Een dag na Leiden Ontzet staat Denksportcentrum Leiden in het teken van acht wedstrijden in de KNSB-competitie. Bezoekers komen uit diverse uithoeken van het land, waarbij ze vanuit Zuid-Limburg wel het langste onderweg zijn geweest.

Er zijn twee wedstrijden uit Klasse 6J: Philidor Leiden 6 – SHTV 4 en LSG 6 – Moira-Domtoren 6. Het team van SHTV zullen we in januari treffen in de Bosbeskapel in Den Haag. Deze eerste ronde treffen we Moira-Domtoren uit Utrecht, die hun thuiswedstrijden op de bijzondere locatie van University College Utrecht afwerken. Met verder teams uit Woerden, Zoetermeer en Amsterdam zitten we in een mooie poule, waarbij we in de zesde ronde vrij zullen zijn.

Zelf ben ik ruim op tijd, zodat ik nog kan helpen met opzetten van de schaakstukken, terwijl het Denksportcentrum geleidelijk volstroomt met de 136 deelnemende schakers en begeleiding. Met hier en daar bijpraten is het vlot één uur; tijd om aan de wedstrijd te beginnen. Na de gebruikelijke instructies van Chris de Weert mogen de klokken aan.

We zijn zo’n anderhalf uur onderweg, wanneer Frank op bord 2 de stand op 1 – 0 brengt en vlot daarna volgt de 2 – 0 door Arman, die op bord 5 speelt.

Een half uur later capituleert mijn tegenstander en staat het er met een stand 3 – 0 goed voor. Paul Laudy zorgt vervolgens voor de 4 – 0 en een matchpunt is alvast binnen.

Nog een halfje nodig voor matchwinst. Een blik op de borden leert dat het nog spannend gaat worden en dat is ook de charme van zo’n schaakmiddag.

Puck en Koen krijgen een niet af te stoppen pionnenopmars van hun tegenstanders te verwerken en de stand komt na ruim 3 uur spelen op 4 – 2.

De stelling van Efstathios ziet er degelijk uit, maar Simon zit krap in de tijd. En naarmate het drukker in de kantine wordt, gaat het geluid dat daarmee gepaard gaat ook een rol spelen. De stand komt op 4 – 3.

Efstathios weet zijn voordeel in een moeilijk eindspel over de streep te trekken: we winnen met 5 – 3.

VAS 8 zal onze volgende tegenstander zijn. Ze winnen ruim van Botwinnik  3, waarbij Botwinnik zich met drie lege borden presenteert. We mogen aan de bak tegen VAS. Met enkele succesvolle toernooispelers in hun team.

Hieronder zijn vijf partijen van commentaar voorzien.

Frank schrijft: “Mijn 10-jarige tegenstander opende voortvarend en scherp in een Konings Indiër; te scherp hetgeen hem een stuk kostte. Even leek hij compensatie te hebben; helaas niet! Ik moest hiervoor wel alert schaken, want er was voldoende tactiek in deze partij. Daar zorgen die jonge schakers altijd wel voor!

In deze stelling speelde ik e4. Er volgde …fxe4 Txe4, waar Pe5 beter was. Maar de toren op de open e-lijn bood voldoende basis voor de winnende voortzetting. Kon ook niet anders met een stuk meer.”

Arman schrijft: “Ik moest spelen tegen een kind van 9 jaar, hij begon heel goed. Doch in deze stelling zag het voor hem niet goed uit.

Stockfish gaf aan om de loper gewoon te nemen met mijn dame, maar ik koos om met mijn paard zijn dame te nemen. Het ging verder goed, ik stond nog steeds voor.

In deze stelling maakte hij een fout met de zet a3. Zo verliest hij zijn paard ook nog eens, en het was niet meer moeilijk om uit te spelen.”

Zelf kom ik regelmatig in aanraking met leden van Moira-Domtoren tijdens deelname aan toernooien in het land. Van onze tegenstander trof ik Martin Sandford tegenover me tijdens Moira-Domtoren rapidtoernooi op 14 juni van dit jaar. De partij tegen de zoon van Roland Bijvank tijdens OKU 2014 zal bij betrokkenen niet verwateren. De partij in de slotronde van dat toernooi leverde me als invaller voor oneven de prijs voor snelste overwinning in groep C op. De emoties spraken boekdelen.

Mijn directe tegenstander David Tsoy – 10 jaar – trof ik tijdens OKU 2025 in de tweede ronde. Met mijn witte formatie stond ik in Utrecht op het punt een kwaliteit te kunnen winnen, waarbij ik ervoor koos mijn loper op het bord te houden. Met het oog op de veldenbeheersing. Dat pakte uiteindelijk verkeerd uit.

Het wordt opnieuw een boeiende strijd, waarbij de stelling lang in balans blijft. Een doorslaggevende fase ontstaat nadat ik met mijn 23e zet een paard op d6 geplaatst heb. Een veld dat tijdens een training van Delemarre ergens in 2012 nog genoemd is als een mooi veld voor een zwart paard.

Er volgt 24.exd6 Txf4 25.Dd2 Thf8 26.Te1 Df5 27.Dd1 Kd7 en het ziet er rooskleurig uit.

De pion op d6 staat op vallen, maar ik kan mijn zetten voorlopig besteden in verder uitbouwen van initiatief.

Met de afwikkeling 28.Pd4 Pxd4 29.cxd4 Dxg5 30.g3 h4 31.Lg2 hxg3 32.h3 Tf2 33.Te5 Df4 komt de stelling op het bord waarbij David me na lang overwegen feliciteert.

De onderlinge stand is nu 1 – 1 en in de wedstrijd van vandaag staat het 3 – 0.

Na Pauls 23e zet staat de volgende stelling op het bord.

Er volgt 23… Pf5 24.Pxd7 Dxd7 25.Tc7 Txc7 26.dxc7 Pf6 27.Le5 b5 28.g4 Dxc7 29.gxf5 exf5 30.Dxf5.

Efstathios schrijft: “Ik kreeg een nogal taaie Scandinavische verdediging voorgeschoteld van een gedegen tegenstander die relatief weinige fouten maakte. Met een lang gevecht als gevolg… <

Volgens de computer heb ik een paar combinaties gemist en te voorzichtig gespeeld, maar uiteindelijk was het mij gelukt om met mijn extra pion in een winnend eindspel terecht te komen.”