik kom comfortabel te staan, maar vergaloppeer me in de mogelijkheden, waardoor ik in een verloren eindspel terecht kom. Nul uit vier, maar wel gave partijen.

Door een losgeslagen nagel heb ik EHBO van de barmedewerkster nodig; even pleister erop en de nagel kan voorlopig niet meer dubbelslaan. Als tegenprestatie schaf ik een Leffe Blond van de tap aan om daar voorlopig nog geen slok van te nemen. In de vijfde ronde mag ik het opnemen tegen Jaap Tanja en gaan we op de Engelse toer: het London systeem. Dit jaar nog niet op het bord gehad. Het wordt een prachtig positioneel getrouwtrek / spel, waarbij ik de koning van de witte formatie mat mag zetten. Om vervolgens een slok van mijn leffe te nemen.

In de voorlaatste ronde weet ik met mijn witte formatie de dame te vangen van Ryan de Vries van De PION, waar de competitieleider van de Haagse Schaakbond voor de KNSB-competitie uitkomt. Vervolgens presenteert hij een tegenoffensief, waarmee het nog een leuke partij wordt. Ik moet op tijd zijn met mijn matplan en dat lukt: met uitzicht op mat-in-3 feliciteert hij me met de overwinning.

De slotronde wordt een partij tegen penningmeester Frans Nijenhuis. Hij slaat wel meteen op c5, waar dat in de derde ronde en een dag eerder in Amsterdam niet gebeurde. Na verdere strijd en vereenvoudiging van de stelling sluiten we vrede en is de partij daarmee een mooie afsluiting van het toernooi.

Na nakaarten en het bijwonen van de prijsuitreiking begin ik aan een terugreis, waarbij ik mag genieten van de mooie kleuren van een ondergaande zon.