Zaterdag 9 augustus staat voor de 5e keer het Druiventrostoernooi voor oudjes op het programma. Georganiseerd door Schaakvereniging De Oude Toren.

De editie voor alle leeftijden wordt steeds in het voorjaar georganiseerd en is tevens Open Rapidkampioenschap van Noord-Brabant. Waar het kampioenschap een 7-rondig toernooi is, is het 50+/seniorentoernooi een middagtoernooi en zullen er zes ronden gespeeld worden.

Verdeeld over twee groepen zijn er 56 deelnemers van de partij. 26 in groep A en 30 in groep B. Tijdens de partij heb je 15 minuten per persoon, zonder increment.

Mijn eerste bezoek aan Berkel-Enschot was tijdens Paasvakantie 1976, logerend bij het gezin van de oudste zus van mijn vader. Het eerste bezoek vanwege het Druiventrostoernooi was in 1999, toen het toernooi nog op de eerste zaterdag van het jaar georganiseerd werd.

9 oktober 2004 is er nog gekegeld in de Druiventros vanwege een familiefeestje; terwijl er NBSB-competitie gespeeld werd. Om de zondag erna op de 5 km mijn debuut te maken tijdens Dwars door Hasselt; als inwoner van het Belgische Beringen. Het stadje met Vlaams Mijnmuseum.

Deze zaterdag brengt een comfortabele trein me naar Tilburg, om vervolgens met goede aansluiting met buslijn 9 vlot Berkel-Enschot te bereiken voordat de klok elf uur geslagen heeft. Na in orde maken aanmelding het terras opgezocht waar het nog lekker rustig is.

Het gaat een toernooi worden met comfortabele pauzetijden tussen de ronden, waarbij er toch steeds voor op schema gelopen gaat worden.

Bij herbetreding schaakzaal zag ik bij mijn naam paringsnummer 12 op het scherm staan. Tijdens de laatste momenten voor aanvang wijzigde dat naar nummer 9, wegens last-minute afmeldingen.

In de openingsronde mag ik het met de witte formatie opnemen tegen Paul du Buf. Bij het invullen van het score-formulier gaat er al iets mis. Met paringsnummer 9 nam ik plaats. Na invullen wordt duidelijk dat ik op bord 10 ga spelen. Kennelijk is er nog iemand toegevoegd… De stukken worden vervolgens ook niet handig neergezet, waar je mijn tegenstander niet over hoort klagen. Die tegenstander zal met 6 uit 6 de groep winnen.

Er volgt voldoende tijd om te ontspannen en te herpakken, voordat de zwarte formatie tegen Marco van den Hout onder mijn beheer staat.

Met een witte veldenloper in de knel offert wit zijn paard voor twee pionnen en krijgt zijn loper irritant op c6, gedekt door een pion op d5.

Na oplossen van dat probleem vind ik een leuk aanvalsthemaatje, dat vervolgens werkt.

In de aanloop naar de diagramstelling is 1.Ta2 Pc3 2.Lb2 Dxe3+ 3.Tf2 De1+ 4.Tf1 gespeeld.

Er volgt 4…Pe2+. Wit geeft op.

Tegen Ruud Groenendaal krijg ik een mooie aanval over de koningsvleugel, waarbij ineens slordigheidjes in mijn spel kruipt. Waarna ik vervolgens blij mag zijn dat Ruud voor zettenherhaling gaat.

Tegen oud-teamgenoot Frans Deckers hanteer ik opnieuw de witte formatie en ontwikkelt de partij zich naar een stelling met ongelijke lopers, alle torens en een niet meer open te breken pionnenketen bij beide formaties.

Tegen Jan van den Dries van De Stukkenjagers zit ik weer aan de zijde van de zwarte stukken. Na een verkennende openingsfase krijg ik de open c-lijn in handen. Het lukt me de witte dame te vangen ten koste van een toren. Na teruggeven dame voor zijn toren komt een zwarte pion op c2, terwijl er al een pion op a2 staat. Het witte paard d3 kan niet beiden afstoppen en de witte koning staat op e1.

We zijn alweer toe aan de slotronde, wanneer ik Peter Hess tegenover me tref. Er komt spektakel op het bord. Een cruciale fase is de stelling waar mijn toren op f3 aangevallen is en ik vervolgens zijn toren op c6 kan aanvallen.

Er volgt 1…Dxc4 2.dxc6+ Dxc6 3.Dxc6+ Kxc6 4.Tf1

Met nog kansen voor de zwarte pionnen wordt er uiteraard doorgespeeld. Na twee promotiedames heeft zwart alleen nog maar één pion en zit zonder ondersteunende stukken. Die pion wordt op c3 geblokkeerd door mijn koning op c2. De derde promotiedame zet de zwarte koning mat op de a-lijn in samenwerking met de nog overgebleven witte toren.

Zo wordt een score van 4 punten bereikt, wat een vijfde plaats in groep B oplevert. In beide groepen is er een enveloppe met inhoud voor de drie hoogst eindigenden en een prijs in natura voor enkele deelnemers die net buiten het podium eindigen. En mag een mooie fles rode wijn uitkiezen.

Met nog ruim drie kwartier te gaan voor bus 140 naar Tilburg bij de halte nabij het hotel is kan ik nog even nazitten, voordat aanstalten gemaakt wordt te vertrekken.

Tijdens de busrit wordt de brug over het Wilhelminakanaal open getroffen, waarna het perron op station Tilburg enkele seconden voordat de conducteur fluit betreden wordt.

Bij Moerdijk komt het uitzicht op Hollands Diep richting binnenland vanaf de spoorbrug helemaal tot zijn recht. Al met al weer halverwege een geslaagd weekend.