Het jaar 2026 is voor het schaken min of meer begonnen met het verplaatsen van twee mooie schaakevenementen als gevolg van weer eens echte winter in het land: de zesde speeldag van de KNSB-competitie en het NK Snelschaken voor clubteams gingen in het tweede weekend van het jaar niet door.

Voor mezelf kwam dit niet slecht uit. Het grandioze teamsucces met ASC 2 tijdens LSG-Oliebollentoernooi bracht met zich mee dat er een periode behoefte was het schaken los te laten. Waardoor ik op het idee kon komen na het werk de boulevard van Scheveningen weer eens op te zoeken. In een wandeling van een half uurtje aan het eind van een werkdag knap je daar enorm van op. Door het zien van een ondergaande zon en de rust op de boulevard. Met de strandwandeling op de zaterdag die volgt komt geleidelijk weer de zin in het schaken naar boven.

In de aanloop naar het snelschaaktoernooi bij DD wordt de kalender van het weekend van 31 januari en 1 februari verkend: in Winterswijk staat het 9-rondig Dick Boogaard toernooi op het programma. Winterswijk: een plaats dat ik in 2017 enkele keren tijdens werkuren bezocht om afgeschreven ICT-spullen op te halen, in combinatie met afhalen in Aalten. In 1987 of 1988 bezocht ik Winterswijk om er deel te nemen aan de wandeltocht Winterswijk – Arnhem over 70 kilometer.

Het toernooi is een mooie gelegenheid in januari toch nog het Weekendvrij reizen te benutten. Waarbij de luxe is dat het opstapstation wegens werkzaamheden het vertrekstation is van een rechtstreekse intercity naar Arnhem.

In Arnhem wordt meteen duidelijk dat de geplande treinreis naar Winterswijk niet door kan gaan als gevolg van een seinstoring. Dan is de NS=app handig om te kunnen ontdekken dat er ook via Zutphen naar Winterswijk gereisd kan worden. Een route waarvan ik het bestaan nog niet wist. In plaats van even na half twaalf zal ik daarmee even na twaalf uur station Winterswijk bereiken. 

Het bezoek aan Zutphen en vervolgens het zien van de landschappen tussen Zutphen en Winterswijk maken het dagje er-op-uit een complete traktatie.

Bij binnenkomst in de zaal wordt duidelijk dat er 54 deelnemers op de lijst staan. Alleen in 1991 waren meer deelnemers van de partij. In 9 ronden wordt er gestreden, waarbij het tempo 8’+3″ gehanteerd wordt. Best wel veel tijd voor het snelschaken. Tussen de ronden door wordt de tijdbesteding afgewisseld door soms even je rust te pakken en even een gesprek aangaan.

In de openingsronde tref ik Gerben van Pel. Hij was oktober 2025 met zijn teamgenoten het sterkste team tijdens de HSB Snelschaakkampioenschap voor clubteams. Maar konden daarmee als niet-HSB-leden geen HSB-kampioen worden.

Met de witte formatie gaat het nagenoeg gelijk op; maar ik verlies een pion, waarna we in een toreneindspel belanden. We spelen beiden met het 3’+2″-tempo in ons achterhoofd, want aan het eind hebben we beiden nog ruim 6 minuten op de klok. Hierdoor nam ik niet de tijd om in te kunnen zien dat ik na een tussenschaakje met mijn toren meteen terug had gemoeten naar de onderste rij. Met een zwarte pion op de zevende rij. Dan had de pion afgestopt kunnen worden; realiseerde ik me tijdens de pauze tussen ronde 2 en 3. In de partij kon zwart fataal toeslaan en promoveren.

Felix is een van de vele duitse deelnemers, waarbij het Franse thema op het bord komt. Ik win een pion, kan mijn zetten vlot vinden terwijl Felix regelmatig veel tijd steekt in zijn overwegingen. Bij het wegtikken van de laatste seconden heeft hij een mataanval op het bord gepresenteerd, waarbij het goed uitkomt dat ik de tijd heb om die ene juiste zet te vinden. Waarna de mataanval geneutraliseerd is en Felix door zijn vlag gaat.

In de derde en vierde ronde komen onhandigheden tot uiting, waardoor die ronden verloren gaan.

Met Milan Bleeker uit Aalten tref ik een van de zeven deelnemende jeugdspelers. Hij zit duidelijk nog in de beginfase van zijn schaakcarrière.

Nadat de partij beëindigd was stelde Han: “ik stond beroerd.” Om te onderstrepen dat ik deze partij op gegeven moment uit mijn vingers heb laten glippen.

In de partij tegen Gerard begin ik vlot met een pionnenopmars over de damevleugel. Mijn aanpak kostte Gerard veel tijd. Met uitzicht op promotie is een kwestie van enkele zetten dacht ik te kunnen permiteren mijn paard op f5 in te laten staan. Dat is een verkeerde inschatting geweest. Nadat de vlag van Gerard was gevallen hebben we nog even doorgespeeld om in te zien dat er nu geen promotie zou kunnen plaats vinden en zwart beter staat. Enfin, het punt is binnen.

In de slotronde tegen Oscar Wamelink leek het alsof ik de stukken alleen maar hoefde aan te raken om ze goed neer te zetten en kon de partij over de streep trekken.

Zo kom ik op 1 uit 3 tegen spelers in de A-groep en 4 uit 6 tegen spelers in de B-groep en bereik de vijfde plaats in de B-groep.

De eindstand staat weergegeven in het fotoalbum.

Zaterdag 24 januari staat bij sg Discendo Discimus het Halfjaarlijks Snelschaakkampioenschap op het programma. Als niet-lid maakte ik november 2025 het DD-team compleet tijdens HSB snelschaakkampioenschap voor Clubteams. Om vervolgens in december ook weer eens een zaterdag te buurten voor het snelschaken. Dus ik dacht: laat ik informeren of ik mee mag doen; Stefan Boeters geeft groen licht om als gast mee te doen.

Zo komt vier weken na het Oliebollentoernooi mijn eerste toernooi op het programma. Een Oliebollentoernooi dat toch wel een bijzondere editie was, doordat ik met het team ASC 2 met 20 matchpunten en 74 bordpunten uit 13 wedstrijden de tweede plaats in groep C bereikte. Waarbij ik zelf mijn punten op bord 2 mocht scoren. Arthur Pijpers deelde me bij ASC 2 in, zodat het team compleet werd. Het geeft je schaakcarrière toch wel een nieuwe dimensie. Juni 2025 scoorde ik voor het eerst een podiumplaats tijdens een weekendtoernooi (HSG Open; gedeeld 2e t/m 5e plaats); een teamsucces is toch wel extra bijzonder.

De zaterdag is het stralend weer en dan wordt je blij van het weer eens zien van het Vredespaleis, waar ik ruim op tijd ben, zodat ik even de toerist kan uithangen voordat ik even na half twee het Nationale Schaakgebouw betreed.

Een mooi veld van 20 deelnemers verzamelen zich om gedurende 11 ronden om de eer te gaan strijden.

Bij DD is 5 minuten per persoon per partij, zonder increment de huisstijl voor het snelschaken, zo ook tijdens dit Halfjaarlijks Kampioenschap.

Soepel lopende partijen worden afgewisseld met minder soepel lopende partijen, waarbij ik een score van 5 punten bereik. Theo van Orsouw is met 8½ punten de sterkste van het gezelschap.

Al met al een fantastische dag doorstaan, waarna het ’s avonds extra genieten is tijdens The winner takes it all op SBS 6. Waar deelnemers zijn die beter kunnen zingen dan ikzelf.

In de vierde ronde hebben we tegen Philidor Leiden 6 mogen spelen. Een team dat in de openingsronde verloor van SHTV en vervolgens won van Botwinnik. 22 november genoot het team een vrije ronde.

Na een goed uur schaken opent Koen de score nadat hij een toren op zijn tegenstander heeft veroverd. Zo’n beetje tegelijkertijd gaat de stelling van Stanley kopje onder en staat het 1 – 1.

Het loopt tegen drieën, wanneer mijn partij tegen Bram Burgers onbeslist eindigt; 1½ – 1½.

Op bord 4 ziet Simon een subtiel vorkje op Toren en Dame niet aankomen. Na bijna 3 uur schaken staan we een bordpunt achter; 1½ – 2½.

Puck (bord 6) en Frank (bord 1) tekenen de vrede met hun tegenstanders na zo’n 4 uur schaken. Niet veel later scoort Paul Laudy de gelijkmaker en wordt het nog spannend in de partij die Arman aan het spelen is. 3½ – 3½.

In een spannend ‘getouwtrek’ gaat Arman het in de langst durende partij van de middag net niet houden. Erwin Fakkert speelt het knap uit. Het is half zeven en we hebben nipt verloren.

Volgende maand zullen we afreizen naar de Bosbeskapel, waar we SHTV 4 zullen treffen.

Hieronder zijn vier partijen van commentaar voorzien in volgorde van scoreverloop.

In Bram Burgers tref ik een tegenstander waar tegen het schaakjaar 2024 afgesloten is met een partij in de interne van Philidor. Een partij die ik winnend heb kunnen afsluiten. Er komt tijdens deze KNSB-wedstrijd een Franse ruilvariant op het bord, waarbij twee open lijnen op gegeven moment de partij een karakter geven.

Er volgt 20…b5 21.Txe5 Dxe5 22.Te1 Dd6 23.Ld1 b4 24.Pe4

Middels 24…Dxd5 win ik voorlopig een pion, waarna enkele tactische geintjes getrotseerd worden. Na 25.Pxf6 Pxf6 26.Dxd5 Pxd5 27.Lb3 Pf4 28.Tf1 g5 29.g3 Pe6 30.Tf6 Kg7 staat de volgende stelling op het bord.

Er volgt 31.Lxe6 fxe6 32.Txe6, waarna ik akkoord ga met het remisevoorstel van Bram.

Frank schrijft: “Volgens het boekje (The English Defence). Thematisch is 7….f5 (7…f5 8.g3 Dh5 9.f3) de zet hier maar was het even kwijt. Ik speelde 7…Dg4. Zwart verspeelt nu onnodig tempo. De zwarte dame gaat na opspelen pionnen van g4 naar h4 (geeft schaakje) naar e7. Ook wit’s koningsvleugel is enigszins uit verband, maar daarmee wel ruimtevoordeel en ontwikkelingsvoorsprong! De verstoorde witte pionnenformatie bleek niet echt problematisch. Wit’s loper op c1 kan alle kanten op en de open b-lijn is ook in wit’s voordeel.

Al met al een eindspel met een pion minder. Daarbij lopers op dezelfde kleuren, theoretisch gewonnen voor wit. Maar met mijn pionnen en koning controleerde ik alle zwarte velden en hield beide centrumpionnen van wit met mijn loper onder schot. Zaak was om mijn loper op de e8-a4 diagonaal te houden. Als wit zijn beide centrumpionnen met loper op d5 kon dekken zou de witte koning de winst kunnen gaan binnenhalen. Ik had mijn loper op tijd op c6 geposteerd. Mijn tegenstander bleef eindeloos manoeuvreren, maar geen doorkomen aan.

Eerst stond mijn loper op b7 alwaar beide pionnen van wit onder vuur genomen konden worden. Maar na wit’s Lh5 was …Lc6 noodzakelijk!

Conclusie zou kunnen zijn wit heeft de pluspion zwart de betere loper

Net weer even partij bekeken. Deze stelling is op zet 34 bereikt. Ik dacht met een pion minder is het niet aan mij om remise voor te stellen. Op ongeveer zet 50 of zo toch een voorstel gedaan, maar mijn tegenstander schaakte door tot zet 73. Me tot 16.30 uur zitten te verbijten. Als je beide diagrammen vergelijkt…tsja.”

Paul schrijft: “ik had geen bijzondere match, beetje geschuif. Enige consternatie: ik speel al enige tijd op increment als op zet 38(!) de batterij van de klok het begeeft 🤣 Met een een verse klok heb ik snel een half uur meer om loper en 4 pionnen tegen 5 pionnen uit te schuiven.”

Arman schrijft: “Het was gedurende het spel gelijk, met af en toe gevaarlijke momenten van mijn kant.

In deze positie moest ik volgens de computer de toren ruilen, dat heb ik niet gedaan. Als ik het wel had gedaan en door had gespeeld, dan had ik waarschijnlijk nog kans gemaakt om te winnen. Volgens de computer kon je na ruilen wel dergelijk winnen deze partij.”

Zaterdag 29 november organiseerde sc Woerden het jaarlijkse Rapidtoernooi, waarbij in Bridgeclub Victoria ruimte is voor 3 groepen van 20 deelnemers. In vijf ronden wordt in het tempo van 25′ + 10″ per zet gestreden om drie prijzen per groep.

Uiteindelijk zijn er 39 deelnemers van de partij.

In groep A staan na vier ronden Gosse Romkes (DD) en Harold van Dijk (ratingfavoriet) met 3½ aan de leiding, op een halfje gevolgd door Rolinde den Heijer, Marcel Schroer en Lucie van der Vecht. Onderling hebben Harold en Gosse remise gespeeld. Harold versloeg Rolinde in de vierde ronde, terwijl Rolinde haar clubgenoot Marcel Schroer in de tweede ronde klopte. Lucie van der Vecht klopte in de vierde ronde de auteur van dit verslag.

In de slotronde verslaan Rolinde en Marcel respectievelijk Gosse en Harold, waarmee zij op 4 punten komen en het toernooi winnen. Gosse, Harold, Xander Prijs  (Philidor Leiden) en Piet Geertsema delen met 3½ punten de derde plaats.

Een week na de KNSB-competitiestrijd met LSG 6 in Woerden staat het Rapidtoernooi op het programma. Een vijfrondig toernooi, waar je met 25′ + 10″ per zet prima de tijd hebt om er een leuke partij van te maken.

In 2017 deed ik daar al eens mee. Een bijzondere editie. Niet omdat ik mijn 6-kampgroep won, maar omdat er een deelnemer bij was uit Uithoorn, die alleen in Woerden meedoet. Die deelnemer – Marcel Dekker – heeft ook ultra-afstanden op zijn naam staan. Waaronder die in Engeland, waarbij je Centurion wordt, zodra je de 100 mijl (=161 km) binnen 24 uur gewandeld hebt. Zelf werd ik Centurion tijdens Hungarton 1990 in 21u57’56”. Marcel won Newmarket 2000 in een tijd van 19u06’57”.

We zaten in die editie van het Rapidtoernooi ook nog eens in dezelfde 6-kampgroep, waardoor de tweede ronde die dag een schaakstrijd was tussen twee Centurions, lid van de Engelse Brotherhood of Centurions (bestaat sinds 1911). Ik mocht aan de bak, maar ineens stortte hij in en won ik. Terwijl hij de eerste ronde won van de enige tegenstander van wie ik die editie verloor.

Deze editie is het een aangename verrassing om te zien dat ik ingedeeld ben in Groep A, aanvankelijk een groep met 20 deelnemers. Waarbij ik de een-na-laagste rating in de groep heb. Een mooie uitdaging.

Voor de eerste ronde ben ik op voorhand ingedeeld tegen Hans Ranft van Nieuwerkerk a/d IJssel. Tijdens een snelschaakzaterdag bij DD in het Nationale Schaakgebouw – alweer een tijdje geleden – heb ik Hans wel eens tegenover me getroffen en de partij verloren.

Er komt echter nog een deelnemer in groep A bij, waardoor we met 21 deelnemers oneven zijn; de indeling verandert waardoor elke ronde iemand betaald verlof zal genieten.

De eerste ronde tref ik Xander Prijs van Philidor Leiden, waarbij het Franse thema op het bord komt. In het middenspel gaat een van mijn pionnen verloren, waarna Xander het in het eindspel prima weet uit te spelen. Met dit resultaat ben ik de klos voor een ronde met betaald verlof.

Na de tweede ronde is de lunchpauze, waardoor ik de vrije ronde eerst benut om ervoor te zorgen dat ik niet misgrijp voor wat betreft de erwtensoep. Vorige editie hadden ze te veel bereid; waardoor er zuiniger soep bereid is. Dat heeft met zich meegebracht dat enkele deelnemers geconfronteerd werden met ‘de soep is op!’

Vervolgens heb ik de slotfase van de topborden in groep A kunnen volgen, met interessante eindfase. Op bord 2 leek de partij tussen Hans Ranft en Rolinde den Heijer in balans, maar Rolinde heeft de partij in haar voordeel weten te slepen.

In de derde ronde tref ik in Hans dan ook iemand die murw gebeukt is in de tweede ronde. Zelf speelde ik met wit en mijn dame op d3 werd op gegeven moment aangevallen met een pion op c4. Maar ik kon met mijn paard op e2 zijn toren op f4 slaan, om zijn dame aan te vallen. Normaal gezien zie je dat op zijn niveau. Zicht op mat-in-2 volgde vlot.

De partij tegen Lucie is lang een boeiende positionele strijd, waarbij ik de stellingsmogelijkheden op de koningsvleugel uiteindelijk niet goed beoordeel. Lucie komt op 3 punten en sluit zich aan bij de kopgroep.

De slotronde tref ik Aldo Oxener, die vorige zaterdag nog in het team van Woerden 4 tegen LSG 6 speelde. Een aanval van de witte formatie over de koningsvleugel kan ik pareren. Met een witte koning op e1 en dame op d2 krijg ik de kans om te werken naar mijn loper op b4 ondersteund door een paard op c6.

Vervolgens kan ik de partij vlot over de streep trekken en kom ik op 2 uit 4 met een prima TPR van 1811 met een rating van 1696.

<

Tijdens onze derde ronde voor de Landelijke Schaakdag mochten we op pad naar de knusse schaaklocatie van sc Woerden: Bridgeclub Victoria. Voordat de viertal wedstrijden beginnen wordt erop gewezen dat de volgende zaterdag een Rapidtoernooi in hetzelfde gebouw georganiseerd zal worden. Een aankondiging dat ertoe zal leiden dat er alsnog een teamlid van LSG 6 daar mee zal gaan doen.

De middag begint met schaken in alle rust, waarbij Puck na 7 kwartier schaken de score opent door haar partij te winnen. Niet veel later brengt de tegenstander van Stanley de stand op 1 – 1.

Naarmate er meer partijen eindigen wordt duidelijk dat de bestuurskamer zich achter ons bevindt en dat mensen hun best doen het betreden en verlaten van die bestuurskamer niet ongemerkt te laten gebeuren.

In een partij dat nagenoeg niet uit balans is geweest doet mijn tegenstander een remise-bod, waarna ik enkele sfeer plaatjes kan maken en er vervolgens goed voor kan gaan zitten de andere partijen te volgen. Kort daarna wordt duidelijk dat Simon het geluid deze keer heeft getrotseerd en Pia Pronk heeft verslagen, Paul Laudy en Frank pakken respectievelijk op bord 1 en 2 remise. We staan een vol bordpunt voor en hebben nog een halfje nodig voor alvast een matchpunt. 

De partijen van Arman en Douwe gaan nog even duren, waarbij Arman er voortvarend voor staat, terwijl het bij Douwe erop lijkt dat ie het niet gaat houden. Arman ziet vervolgens cruciale winnende voortzettingen niet, terwijl de tegenstander van Douwe torenruil toelaat, waardoor het voor Douwe met verschillende lopers wel te keepen zou kunnen zijn. Het loopt tegen zesssen, wanneer Douwe’s opponent berust in remise. Het is tegen half zeven wanneer Arman berust in remise, waarmee definitief is dat we twee matchpunten mee naar huis nemen.

Zaterdag de dertiende december zullen we het zesde team van Philidor Leiden ontvangen. Een team dat een Botwinnik verslagen heeft, dat weer drie lege borden presenteerde. Gelukkig spelen we tegen Botwinnik in een uitwedstrijd.

Hieronder zijn vier partijen van commentaar voorzien in volgorde van scoreverloop.

Voor mij is dit het derde bezoek aan Woerden om te schaken. Vanaf 80-er jaren vooral regelmatig in Woerden geweest om een winterserietocht van RS’80 te wandelen vanuit het plaatsje langs de Oude Rijn.

In 2017 won ik mijn 6-kamp groep tijdens het Rapidtoernooi en enkele jaren terug speelden we al eens in Woerden voor de KNSB-competitie. Van het team van onze tegenstander trof ik Pia Sprong tijdens Tata Steel tienkampen 2019 en verloor die partij.

In de partij tegen Wim Veelenturf komt de Franse Doorschuifvariant op het bord,  waarbij na de 8e zet van wit een eerste pion geruild wordt.

Hier lijkt er bij mij sprake van een beetje plankenkoorts, achteraf bekeken. Ik kan hier met 9…Pxe5 een pion winnen, maar durf het niet… 

Het voelt comfortabel in het vervolg met 9…Pxd4 10.Dxd4 Lc5 11.Dd3 a5 12.Pd2 Pf5 13.g4 Ph4 14.Dg3 Pg6.

In het vervolg ontlopen we elkaar nauwelijks, aldus de engine en staan na 23 zetten twee torens op een open lijn recht tegenover elkaar.

Vanaf hier hoop ik met 23…Td5 24.Txd5 exd5 aan mijn kansen te kunnen werken met de verbonden vrijpionnen. Mijn tegenstander geeft geen duimbreed toe en biedt na zijn 30e zet remise aan.

In een toernooi zou ik het eindspel helemaal uitwringen, omdat je daarvan leert. In een snelschaak of rapidpartij moet het ook op het bord bewezen worden, maar in onze teamwedstrijd pak ik de remise.

Paul schrijft: “Met wit weet ik er in een boeiende Franse partij na 15…Dd6 een hele serie creatieve zetten uit te persen. Na 16.Pxf7 Kxf7 17.e5 Dc6 18.exf6 Lxf6 19.Dh5+ g6 20.Df3 d4 21.Pe4 The8 22.Lxd4 Txe4 23.Txe4. Hier rest mij in tegenstelling tot mijn tegenstander nog maar weinig tijd. In een ingewikkelde stelling, met volgens de engine een klein plusje maar met een hangend stuk en een matdreiging bied ik remise aan, dat mijn tegenstander gretig aanneemt.

Dit alles onder het genot van een deur achter mijn rug, die om de haverklap keihard open en dicht werd gegooid. Normaal niet zo gevoelig voor maar dit was too much.”

Frank schrijft: “Opnieuw ontloopt een tegenstander mijn nieuwe uitdaging. Na een schaaklevenlang het Damegambiet gespeeld te hebben “The English Defence” (1.c4 e6 2.d4 b6)”. Schaakgeleerden menen dat d4-spelers niet snel 2.e4 spelen. Het tegendeel is waar, ook online vaak 2.e4. Maar goed dan val ik terug op mijn oude liefde: het Frans (Ook afscheid van genomen, Scandinavisch wordt nieuwe lijfopening.

Na een pionnetje gesnoept te hebben op a4 ga ik met mijn toren terug naar c4, waar …f6 of dxe4 beter waren en ik mijn voordeel zou consolideren. Was het vermoeidheid, keuzestress, overconcentratie? Maar aan de spanning in het centrum wilde ik me niet branden. Keek alleen aar …dxe4 en fixeerde me op mijn toren. A-lijn, of c-lijn?

Ik koos de a-lijn en wit kreeg nu het voordeel: exd5 gevolgd door Tb2. Ena ls iknou nog consistent …Ta1 gespeeld zou hebbben was het nog redelijk gelijk. Maar a-tempo …Ld8 verliest. Maar mijn tegenstander laat mij in het verre eindspel nog terugkomen en accepteert mijn remise aanbod.

Indien wit d4-d5 speelt is het uit. Maar Kc4 volgt en weer bij de les houd ik het met zorgvuldig spel gelijk!”

Arman schrijft: “Ik begon heel goed met mijn opening. Waardoor ik later een pion voor kwam.

In deze stelling was ik flink voor volgens de analyse. Ik heb gewoon zet c5 gemist. Als ik de zetten van de analyse had gezet, dan was hij in korte tijd mat. Maar over het hoofd gezien.

Later in de andere posities heb ik ook weer flink voor gestaan, maar toch weer belangrijke zet gemist. Wel jammer, had echt kunnen winnen.”

Zaterdag 15 november heeft sv Voorburg de 25e Haagse Rapid Cyclus afgetrapt met 68 deelnemers uit vele hoeken van het land. Waaronder elf deelnemers met een rating van 2000 of hoger. Voor titelverdediger Philip Westerduin zal deze cyclus een uitdaging zijn om zijn titel te prolongeren.

Vanaf het begin zijn sg Discendo Discimus, Haagse SV, Haeghe Ooievaar en SHTV de dragers van de Rapidcyclus dat jarenlang in een viertal toernooien gestreden is. Pomar sloot zich bij de 20e editie aan om eind 2019 al een eerste cyclustoernooi te organiseren, zodat de cyclus in vijf toernooien gestreden ging worden.
sv Voorburg is de zesde club dat zich aansluit om meteen de 25e editie van de Haagse Rapidcyclus al in november van dit jaar te openen.

De speellocatie is Wijkvereniging Essensteijn. Een comfortabele locatie. Met een ruime speelzaal, een bar, een ruimte waar de soep en broodjes geserveerd worden en waar je tevens rustig kunt zitten.

Wethouder Astrid van Eekelen presenteert zich namens Gemeente Leidschendam-Voorburg als de witte dame om de openingszet te verrichten op bord 25. Ter voorbereiding voert ze overleg met de spelers van bord 25, om de openingszet soepel in de partij te laten passen.

Het toernooi wordt met 7 uit 7 overtuigend gewonnen door Lendert van den Ouden.

In de eerste ronde mag ik het opnemen tegen Lothar van der Sluijs. Teamgenoot tijdens NK Snelschaken voor clubteams 2024 in Utrecht en een maand geleden nog tijdens Open HSB snelschaakkampioenschappen voor clubteams.

Er komt een Winawer van de Franse verdediging op het bord, waarbij ik mooie ontwikkelingen heb over de damesvleugel, door een niet te verwijderen pion op c4 te krijgen. Lothar zag zijn kansen over de koningsvleugel, waar ik onvoldoende adequaat antwoord op heb kunnen vinden. De partij inspireert Maurits Bons – buurman tijdens onder meer de eerste ronde – tot een uitgebreide nabespreking aan het eind van het toernooi.

In de tweede ronde tref ik inmiddels clubgenoot Ruben van Bussel. In 2023 trof ik Ruben tijdens de voorronde van de Schaak Off, dat georganiseerd werd door sv Haeghe Ooievaar.  Het werd deze tweede ronde een partij waarin het vooral gelijk opgegaan is, maar een tactisch geintje zag Ruben niet aankomen. Vervolgens is de partij niet meer in balans en het volle punt eenvoudig binnen te halen.

Vooraf aan de derde ronde spreek ik een drietal studenten waar Daan Wille deel van uitmaakt. Tegen Daan diende ik twee jaar terug te vechten voor remise in een ronde van het Open Wassenaars Kampioenschap na een foutje in de openingsfase. Tijdens de derde ronde tref ik in Floris Graveland een van hen tegenover me. Met mijn zwarte loper op b7 word ik niet echt tegengewerkt in mijn poging zijn koning mat te zetten met …Dxg2 mat. In zijn categorie zal hij in de prijzen vallen.

Tijdens de pauze laat ik me de erwtensoep goed smaken.

Na de pauze mag ik het waarmaken tegen Jungbin Lee, mijn sterkste tegenstander van deze dag. Ik kies met mijn witte formatie voor een aanpak, dat zwart in de Tarrasch speelt, aldus Jungbin.

Ik krijg mijn d-pion op de 5e rij en zie te laat in dat ik die pion vlot naar de 6e de rij had kunnen spelen, omdat ik pion b7 dan had kunnen slaan. Dan had mijn plan ‘een witte toren op c7’ uitgevoerd kunnen worden. Nu krijgt zwart het initiatief en gaat er een pion verloren. Met een zwarte a-pion en op de koningsvleugel 3 witte tegen 4 zwarte pionnen en beide dames op het bord is de a-pion niet meer af te stoppen.

De partij levert na afloop goede adviezen van Jungbin op.

In de vijfde ronde tref ik met zwart Dorus Brouwer de tweede clubgenoot van deze dag. Enkele weken terug lukte het hem relatief eenvoudig om mij te verslaan in de interne competitie. Op een zaterdag zit ik toch anders achter het bord, waardoor het me lukte een beter werkend plan op het bord te krijgen en zijn koning mat te zetten.

Wouter Doorn is mijn tegenstander in de voorlaatste ronde, waarbij het niet lukt de focus van de eerdere ronden te halen; dat kost een stuk. Vervolgens kan Wouter het eindspel adequaat uitspelen.

Een partij tegen René Weerts is onderhand wel een klassieker. Hij herinnert zich nog de voorlaatste ronde tijdens het Daniël Noteboomtoernooi 2011. Aanvankelijk stond ik goed, waarna René het initiatief over kon nemen. Maar blunderde uiteindelijk een toren weg. Ik kwam op 4 uit 5 en kon in de slotronde voor de gedeeld eerste plaats gaan. Na winnen van de kwaliteit zat mijn tegenstander op het punt van opgeven, maar ik gaf mat-in-1 weg…

In de partij in Voorburg sta ik lang goed. Doch na lang rokeren door wit staat de koning op b1, terwijl René zich niet kan herinneren dat ie de zet gespeeld heeft. De partij gaat verloren, maar er is een fantastisch dagje er-op-uit doorstaan.

Na de prijsuitreiking is het aangenaam huiswaarts gaan om ruim op tijd te zijn voor het SBS6-programma Tribute, battle of the bands.

In onze tweede ronde van dit seizoen mogen we het opnemen tegen VAS 8, dat in de eerste ronde Botwinnik 3 verslagen heeft. Waarbij er op drie borden niet gespeeld werd en de bordpunten naar VAS gingen. Ons vierde mocht het opnemen tegen VAS 6, waar een debutant de show maakt.

Ten opzichte van de eerste opstelling zijn wijzigingen doorgevoerd, omdat Frank en Paul L. graag hun repertoire wilden testen met de gewenste kleur.

Van bord 1 kwam VAS-lid Bart Romijn vanuit Groningen naar Leiden, doch bleef Jaap achter in Friesland… Dat wist Bart me te melden. De partij is niet gespeeld en we staan alvast met 0 – 1 achter. 

Paul Laudy verslikte zich op bord 2 in een noviteit tegen de Franse opening, verloor binnen 10 zetten twee pionnen – waarna zijn stelling instortte – en stond als eerste aan de bar. Tegen die tijd is het half drie. 

De 0 – 3 komt vanaf mijn bord na iets meer dan twee uur schaken. Waarmee een scenario noodzakelijk is zoals Moira-Domtoren vorige ronde presenteerde, om terug in de wedstrijd te komen.

Na drie uur schaken gebeurt er in een kwartiertje veel: Frank slaagt glansrijk in zijn missie op bord 3 en brengt de stand op 1 – 3. Stanley kan niet voorkomen dat VAS zich alvast verzekerd van een matchpunt, waarna Arman een mooie overwinning boekt op Gerton Sluis. Het staat 2 – 4.

Simon verliest zijn partij op bord 4, waarna Douwe nog een eindspel uitwringt in zijn strijd tegen Tejo Hagen. Ook van het doorspelen van eindspelen in verloren stand leer je. Je ziet dan wat er op het bord gebeurt. Tejo weet een fraai matje op het bord te presenteren, waarmee de eindstand op 2 – 6 komt.

22 november mogen we naar Woerden afreizen om tegen een team te spelen dat de thuiswedstrijden in het knusse Bridgeclub Victoria speelt.

Hieronder zijn drie partijen van commentaar voorzien in volgorde van scoreverloop.

Van het team van VAS 8 trof ik Tejo Hagen in de vierde ronde van het NOVA-college weekendtoernooi 2007. Een partij die nog ergens op internet te vinden is. Bart Romijn trof ik in de openingsronde van het PK SGA Oudjes 2022 en Gerton Sluis in de openingsronde tijdens Science Park Chess Tournament 2022. Resultaten waren respectievelijk een winst, verlies en gelijkspel.

Tom Prent tref ik voor het eerst tegenover me en er komt weer eens een Geweigerd Damegambiet op het bord. Waarbij ik mijn witte velden loper op een mooi diagonaal krijg.

Na 7.Db3 handel ik het niet handig af en kom een pion achter.

Het lukt me niet om compensatie te vinden. Bij invoeren van de partij wordt duidelijk dat dit niet gek is; ik sta gewoon minder en dan kan het lastig zijn compensatie te vinden.

Niet lang na een tweede pionverlies komt de stelling na 29.Pxc4 op het bord.

Met 29….Lxd4 wordt een pion teruggewonnen om na wits 30.Td1 de weg van eindspelthema Toren + Paard tegen Toren in te slaan. Met kans op remise.

Doch na 30…Lxb2 31.Pxb2 Tb7 32.Pa4 Tbr 33.Td4 valt er echt niets meer te halen.

Frank schrijft: “En ja hoor! Het werd 1.d4 e6 2.e4 d5. Geen English Defence, geen Scandinavisch. Gewoon afruilvariant Frans. Mooie winstpartij met een matvoering op het eind.

Matvoering

Hier even oppassen! Online nog al eens over het hoofd gezien. Familiesschaakje dreigt. …Kg7 is de oplossing.

Wit speelt Dc5 in de hoop op verbonden vrijpionnen. Lang gekeken naar …Dg3. Meende echter dat het paard op d2 samen met de dame op c5 de zwarte velden voldoende controleerden. Ik speelde …b6 en gaf mijn voordeel weg. Maar vervolgens speelt wit Dc6? Hopend op vrijpion gesteund door beide andere. Maar overmoed kost wit zijn paard! …Dg3 waar …Df4 zelfs beter is.”

Arman schrijft: “Het begon met een aparte opening, ik had het van te voren niet kunnen voorstellen. Volgens de Stockfish stond ik constant voor, dat was volgens mijn gevoel ook. Bij opgegeven moment heb ik met mijn toren schaak gegeven. Hij maakte een fout volgens de Stockfish met de zet …Kh7.

Na mijn zet Tg6 was hij diep in de problemen. na een paar zetten heeft hij opgegeven.”

Tijdens mijn werkuren zit ik op de zakkenwagen in Buurt Service Team wijk Escamp binnen de Haagse Straat Organisatie van de Gemeente Den Haag. Een functie waarbij ik zakken ophaal, die mijn collega’s klaarzetten. Zakken die niet bedoeld zijn voor de verkoop, maar voor de afvalverwerking. Daarnaast heb ik een vijftal prullenbaklocaties. Waaronder busstation Leyenburg en het park achter ziekenhuis Leyenburg. Een ziekenhuis dat ik vanuit huis in de verte kan zien. Er komt veel uit- en instappen bij kijken en ik rijd zo’n 80 km per dag. Een afstand dat ik april 1991 in iets meer dan 9 uur wandelde.

In de week na de vorige editie van Amsterdam Chess Open – begin november 2024 – vroeg mijn vervangende collega verlof aan voor de periode tot en met 24 oktober van dit jaar, vanwege een geboekte cruise-vakantie. Daarmee wist ik: “volgend jaar deelnemen in Amsterdam zit er niet in…”

Met die wetenschap heb ik begin september mijn debuut gemaakt tijdens de Open Kampioenschappen van Arnhem; eveneens een fantastisch toernooi. Vervolgens breekt een periode met verrassingen aan.

Eerst is er aankondiging van een vrijwilligersdag op 11 oktober; een traktatie van het bestuur van de Haagse Schaakbond voor betrokken vrijwilligers gedurende de laatste jaren. In de week dat volgt krijg ik de vraag of ik een DD-team compleet wil maken voor deelname aan Open HSB Snelschaakkampioenschappen voor clubteams. Waardoor er deelgenomen kan worden aan een fantastisch evenement op 18 oktober in een historisch gebouw aan de Koornmarkt in Delft.

Het weekend van 18 en 19 oktober wordt ingeluid met conversatie met Martin Blom, betrokken bij organisatie van Amsterdam Chess Open en afgesloten met conversatie met Marjolein Aarten, waardoor deelname aan het toernooi op het programma komt.

De 2e reserve voor mijn functie werkt ook in het weekend en heeft normaliter een roostervrije dag op vrijdag. Echter in de week vooraf aan Amsterdam Chess Open is die roostervrije dag op dinsdag… Hierdoor kan ook tijdens de eerste toernooidag gespeeld worden. 

Verder heb ik medio september kunnen waarnemen dat het complete bestuur van sv Voorburg vervangen is, waardoor bij mij interesse gewekt is om kennis te gaan maken bij de club aan de overkant. Inmiddels heb ik vier interne ronden meegedraaid, ben ik lid geworden en maak ik in Amsterdam deel uit van een goed gezelschap Voorburgers.

Het toernooi speelt zich opnieuw af in het Corry Tendeloohuis, nabij station Amsterdam Bijlmer/Arena. Waarbij het een stuk comfortabeler reizen is dan vorig jaar: vanaf Den Haag Centraal is er een rechtstreekse verbinding met de trein dat via Schiphol Airport en Amsterdam Bijlmer/Arena naar Driebergen-Zeist rijdt.

Voor de terugweg is er elk kwartier een verbinding: 2x per uur naar Den Haag Centraal en 2x per uur naar Den Haag Laan van NOI.

Tijdens de 3e Amsterdam Chess Open is er gestreden in vier groepen, waarbij groepen B, C en D gesplitst zijn vanwege het hoge aantal deelnemers:

Hieronder mijn persoonlijke resultaten.

Ik kan me nog m’n eerste rapidtoernooien begin deze eeuw herinneren. Waarbij ik een eerste ronde sterk speelde tegen de uiteindelijke groepswinnaar, om er vervolgens in resterende ronden niet veel van te bakken.

Concentratievaardigheden gedurende de hele dag moeten nog opgebouwd worden. In Woerden won ik enkele jaren terug mijn groep tijdens een Rapidtoernooi. Ik verloor er één partij. Tegen een tegenstander die in de eerste ronde verslagen was door een enthousiaste schaker die alleen in Woerden meedoet. Ik trof die schaker in de tweede ronde, waarbij het moeilijk er doorheen komen was. Maar hij stortte in. Iemand die evenals ikzelf de 100 mijl in Engeland binnen 24 uur gewandeld heeft, maar niet gewend was de hele dag geconcentreerd te schaken.

In Ziad Abdullah trof ik een tegenstander die a-tempo de juiste zetten deed tegen mijn Franse aanpak en een fout mijnerzijds effectief heeft kunnen afstraffen. Hij wist niet dat noteren verplicht was.

In de tweede ronde versloeg Ricardo Heins hem vlot, waarna Ziad niet meer teruggezien is in Amsterdam.

In de tweede ronde mag ik het opnemen tegen Ron Suanet, die bij schaakvereniging Castricum actief is en dezelfde vrijdagavond nog een competitiewedstrijd in het tafeltennis zal spelen.

In de conversatie vooraf wordt onder meer duidelijk dat Ron het EK Tafeltennis 1998 in Eindhoven als toeschouwer bezocht heeft. Een evenement waar de moeder van mijn dochter en ikzelf drie weken als vrijwilliger bij betrokken waren. De moeder van mijn dochter aan de infobalie. Ikzelf als chauffeur voor officials & referees. In het weekend de hele dag; op werkdagen aansluitend aan de werkdag. Niet thuis eerst eten; eten kon in het Indoor Sportcentrum in Eindhoven. En vervolgens je ritten maken. Een prachtig evenement met drie maanden later een fantastisch vrijwillgersfeest.

Deze 24e oktober wordt er gewoon geschaakt.

Nadat de stelling in de openingsfase vooral in balans is geweest lukt het me naar initiatief te werken, waarbij er na 14 zetten uitzicht is op een eerste pionwinst.

Middels 15.cxd5 exd5 16.Lxd5 Lxd5 17.Txd5 is de procedure ‘pionwinst’ succesvol voltooid en kan er gewerkt worden aan benutten van de torenpositie op d5.

Om verdubbeling van de toren te realiseren moet er nog enkele voorbereidingen getroffen worden.

Na mijn 21e zet is het zover.

Met 21…g6 22.Dc3 Df8 23.Td6 Dg7 is er uitzicht op een volgende pionwinst.

Na 24.Txb6 kan de toren niet gepakt worden, omdat na 24…Pxb6 25.Td8+ de dame verloren gaat.

Verdere vereenvoudiging leidt tot een eindspel met Koning plus Toren met 6 tegen 4 pionnen.

Er volgt een stukje nuttige eindspelvaardigheidstraining, waarbij de zwarte koning afgehouden wordt en de c-pion de zevende rij bereikt. Ondersteund door mijn koning.

Deze zaterdagochtend mag ik het opnemen tegen Gagan Gandiva Samala van sv Almere; de club waar ik 31 jaar geleden nog lid was. In een periode dat vooral in het teken stond dat ik deel uitmaakte van een Brabants begeleidingsteam tijdens de snelwandelwedstrijd Paris – Colmar. Om mijn ondersteunende kilometers te maken als knecht, zoals ze dat in het wielrennen noemen. In die Brabantse ploeg betekende dat, dat je draaide in een rooster van 1 uur lopen, 2 uur rust en voor jezelf zorgen. Van donderdagochtend tot zaterdagnacht.

In dat jaar – 1994 – kwam succesvol finishen tijdens de Lange Afstand 4-daagse van Purmerend (4 x 80 km) ook op mijn palmares.

Deze zaterdagochtend wordt er in Amsterdam gewoon geschaakt en beland ik via de Franse doorschuifvairant na 8 zetten van wit in een positie met een eerste pionwinst aanstaande.

Na 8…cxd4 9.cxd4 Pfxd4 10.Le3 Pxf3+ 11.Lxf3 Lc5 12.Lxc5 Dxc5 heb ik niet alleen een pion gewonnen, maar ben ik ook van wits zwartenveldenloper verlost.

In het vervolg moet ik wel oppassen voor tactische geintjes van de witte formatie, maar win vervolgens nog een pion en krijg een van mijn torens op de zevende rij.

In het vervolg kan ik werken aan een matnet: 22.f5 exf5 23.Tb1 Da3 24.Txb7 Lc6 25.Tc7 d4 26.Kg1 Dd6 27.Txa7 f4 28.Td1 d4 29.Lf1 Dd4 mat

In de vierde ronde mag ik het opnemen tegen Emma Tiuca, die in de slotronde met 5 uit 5 om de groepswinst zal gaan strijden tegen een Pool met eveneens 5 uit 5.

Ik kom comfortabel door de openingsfase, waarna het na de elfde zet van mijn witte formatie best oké staat.

In het berekenen van de vervolgplanning overzie ik dat ik na 11…Lc7 12.Pg5 h6 veld g5 niet meer tot mijn beschikking heb.

Het paard kan maar het beste teruggaan naar het nog veilige veld e4, maar de zwarte stelling is in het zadel geholpen.

In het vervolg belanden we via 13.Pe4 Kh8 14.Lc4 Pb6 15.Lb3 Lg4 waarin ik de kans had de balans te houden.

De optie dameruil heeft me zeker beziggehouden, maar niet zorgvuldig genoeg; want ik speel 16.De2 en het duurt niet lang voordat doordringt dat 16…f5 mijn stelling zal doen instorten…

Een pion is weinig compensatie voor een vol paard, maar strijd nog door omdat er nog een matpatroon in zit. Doch Emma maakt geen fout en speelt het goed uit.

Deze zondagochtend mag ik het opnemen tegen Filip Perunicic uit Montenegro, waarvan me zaterdagmiddag in de vierde ronde niet ontgaan is dat ie laat achter het bord verscheen in zijn partij tegen Bent Smeets. Ik was dus niet verrast dat dit mij ook overkwam.

In de grote ontdekkingsreis van de Franse doorschuifvariant komt na wits 7e zet de volgende stelling op het bord.

Direct pion verlies is eenvoudig te voorkomen, maar ik denk een leuk tussenzetje te hebben middels 7….Lb4+, dat eenvoudig te weerleggen is met 8.c3.

Een pion gaat verloren, maar wordt in de vervolgafwikkeling teruggewonnen: 8…Le7 9.bxc4 exc4 10.Lxc4  Ld7 11.0-0  Pa5 12.Ld3 Lb5 13.De2 Lxd3 14.Dxd3 Tc8 15.Pd2 Db2

Materieel staat het gelijk, maar ik sta hopeloos achter in ontwikkeling. Een toren en een paard op de koningsvleugel die niet meedoen aan de strijd.

In het vervolg win ik een pion en komt er uitzicht op nog een materieel plusje.

Ik aarzel niet en speel 22…Dxc1 23.Txc1 Txc1+ 24.Pf1 Tc7, maar dan…

Ik slaag erin mijn passieve stukken bij het spel te betrekken, maar kan me alleen maar beperken tot verdedigen en geen dreigende tegenacties uitvoeren.

In het vervolg verlies ik het overzicht en de partij: 36.h5 Kf7 37.hxg6 hxg6 38.Pf4 Lxc5 39.De6+ Kg7 40.Dxd7 Tf7 41.Dg4 Te7 42.Pe6+

Na de partij weet ik mijn weg weer te vinden naar het restaurant om een soep en een broodje te nuttigen. Waarna tot mij doordringt dat het eigenlijk wel mooi is geweest voor wat bereft het schaken. Ik meld mij af voor de slotronde en zoek de buitenlucht op om huiswaarts te gaan.

Eenmaal in de trein komt de vermoeidheid naar boven, waarna in Den Haag uitgestapt kan worden met een stralend zonnetje.

Thuis worden voorbereidingen voor dit verslag gecombineerd met volgen van een boeiende Feyenoord – PSV.

Een dag na Leiden Ontzet staat Denksportcentrum Leiden in het teken van acht wedstrijden in de KNSB-competitie. Bezoekers komen uit diverse uithoeken van het land, waarbij ze vanuit Zuid-Limburg wel het langste onderweg zijn geweest.

Er zijn twee wedstrijden uit Klasse 6J: Philidor Leiden 6 – SHTV 4 en LSG 6 – Moira-Domtoren 6. Het team van SHTV zullen we in januari treffen in de Bosbeskapel in Den Haag. Deze eerste ronde treffen we Moira-Domtoren uit Utrecht, die hun thuiswedstrijden op de bijzondere locatie van University College Utrecht afwerken. Met verder teams uit Woerden, Zoetermeer en Amsterdam zitten we in een mooie poule, waarbij we in de zesde ronde vrij zullen zijn.

Zelf ben ik ruim op tijd, zodat ik nog kan helpen met opzetten van de schaakstukken, terwijl het Denksportcentrum geleidelijk volstroomt met de 136 deelnemende schakers en begeleiding. Met hier en daar bijpraten is het vlot één uur; tijd om aan de wedstrijd te beginnen. Na de gebruikelijke instructies van Chris de Weert mogen de klokken aan.

We zijn zo’n anderhalf uur onderweg, wanneer Frank op bord 2 de stand op 1 – 0 brengt en vlot daarna volgt de 2 – 0 door Arman, die op bord 5 speelt.

Een half uur later capituleert mijn tegenstander en staat het er met een stand 3 – 0 goed voor. Paul Laudy zorgt vervolgens voor de 4 – 0 en een matchpunt is alvast binnen.

Nog een halfje nodig voor matchwinst. Een blik op de borden leert dat het nog spannend gaat worden en dat is ook de charme van zo’n schaakmiddag.

Puck en Koen krijgen een niet af te stoppen pionnenopmars van hun tegenstanders te verwerken en de stand komt na ruim 3 uur spelen op 4 – 2.

De stelling van Efstathios ziet er degelijk uit, maar Simon zit krap in de tijd. En naarmate het drukker in de kantine wordt, gaat het geluid dat daarmee gepaard gaat ook een rol spelen. De stand komt op 4 – 3.

Efstathios weet zijn voordeel in een moeilijk eindspel over de streep te trekken: we winnen met 5 – 3.

VAS 8 zal onze volgende tegenstander zijn. Ze winnen ruim van Botwinnik  3, waarbij Botwinnik zich met drie lege borden presenteert. We mogen aan de bak tegen VAS. Met enkele succesvolle toernooispelers in hun team.

Hieronder zijn vijf partijen van commentaar voorzien.

Frank schrijft: “Mijn 10-jarige tegenstander opende voortvarend en scherp in een Konings Indiër; te scherp hetgeen hem een stuk kostte. Even leek hij compensatie te hebben; helaas niet! Ik moest hiervoor wel alert schaken, want er was voldoende tactiek in deze partij. Daar zorgen die jonge schakers altijd wel voor!

In deze stelling speelde ik e4. Er volgde …fxe4 Txe4, waar Pe5 beter was. Maar de toren op de open e-lijn bood voldoende basis voor de winnende voortzetting. Kon ook niet anders met een stuk meer.”

Arman schrijft: “Ik moest spelen tegen een kind van 9 jaar, hij begon heel goed. Doch in deze stelling zag het voor hem niet goed uit.

Stockfish gaf aan om de loper gewoon te nemen met mijn dame, maar ik koos om met mijn paard zijn dame te nemen. Het ging verder goed, ik stond nog steeds voor.

In deze stelling maakte hij een fout met de zet a3. Zo verliest hij zijn paard ook nog eens, en het was niet meer moeilijk om uit te spelen.”

Zelf kom ik regelmatig in aanraking met leden van Moira-Domtoren tijdens deelname aan toernooien in het land. Van onze tegenstander trof ik Martin Sandford tegenover me tijdens Moira-Domtoren rapidtoernooi op 14 juni van dit jaar. De partij tegen de zoon van Roland Bijvank tijdens OKU 2014 zal bij betrokkenen niet verwateren. De partij in de slotronde van dat toernooi leverde me als invaller voor oneven de prijs voor snelste overwinning in groep C op. De emoties spraken boekdelen.

Mijn directe tegenstander David Tsoy – 10 jaar – trof ik tijdens OKU 2025 in de tweede ronde. Met mijn witte formatie stond ik in Utrecht op het punt een kwaliteit te kunnen winnen, waarbij ik ervoor koos mijn loper op het bord te houden. Met het oog op de veldenbeheersing. Dat pakte uiteindelijk verkeerd uit.

Het wordt opnieuw een boeiende strijd, waarbij de stelling lang in balans blijft. Een doorslaggevende fase ontstaat nadat ik met mijn 23e zet een paard op d6 geplaatst heb. Een veld dat tijdens een training van Delemarre ergens in 2012 nog genoemd is als een mooi veld voor een zwart paard.

Er volgt 24.exd6 Txf4 25.Dd2 Thf8 26.Te1 Df5 27.Dd1 Kd7 en het ziet er rooskleurig uit.

De pion op d6 staat op vallen, maar ik kan mijn zetten voorlopig besteden in verder uitbouwen van initiatief.

Met de afwikkeling 28.Pd4 Pxd4 29.cxd4 Dxg5 30.g3 h4 31.Lg2 hxg3 32.h3 Tf2 33.Te5 Df4 komt de stelling op het bord waarbij David me na lang overwegen feliciteert.

De onderlinge stand is nu 1 – 1 en in de wedstrijd van vandaag staat het 3 – 0.

Na Pauls 23e zet staat de volgende stelling op het bord.

Er volgt 23… Pf5 24.Pxd7 Dxd7 25.Tc7 Txc7 26.dxc7 Pf6 27.Le5 b5 28.g4 Dxc7 29.gxf5 exf5 30.Dxf5.

Efstathios schrijft: “Ik kreeg een nogal taaie Scandinavische verdediging voorgeschoteld van een gedegen tegenstander die relatief weinige fouten maakte. Met een lang gevecht als gevolg… <

Volgens de computer heb ik een paar combinaties gemist en te voorzichtig gespeeld, maar uiteindelijk was het mij gelukt om met mijn extra pion in een winnend eindspel terecht te komen.”

Zaterdag 13 september 2025 wordt het NK Snelschaken voor de 3e keer georganiseerd op speellocatie Rustburcht in Rotterdam. Snelschaken met een speeltempo van 3 minuten plus 2 seconden per zet increment per persoon. Een prima tempo; wanneer je weet wat je moet doen, kunnen ze je niet door de tijd jagen.

Er worden drie voorrondes zeskampen gespeeld, voordat de finales in twaalfkampen gestreden gaan worden. Er staan derhalve 26 partijen op het programma.

Vanuit de organisatie is niet alleen ondersteuning op vlak van soepel lopende speelronden. Ook wordt een prima lunch gepresenteerd, dat na de tweede voorronde genuttigd kan worden.

Aansluitend aan het weekend 13-14 september volgt er 15 en 16 september. Dan is het 35 jaar geleden dat ik in het weekend van 15 op 16 september 1990 mijn grootste klus op het vlak van ultralopen voltooide. Tijdens de 28 uur van Roubaix legde ik 207,8 kilometer wandelend af.

Op de foto kijk ik op het scorebord, waar je je positie in de rangschikking kon zien. Ik startte destijds met enkele Engelsen in de staartploeg gedurende het eerste uur van de wedstrijd. Een behoudend tempo houd je het langste vol. En eindigde als 11e in deze 28 uurs, 3e Nederlander op een veld van 96 deelnemers. Ook de Engelsen uit de staartploeg van het begin bereikten een afstand van boven de 200 kilometer.

Gekozen voor een reis met de sprinter vanuit Den Haag Centraal naar Rotterdam, over een traject dat binnen mijn weekend-abonnement valt. Op Metrostation Rotterdam Centraal tref ik deelnemers aan het NK Snelschaken uit de hoek van Zuid Limburg, die er vorige week ook in Arnhem bij waren. Waardoor er gezamenlijk toegeleefd kan worden naar het toernooi in zaal Rustburcht.

In de eerste voorronde mag ik uitkomen in de groep AI, in een tijdperk dat dit een verwarrende afkorting kan zijn.

Onderweg in de trein is deze indeling al zichtbaar en weet ik dat ik mag openen tegen Robert Klomp. Robert ken ik sinds mijn deelname aan Panfox Open 2000. Destijds vervolgens ook organisatorische betrokkenheid vanwege slotweekend KNSB-beker in weekend na Hemelvaartsdag. Doch nog niet tegenover me getroffen op het bord.

In zijn Engelse aanpak is het lang een spannende partij geweest, maar liep ik uiteindelijk vast.

In de partij tegen Mathijs Huiskes van Groninger Combinatie kom ik in deze eerste voorronde al van de nul af, doordat ik een eeuwig-schaak-themaatje herken en succesvol kan uitvoeren.

In de vierde partij van deze voorronde tref ik in Evan Los van sv Voorschoten een oud-bekende. Tijdens Volewijckers Rapid maart 2024 trof ik deze zich sterk ontwikkelende jeugdspeler tegenover me. Ik heb wel het idee dat ik hem deze keer van sterkere tegenstand heb kunnen voorzien dan destijds in Amsterdam-Noord.

Tijdens de tweede voorronde mag ik opnieuw optreden in groep AI, waarbij er opnieuw een halfje gescoord zal worden. Dat gebeurt in de vierde partij van deze voorronde tegen Martijn Dudink, als gevolg van zettenherhaling. 

In de tweede partij tegen Nije Bloemendal kreeg ik twee verbonden vrijpionnen op de zesde rij als compensatie voor een paardoffer. Met mijn koning nog op te grote afstand om de opmars te laten ondersteunen heb ik dit niet kunnen verzilveren.

Na deze voorronde wordt de weg naar de lunchzone vlot gevonden. Het lijkt een lange rij vanaf de begane grond naar de eerste verdieping op weg naar de lunchruimte. Maar het gaat vlot.

Kies voor groentesoep, broodje kalfskroket, broodje rosbief met groente-garnituur en jus d’orange., waarna vlot plaats gevonden wordt om het op gemak te kunnen nuttigen.

In de derde voorronde kom ik in een groep jeugdspelers terecht, waardoor de score-administratie in mijn handen komt. Op momenten ondersteund door de vader van Sage Hart.

De groep AM en die ernaast is geen rustige groep. Enkelen worden gemakkelijk afgeleid door gebeurtenissen in de groep ernaast. Wellicht ligt dit wel aan de basis van het feit dat de groep met 5 uit 5 gewonnen kan worden.

Ik kom in een finalegroep terecht, waarbij er twee uit voorronde 2 opnieuw getroffen worden. Benjamin Beardsley is heer en meester in deze finalegroep en tref ik in de eerste ronde. Dat je tegen hem geen foutje kunt permitteren is in de resterende ronden onderstreept.

Tegen Jimmy Roshania wordt de speeltijd nagenoeg volledig benut met spektakel op het bord. Met overwicht met mijn witte formatie op de koningsvleugel lijkt het dat mijn witte formatie beslissend door kan drukken. Het ontgaat ons beiden dat de beslissende pionpromotie, waarop opgave volgt; een illegale zet is. Want de witte koning komt met die promotie schaak te staan. Duncan Elferink wijst daar na afloop van de partij op. Dat compenseert weer met dat ik wel eens mat ben gezet in zo’n constructie. Het is in elk geval een gave pot geweest.

Tegen Dries Bolkestein kan ik het evenals in de tweede voorronde niet bolwerken. In de partij tegen Sjo Smeets wil ik mijn paard van b1 verplaatsen, maar heb loper c1 in handen. Tja, aangeraakt… Zo simpel is het nog niet te benutten, maar het lukt Sjo uiteindelijk wel.

We zijn vier ronden verder, wanneer er twee achtereenvolgende prettig lopende overwinningen aan de reeks worden toegevoegd.

Na een onhandige aanpak van de London-variant tegen Elof Henckens volgt nog een mooi slotakkoordje in de laatste ronde met een mooie, gestroomlijnd lopende overwinning.